Milgroym · 1922-01-01 · העפט 2 · p. Seite 6

י?י ••■ 5״^ ״3%';?#0 יזמיזלעי׳רו^ידיץ ילטיעשטן גטי־יון״ אהרן צינדט אן די מנורה• פון א מאנוסקריפט (1278). בריטיש מוזעאום (11636 .1>1>ג) .11639 .1>1>\• .וח5€11ס1א 111511ז5 .1278 1ס 1ק1זס115ת18י1 ׳*61זב1ש1־1 8 רתסז? .1165>מסס 6י11 §1111<1§1[ מסזס^ דיפל^־ז־ ארויסקוקן דורך א פענסטער. די פענסטער װי תמיד זײנען געװען פארמאכט- פארהאנגען מיט װײסע ראלעטן• פון די שטוביגע איז אײן דושקע׳ א װײטע קרובה> װאס איז געװאקסן בײ איר אין שטוב, איר געלאפן אנטקעגן• די קראנקע רביצין האט געקוקט אויף דושקע׳ך געהאט פארדרוס. װאס דאס קלײנע מײדל װעלכע דער רבי פלעגט גלעטן איבער׳ן קעפל- איבער די באקן/ איז אויסגעװאקסך געװארן פאר דער קורצער צײט א בתולה. - װאס לויפסטו אזוי? װאס איז די שמחה מיט דיר? - האט די רביצין זיך כלומרשט פון געװאנהײט געבײזערט: - פרעהסט דיך װאס איך בין געלעהמט? - מוה־מעשיי די רביצין האט זי ארומגעכאפט. זיך מיט דושקעץ צעקושט און חרטה געהאט װאס זי פרעגט זיך בא איר: - װאס מאכט דער פעטער? - ער איז ברוך־השם געזונט! פון בוך װאורקער ר ב י צ י ן האט נישט געוואל ט בי^ייבן ימים־ נו ר אי בם אין סאלעץ צ ו ו י ש ן גוים. װאו מען האט געהיילט איהרע פאראליזירטע פיס• ערב ראש־השנה איז זי אנגעקומען אין הויף ארײן מיט א סװיטע װײבער• דאס אלטע הארץ האט בא דער רביצין שנעלער געקלאפט• זי האט געקוקט אין אלע זײטן. געװען זיכער אז דער רבי װעט ארויסקומען. װעט 6