Milgroym · 1923-01-01 · העפט 3 · p. Seite 2

׳-יז .י,־׳, .=*! נ*ז •״.הה 4 ך> יפ־א ערכ־יא?: בייך כתרן יאהרן י ייא רעיתד עס עסך ישרא־1 לערם. .יפייקן ־פינך אהזי לעסך כבית מקישך י^אטכי־יא מא טטיכ נדורך ילקכר עריתנא ברחמין יי^ רעסן קדטך דתוריך לל ח*ץ כשיכותא. י־ב• לירוד ־םל עילס פרא משאלית לכ• \\ (%9.ש ־:יאלת• ל• עכד־־פיב ־שתדיו ליהוד •*! יאר אשת• ובנ•'בגזי״'] 1 לע׳כיח י־גינך בלבכ .י . . שרם. ימלטנו םיער דר: ) ית; חלקמ בתורתך;וכני שתשרר שכ־נתך ־י על־נו. ןיכיס: קיל :\־ךבבזי^־\; |ן|ן|||ן|1:1| 892*0 ₪8ןן *31 •!#ז (9*1 מערב־װאנט פון יאבלאנאװער שוהל׳ 17טער יארהונדערט• אויס די בעריכטן פון דער קאמיסיע אויסצופארשן די קונסטגעשיכטע אין פולין׳ קראקא׳ 4טער באנד• £0£ א115510\1\00 ¥11£ 0£ 0£75?££״ 4\££0 .¥£טתא0£ 171£ .£ס51 ¥י£׳גי .0¥£א8£0\׳1?ס £ט000\׳א5¥ 79£ א1 סאדרא!^? .^יסס״י׳קס £\1 .0£^ ,״םא0£4ק א1 ז־?^ 0£ 91570£¥ ¥9£ 0א11\׳£5710עא1 אויך מוסר־װערטער און געדאנקן פון תהלים (כ׳ג׳ כ׳ה׳ קט׳ו׳ עס שטײט אנגעשריבן דער מאמר פון דער גמרא: ״כל השערים קט׳ז א• א•) בשעת אבער די מוירישע מאלערײ שטעלט צו־ נעולים׳ שערי דמעה לא ננעלין׳/ ד• ה• אלע טויערן צום מײםטן ארײן די שריפט אין דער אראבעסקע׳ זײנען די שריפט־ הימעל זײנען געשלאסן׳ אבער ניט די טויערן פון טרערן׳ שטעלן דא על פי רוב פאר זיך באזונדער ארומגעראמט און דורך װעלכע א הארציגע תפלה מוז זיך דורכברעכן א װעג שטעהן ניט אין פארבינדונג מיט די באפוצונגן• די סאמע צום כסא־הכבוד• באליבטע מאלערישע מאטיװן בא די פוילישע שוהלן זײנען אויף די צװײ ברעטער צו בײדע זײטן פון דעם מיטעלסטן פאפאגײען׳ שלאנגן׳ ים־פערד און קעמלען און אויך אנדערע שטיק׳ אזוי װײט װי זײ װערן ניט פארפילט דורך די פענסטער עקזאטישע משונה׳דיגע חױת• אדער ארײנגעצויגן אינם געמעלעכץ פון אויבן׳ זײנען אויס־ א אנזיכטיג בילד פון אט די װאנד־געמעלעכצן געבן די געשריבן תפלות און ברכות׳ פסוקים פון תנ״ך און געדענק־ פאטאגראפיעס פון דער׳ בערך אין די יארען 1670-1650 אויס־ אױפשריפטן• אין מזרח שטעהן צװײ גלײך־ליניג אויסגע־ געבויטער שוהל פון יאבלאנאװ בײם פרוט• איבער אלע שטעלטע געמעלעכצן׳ װעלכע שטעלן פאר טורמען און קופעלן• פיער װענד פונ׳ם בעט־הויז צעשפרײט זיך א פיעלפארביגע פון זײ מוז מען קלערן׳ אז די לינקע זײט שטעלט פאר די באמאלונג׳ װעלכע ציהט ארײן קונציג אין איר קאמפאזיציע שטאדט ירושלים, װײל אונטער אים שטעהט דער פסוק פון די פענסטער׳ די טירען און דעם ארון־קודש• עס מערקט זיך תהלים קכ״ב׳ און אונטען שטעהט א פוקס׳ װעלכער האלט א א גוט־פארטראכטער פלאן׳ װעלכער װערט דא׳ װי עס שײנט׳ גאנז אין פיםק און א הירש װאס קײט גראז און צװײ צאפעס׳ שוין ניט צום ערשטן מאל פארװענדעט׳ נאר מוז שוין האבן דאס בילד פון דער רעכטער זײט לאזט זיך אויסטײטשן׳ לויט הינטער זיך א געוױסע אנטװיקלונג• יעדע װאנט איז אײנ־ די איבערשריפטן/ אוף די הײליגע קברים פון די אבות׳ געטײלט אין פינף מיטן קאנט אויפגעשטעלטע רעכטעקיגע אונטן שטעהן װײטער צװײ פיקסען• שטחים׳ פון װעלכע דער מיטעלםטער צײכענט זיך אוים מעהר אין צפון־זײט זײנען אויף דער לינקער זײט אויסגעמאלט פון אלע• אין דער מזרח־װאנט פארנעמט אים דער ארון־ אלע חױת׳ װאס װערן דערמאנט אין דעם ציטאט פון פרק׳ קודש׳ אץ דער צפון־וואנט — דער שלחן לחם הפנים׳ אין וואס דארט שטעהט אויפגעשריבן׳ נעמליך: ״הוה עז כנמר׳ דרום — די זיבן־רעריגע מנורה• די דאזיגע זאכן זיינען רץ כצבי׳ קל כנשר ועז כארי לעשות רצון אביך שבשמים אמאל אזוי אין דער ארדנונג געשטאנען אין בית־המקדש׳ (אבות ה/ כ״ג)•־) אוף רעכטס שטעהט א האלבקרײז מיט א און אזוי ווי די שוהל איז, לויט די גמרא רופט זי אן׳ דער רייכער באפוצונג פון בלומען און צװייגן׳ וועלכער ווערט ״מקדש מעט״׳ פלעגט מען זײ דעריבער אין דערזעלבער געהאלטן פון בײדע זײטן דורך צװײ לײבען׳ און אונטן - ארדנונג אויסמאלן אויף די װענט אין די געהעריגע הימעל־ פיער פערד• ריכטונען• אין מערב פארנעמט דער ארײנגאנג דעםאונטערשטן ־) אױף ײדיש: זײ שטארק װי א לעמפערט׳ געשװינד ווי א הירש טײל פון יענעם מיטעלסטן ברעט׳ אויף׳ן אײבערשטן טײל גרינג װי א אדלעראון קרעפטיג װי א לייב צו טון דעם װילן פון דײן אבער איז אויסגעמאלט א געעפנעטער טויער- אױף װעלכן פאטער אין הימעל• י ו 2