Milgroym · 1922-01-01 · העפט 1 · p. Seite 30

איז קרעפטיג׳ און פון איר מוטער לײב קאן א ריזן־דור ארויס־ קומען• האבעץ זײ איר גע׳עצה׳ט: אזוי װי זײ װײסן און אויף זיכעה אז א ריז איז נאך פארבליבן - צו אויף ים׳ צי אויף יבשה״ נאר ערגיץ איז פארהאנעך און אויך ער איז אין איר לאגע. און אויך ער איז דארט א אײנציגער. און גארן גארט א צװײטע העלפט״ און זוכט און האט קײן פאר נישט - זאל־זשע זי אים אפזוכן און צו זיך און אין טורבם ברענגען... האט זי געפאלגט די געטער. האט זי זיך צו אלע פויגלען און צו די פלינקסטע און צו די געניטסטע געװענדט״ האט זי זײ פארגע־ לײגט און געפרעגט: װער װעט זיך דעם ריז נעמען אפזוכןי האט זיך אײנער און דער געשיקטסטער ארויסגערופן. ארויס־ גערופן און אויף זיך דאם שליחות גענומען. האט אים די קיסר־ טאכטער א בריעף מיטגעגיבן. אויף דער װעל־יט צו פלידהען און דעבם ריז אפצוזוכן. אויף ימיבמ און אויף יבשות - זאון קײן ארט זאל נישט פארפעלן - און אט צו דיר. װאס דו לײענםט איצט דעבם בריף״ און אט צו דיר״ פאר װעמן ער איז איצט צו די פים געפאיד־^ן״ איז ער פון דײן אײנציגער פאר און פון דער ריזן־טאכטער באשטימט״ און די ריזן־ טאכטער זאגט: קום צו מןר... ליעבע און טײערקײט װארט אויף דיר״ אויף דיר און אויף דײן קומען״ אויף דיר דעבמ אײנציגן און אויף דיר דעם געװארטן פון לאנג. אפגעלײענט״ האט דער ריז דאן נאך אמאל־1 אויף ארויף און צובש פויגל־ארט זײן קאפ אויפגעהויבן. איז דער פויגל װידער אויף יענעבם ארט און ארומשװעבנדיג געװען״ האט זיך צו אים געװענדט דער ריז און בײ אים אזוי געפרעגט: - און װי אזוי קומט מען צו דער ריזן־טאכטער? - מיט די פיס• - און װאו אהין זאל איך מײן װעג אגריכטן? - אהין װאוהין דער פויגל װעט אפפליד־זען• און דער פויגל האט זיך פון זײן נידריג־האלטן אין דער הויך אויפגעהויבן און נאך אמאל עטליכע רעדער ארובמ ריז און ארום זײן קאפ געמאכט. און דאן. און אפרדלענדיג״ האט זיך צו אײנער א זײט און צו א האריזאנט אײנעם אװעקגע־ לאזט און - אװעקגעפלױגן. האט זיך דאן אויך דער ריז פון זײן זיץ־ארט אויפגעשטעלט און מיט׳ן פניבט אהין. װאוהין דער פויגל איז אפגעפלויגן זיך געװענדט״ און דאן״ און פאר׳ן ערשטן פום אװעקשטעלן״ האט זיך צובם יד־^עצטן מאל צובם בארג אױסגעדרײט״ צו זײן הויך און שפיץ א קוק געטון״ און אזוי געזאגט צום בארג: - בארג״ איך זאג צו״ און כ׳באשװער זיך: אזוי װי א י ך האב דא ה י נ ט ן און בײ דײן צופיסענס גערוהט״ אזוי װעל איך פון אויבן״ און אויף דײן העכסטער הויך מײנע געטער רוהען מאכן״ און איך זאג אױך צו און גיב א נדר״ אז דעכמ ערשטן זון״ װאס װעט געבוירן װערן״ דאס ערשטע קינד.