Milgroym · 1922-01-01 · העפט 2 · p. Seite 34

*הײנט איז דאס ערשטע מאל/ װאם איך בין צװישן אזויפיל מענשן״• ״בא מיר איז דאס שוין דאס דריטע מאל׳/ האט אירענע געענפערט מיט אקלארער שטים♦ איין מאל בין איך געװען און טעאטער און דאס צװײטע מאל אויף א אונטערהאלט״• ״איז דאס געװען אינטערעסאנט?״ - האט פערדינאנד געפרעגטן . ״איך װײס נישט. עמיצער האט געשפילט פיאנא. אן אנדערער האט פירגעהאלטן קאמישע זאכן״ דערנאך האט מען געטאגצט״. ״אזוי איז דאס שטענדיג׳/ - האט פערדינאנד באמערקט• זײ זײנען געשטאנען פאר אטיר• ״איך בין פארבעטן צו א קאדריל׳/ האט אירענע געזאגט. ״אבער איך װיל דאם נישט טאנצן. לאמיר אנטלויפן אויף דער גאלערײע׳/ פערדינאנד האט געפירט אירענען ארויף אויף דער שמאלער קילער שװינדל־ טרעפ. ער האט געזעהן אויף אירענעס אקסלען דינע פודער־ שטויב. די שװארצע האר זײנען איר געװען פארלײגט אין א שװערן קנויל אויפן נאקן• איר ארעם איז געלעגן לײכט אין זײנעם. די טיר צו דער גאלערײע איז געשטאנען אפן. אין דער ערשטער לאזשע איז געזעםן א קעלנער. װאס האט זיך אײליג אויפגעהויבן. ״איך װיל א גלאז שאמפאניער׳/ - האט אירענע געזאגט• א. האט זיך פערדינאנד אקלער געטאך - זאל זי זײן אינטע־ רעסאנטער אײדער איך האב געמײנטז אדער איז דאס א שטיקן ער האט באשטעלט דעם װײף דערנאך האט ער איר אונטער־ גערוקט א טיפע שטול. אזוי אז פון אונטן האט מען זי נישט געקאנט ארויסזעהן. ״איר זײנט מיט אים געװען באפרײנדעטז״ האט אים אירענע געפרעגט און געקוקט פעסט אין די אויגן• ״באפדײגדעטז דאם לאזט זיך אײגנטליך נישט זאגן. די לעצטע צײט זײנען אונזערע באציהונגען יעדנפאל געװען זעהר לויז• ער האט זיך געטראכט: װי מאדנע זי קוקט מיך אן. פילט זמ אז איך.... אבער ער האט גערעדט װײטער: ״פאר פינף אדער זעקם יארן האבן מיר בײדע גלײך געהערט אײניגע לעקציעם אין אונױוערםיטעט. מיר האבן בײדע שטודירט ױדיםפרודענץ״ אזוי זיך. דערנאך פאר דרײ יארן הארבסט׳ האבן מיר צוזאמען געמאכט א פארטיע װעלאסיפעה פון אינס־ ברוק אן ן געטראפן האבן מיר זיך דארט גאנץ צופעליג. איבער דעם ברענער. אין װעראנע האבן מיר זיך װידער געשײדט. איך בין נעפארן אהײם׳ ער - קײן רוים״• אירענע האט אפטמאל צוגעשאקעלט״ אזוי װי זי װאלט געהערט לויטער באקאנטע זאכן. פערדינאנד האט גערעדט װײטער? ״אין רוים האט ער אגב געשריבן זײן ערשטע שטיק. ריכטיגער די ערשטע. װאס איז געקומען פאר דער םצענע׳/ ״יא!״ האט אירענע צוגעשטימט• ״ער האט נישט געהאט קײן גרויס גליק״ - האט פערדי־ גאנד באמערקט. דער שאמפאניער איז געשטאנען אויפן טיש> פערדינאנד האט אנגעגאסן. זײ האבן געלאזט טרעפן די גלעזער און באם טרינקעף האבן זײ זיך ערנסט אנגעקוקט עפים װי מיט דעם ערשטן גלאז איז געמײנט געװען דעם פארשטארבענעמם אנדײנק. דאן האט אירענע אװעקגעשטעלט די גלאז און האט ירוהיג אזאג געטאן: ״ער האט זיך אומ־ געבראכט איבער דער בישאף.