Juedischer Almanach für Gross-Rumänien · 1922-01-01 · 1. Jahrgang = 1922/23 Exemplar LBI · p. Seite כט

כט־ ײדישער אלמאנאך פאי נרויס־רומעגיע♦ 2) ער א״ז אין גױיאישן נן־עד] זאנט טען׳ אז א ױננל נײם אין דער םים צײישן צװײ םײדלעך.- 3) איך האב םיי אננעטון א שליםםער זא־ט א בעםערע םרוי׳ װאם איז א מאל א שדננטע. םיט די װערטער הויבט זיי אן דעם שידוך צו רעדן. זי זא;ט םיט דעם װערטל, אז זי איז אײננטלעך נישטי קײן שדכנטע גלײך ײי װאלט זיך נעהאנגען א שליםםער (א נאכשלעםעניש). 4) אז גאט ייט קינדער, גיט ער צו די קינדער. 6) א קינרם מזל קאן םען נישט אםשאצן — אדער ם׳העננמ זיך אדער ם׳טרענקט זיך. (זע ײאדיאנטע בע־נשטײן). 6) קנאפ דיר די באקן די םארב זאל דיר שטײן ג ד. ה. םאר טענטשן טאר טען נישט װײזן׳ אז מען איז געםאלן םון דער טדרנה. 7) ער נעםט דעם שבת אויף אינדערװאכן. - נעטײנט די שבת׳דיקע בגדים, אן דעם דער־■ קענט םען, אז ם׳נײט אײנעם שלעכט. 8) אמאל איז נעװען און הײנט איז נישטטא, מוז םען עסן, װאם ם-איז דא. 9> דלות קאך לאקשן -;ישטטא קײן אײער קאכ׳זשע טײגלעך - איז נישטטא קײן םעל♦ <זע ײאריאנטע כעדנשמײן). 10) כתריאל באכעט ד• ה. ם׳גײט שלעכט. 11) א געדראטעװעטער טאם לעבט איבער א נעװנטן זאנט טק׳ כדי א שײאכן םענטש צו םרײכטן. 02 געשטארבן, באגראבן, אויף יענער װעלט (װי> געםזנען♦ 13) געשטא־בן אויף טויט א װיצ־ײארט. 04 פ־הויבט זיך נישט אן(און> םילאזט זיך נישט אוים. אז טען דערצײלט נישט דיכטיק אדעד נאר א ליגן. 05 ער האט געהערט קליננען און קאן נישט נאכזינגען. סס װאם א־ך האב גערעדט, האב איך געבילט♦ 17) ם־נײט בײ א*ם װי א װאםעי (א פאטיק) באינ איױף, אז אײנער זאנט שלעכט עכרי. 08 ער זאנט עברי װי א האק שװיםט♦ 19) עי נײט װי אויף רידעם, אז אײנער זאגט שלעכט עברי. ס2) ער קאן זיך אם־לו נ־שט איבער־צלם־ען. 21) (עי אייז) פון הינטערן הקדש♦ 22) םון הינטעי די םיל־רעדער, נעמײנט א שלעכטער מענטש. 23) א דימעט סון א לאשיק (. . . םין א לאקש), נעםײנט א שלעכטער טענטש• לאקיט ואריאירט םון לאשיק.