װאס װעט פון מײנע לענדן ארױסגײן״ װעט צו דיר פאר א נזיר אפגעגיבן װערן״ פאר׳ן ערשטן כהן :און געטרײסטן דינער צוס בארג... נישט׳ און אויסער האריזאנטן און הימלען אויף זעהר װײט - קײן פויגל נישט באמערקט. האט ער װידער געװארט א צײט״ ביז אײנמאל און װי ער איז אזוי פארזארגט געזעסן״ און פארשטארט און פאראומערט געװען״ אזוי האט ער פון דער הויך און איבער׳ץ קאפ בײ זיך עפיס פליגל אוץ א גע־ רויש דערהערט• האט ער דעם קאפ אויפגעהױבן/ האט ער דערזעהן:-א פויגל־1 און פון א פארנעם א היבשן האט הויך און איבער דעם קאפ זײנעם א ראד געמאכט״ ארום־און־ארום געשװעבט און װי אין א אנגעצײכנטן קרײז זיך געהאיד״־ טן״ און דאן״ און זיך אראפגעלאזט פון דער הױך״ זיך פאר־ האלטן נידריג און שטײן געבל־ייבן פון שװעבן. און דער פויגל האט אויסגערופן: - ״ריז. נישט געזארגט און נישט געטרױערט״ דײן פאר איז דיר שוין אנגעגרײט״ דײן פאר װארט שוין אויף דיר אבער דײן פאר איז זעהר װײט פון דיר״ און צו איר״ און צום ארט״ װאו זי געפינט זיך װעט דיך אט דער בריף פירן״... און דא האט דער ריז פונ׳ם פויגל און צו די פים פאר זיך א בריף אראפפאלן געזעהן״ א פארמאכטן און א פארזי־ געלטן״ און ער איז אויף דער ערד אראפגעפאלן. האט ער זיך אנגעבויגן און איבם אויפגעהױבן״ האט ער איבמ אױפ׳גע׳־ חתמ׳עט און אין אים לײענען געבומן״ און אט װאס דער ריז האט דארט אויסגעלײענט: - - צובם לעצטן פון די ריזן״ װאו ער זאל נישט זײן און װאו ער זאק־1 זיך נישט געפינען״ - צי אויפ׳ן יכם״ צי אויף יבשה״ צי אין ישוב״ צי אין דער מדבר״ - פײד־1 שלום״ ברכה און טײערקײט! צוװיסן גיבן קומען מיר אים״ אז אויפ׳ן עק פון דער מדבר״ דארט װאו די װיסטעניש קומט צומ ים שוין צו״ אויף ברעג און אויף שטײנער דארטיגע״ איז אונז א אי־ בערבלײבונג און נאך פון אמאל פארבליבץ. און געקעניגט האבען דארט אונזערע עלטערן לאנג״ און ביז זײ זענען אויס־ געשטארבן״ און ביז זײ האבן זיך אײנס דאס אנדערע אין גע־ שלעגן אויסגעראטן. איז אונז איצט פון גאנצן ריזן־שטאם נאר אײנע א טאכטער פארבליבןן און װאוינען װאוינט זי אין טורם אין אלטץ״ מיט די דריי פענסטער׳ וואס אײנס איז צום ים געװענדעט״ דאס צװײטע צו דער יבשה״ און דאס דריטע - הויך און צובם הימק־־1 אויבן. און זאגן האט זי צוזאגן״ און הערשן הערשט נאך איצט: אויף דער װאסער און אויף די פיש פון װאסער - אין ימים״ אויף ערד און אויף בהמות אוץ חױת פון ערדן - אויף יבשות״ און אויף װינטן און שטורם־װינטן און אויף אלערלײ פויגלען - אין דער לופט פון אויבץ. און אלע הערן זיך צו איר צו״ און אלע אירע בא־ פוילן פאלגן און זי אלײן אירע געטער פאלגט״ און זײערע געבאטן היט. האבן איר די געטער געזאגט: װאס װעט זי זיצן און וואס װעט זי אויסזיצן״ אז איז׳ן איז די לעצטע״ און דער קיסר־טורם האלט אין אלט װערן״ און קײנער פארריכט אים נישט״ און אין זײנע װענט האבען זיך שױן האלץ־װערעבם באװיזן״ און אומעטום איז שוין געלעכערט... און איז׳ן איז זי ױנג״ אבער איר ױגנט געהט אומזיסט אװעק״ און איר לײב