״ גאבריעל האט איר אקאמפאנירט אויף דער פיאנא׳ און פערדי־ נאנד האט זיך דײטליך דערמאנט׳ װי ער האט זיך אלײן געפרעגט: פארװאם פארבונדט זיך נישט דער גוטער ױנג מיט דעם ליב אײנפאך מײדל׳ אנשטאט צו קלעפן צו דער גרויס־ ארטיגער װילהעלמינע. װאס װעט אים באלד זיכער פעלשן ל אז גראד דורך אים איז באשערט געװען דער דאזיגער חשד זאל װאר װערן. דאס האט פערדינאנד יענעם טאג נאך נישט געשפירט. װי גרויס איז באמת זײן שולד אין גאבריעלס טויט ל אנאסטאסיאוס טרױענהאף. וואם פארשטײט אלע ערדישע און הימלישע זאכן׳ האט אין דעם פאל געפסקעט. אז אים. פערדינאנדן. איז אין דער גארער אנגעלעגנהײט באשערט געװען די ראליע פון א פרינציפ. נישט פון קײן אינדױױד ן דאריבער מעג ער זיך לאזן לײכט װײ טון׳ ער דארף זיך דאס אבער נישט שטארק נעמען צום הארצן. יעדנפאל איז דאס געװען פאר פערדינאנדן א פײנליכע מינוט׳ װען ער איז גע־ שטאנען מיט װילהעלמינען פאר גאבריעלס גרוב מיט האלב־ פארװעלקטע קרענץ, און יענע האט אים׳ דעם װײנענדיגן׳ געזאגט מיט דעם טאן׳ װאס איז אים גוט באקאנט געװען פון דער סצענע: ״יא׳ אויסװארף אײנער׳ די מעגםט שוין װײנען״. אשעה שפעטער האט זי אים דאך געשװארן׳ אז אים צוליב מעגן שטארבן בעסערע פאר גאבריעלן אויך. די לעצטע טעג פלעגט דאס פערדינאנדןאפטמאלדוכטן׳ אז זי האט די טרויעריגע געשיכטע פשוט פארגעסן. טרויענהאף האט דארויף אויך געהאט װאם צו זאגן: פרויען זײנען אסך מער אויסגעבונדן מיט דער סטיכיע׳ אײדער מענער׳ זײ זײנען שוין גאר פון אנהויב אזוי באשאפן געװארן׳ זײ זאלן רוהיג אויפנעמען דאם׳ װאס ס׳מוז געשעהן• א צװײט מאל האט אירענע פארבײגעשװעבט איןן;טאנץ און װידער געשמײכלט צו פערדינאנדן. אבער איר שמײכל איז שוין דאםמאל געװען אנדערש: אינטימער׳ פרײנדליכער ז און זי האט נאך אלץ געקוקט אויף פערדינאנדן׳ בעת זי האט שוין געהאט אװעקגעשװעבט און ארײן אין דער מענגע. װען דער װאלס איז שוין געװען אויס׳ האט פערדינאנד ארומ־ שפאצירט אין זאל, געפרעגט בא זיך׳ װאס האט אים אײגנטליך אהער געצויגן׳ צי איז װערט געװען זיך לאזן שטערן מיט דעם באנאלן באלטומל די פײנע מעלאנכאליע׳ װאס די לײדנ־ שאפטלאכע שעה׳ן אין װילהעלמינעס ארעמס די לעצטע צײט האבן דאס פארשלײערט נאך מיט מער טראגישן רײץ. און מיט אמאל האט דאס אים א צי געטאן. נישט בלויז אװעק פונם באל׳ נאר גאר צו דערװײטערן זיך פון דאנען׳ אפשר מארגן שוין׳ קײן דרום־לאנד׳ קײן סיציליע׳ קײן מצרים. ער ער האט זיך געהאלטן אין איבערלײגן׳ צי זאל ער זיך גע־ זעגענען מיט װילהעלמינען׳ אז פלוצעם האט ער דערזעהן פאר זיך אירענען שטײן. זי האט לײכט פארבויגט דעם קאפ און געענטפערט אויף זײן גרוס. ער האט איר דערלאנגט דעם ארעם און האט זי געפירט דורך דעם געדראנג אין זאל די עטליכע טרעפ ארויף צו דעם ברײטן גאנג מיט די געדעקטע טישן ארום דעם טאנצזאל. דא האט די מוזיק װידער אנ־ געהױבן צו שאלן און באם ערשטן אקארד האט אירענע שטיל א זאג געטאן: ״ער איז טויט׳ און מיר צװײ זײנען דא״. פערדינאנד האט זיך א ביסל דערשראקן׳ אומגעװאלט געמאכט גיכערע טריט• צולעצט האט ער באמערקט: 34