Undzer Worṭ · 1947-03-21 · 12/50 (21.3.1947) · p. Seite 4

/.AJT 4 אונרזער ווארט FRAJTIK, 21. MERC 1947, זיינעם א שוואגער, א אנגעזעענע פיגור אי; יער יידישער אוגטערגרוט־ארגאניזאציע או־ ף דער ארישער זייט. דארט זיינעןמיר באזארגט גע־ ווארן טיט אלעס נויטיקן ביז - די חבריטע "אלא“ האט אונח נעבראכט צו אייך אין "בוג־ קער" -•פארענדיקט ה־ טשעכאמיטש די דער־ ציילונג פון זיינע מראגישע דערפארוגגען. - וויי מיד האבן זיך שפעטער דערמוסט איז דער ערשטער אומגעקומען דער ווילנער־ אד וואקאט נזיין נאמען איו מיר נישט באקאנט - אויטאר.) וועלכער האט בעתן אנטלויפן פאר־ לוירן דיישיך, און איו אווי ארום דעמאסקירט גע־ ווארן אלם ייד, א צווייטער ווי־דער, איו געגאנגען צו א דענטיסט זיך היילן א צאן אמף דער אליי־ שאבא, און איו דערקענט געויוארן דורך א געם־ טאפא־אגענט.• א דריטער איזידערקענט געווארן 4 וואכן שפעטער אמף דער פליאזשע. אייניקע ווידער זייגען אומגעקומען. אין פוילישן אויפ־ שמאגד אין ווארשע. 5 האבן איבערגעלעבט און געפיגען זיך הייגט־צו־טאג אין פוילן אדער אמסלאנד. נע נ ד ע.) (א קאפיטל זכרונות) די 10 פון "פאוזיאק“ ח. סו כאל י צ מ י ניש פון דער נאכט, די לאמפן פון די טורעמם זיינען אמסגעלאשן, דאם איו די ארבעט פון אונחערם א מענטש, אן עלעקטריקער. איינער באבן אנדערן לאזן זיך אראם א; ע 10 פערזאן און שוין לאזן מיר זיך לויפן אין דער פיגצטער איבער די חורבות פון צעשטערטן געטא, מאם שגעלער צו דעם מויער, ווייל דא, דראט נאך דאם געפאר פון א שרעקלכן טויט.' דערגרייכט די מויער, האט איינער דעם אנדערן צוגעהאלפן אריבערצוקריכן אמף דער אנדערער זייט. שנעל זייגען מיר אוועק פון דעם פלאץ וויסנדיק, אז באלד וועט זיך אנהויבן א ווילד געיעג נאך אונדז. מיד האבן זיך צעטיילט און יעדער איז אוועקאין אן אנדערער ריכטונג. איך מיט מיין שוואגער און א געוויטער ליפשיץ זיינען אוועק אמף אן אנגעוויזענעם אדרעם צו תנ״ך און אגרה אין ליכט פון רער טארערנער ביבל־פארשונג (המשך פון זייט 8) הלומי ט. אז ער זיצט אויפן טראן און אנטקעגן אים שטייט אן אלטער מאן מיט וואגשאלן אין די הענט. האט דער אלטער מאן פאר'פרעה׳ ן אין די אויגן גענומען אלע האדן און גרויסע לייט פון מצרים און זיי געבונדן און אלעמען צוזאמען ארויפגעלייגט אויף איין וו*זגשאל און אמף דעם אנדערן וואגשאל האט ערי ארימפגעלייגט א יונג שעפסעלע. האט דאם 'ונגע שעפסעלע אראפגע־ ווויגן אלעמען. האט פרעה געשיקט רופן' איג־ דערפרי אלע זיינע קלוגע ראטגעבער. האט איי־ גער פון זיי זיך אפגערופן און געזאגט, אז דער חלום ווייזט, אז יא יינגל וועט געבוירן ווערן ביי יידן, וואם וועט חרוב מאכן גאנץ מצרים און דעריבער זאל דער קעניג זען, אז עם זאלןאומ־ געבראכט ווערן אלע יידישע יינגלעך, וואם וועלן געבוירן ווערן אין דעם גאנצן לאגד. עם קען נישט זיין קיין חילוקי־דעות וועגן דעם, אז ביי יאזעפוסן און אין מדרש האט זיך אויפגעהיט דעיר עלטערער און פולערער נוסח פון דער דאזיקער מעשה, בעת אין חומש איז די מעשה ארויסגעקומען צו קורץ און ניט דערזאגט. צו דעם עלמערן און פולערן נוסח פון דער ל ע־ גענדע וועגן משהים געבורט און קינדהייט נע־ הערט אויך די מעשה ווי משה רייסט אראפ די קרוין פון פרעחים קאפ. אויך די דאזיקע מעשה ווערט דערציילט אין "ילקוט" און ביי יאזעפוסן. די מעשיות וועגן משהים געבורט און יוגנט האבן אלזא לכתחילה געהאט אן אגדערן נוסח ווי אין חומש, אן עלטערן און פיל 'ברייטערן און אויספירלעכן. וואם פאר א נוסח דאם א ז נע־ ווען, קען מען זיך בלויז משער זיין פון די מעשיות וועגן משהין אין די מדרשים און ביי יאזעפוסן און אויך פון פאראלעלע מעשיות אין דיעם וועלט־פאלקלאר. אזא פרווו אויפצושטעלן דעם עלטםטן'נוםח' פון דער לעגענדע, ויענן משהים געבורט און;וגנט האט טיט עטלעכע יאר צוריק געמאכט אן ענגלישער געלערנטער. אבער צו עם האט זיך יא אדער ניט איינגעגעבן דעם דאזיקן געלערנטן 'אויפצושטעלן דעם גאר עלטסטן נוסח פון דער דאזיקער לעגענדע, איז על כל פנים זיכער, אז געוויסע מעשיות וועגן משהין אין די מדרשים זיינען ניט קיין צוגעטראכטע פון די שפעטערדיקע דרשנים, נאר נעהערן צום עכטן, אוראלטן יידישן פאלקלאר. —0— צום שלום נאך איין באמערקונג. דאם וואם מיר האבן געזאגט וועגן דעם שייכות י צווישן תנ״ך און געוויסע עלעמענטן פון דער אגדה האט ניט נאר א טעארעטישע, נאר אויך א פראקטיש־פעדאגאנישעיבאדייטונג. ווען לערער דערעיילן קינדערידי מעשיות וועגן תנ״ך, דארפן זיי זיך ניט באגרענעצן אויסשליסלעך אמף דעם נוסה פון תנ׳יך, וואס איז אפט פראגמענטאריש און ניט דערזאגט, נאר זיי מעגן דערגענצן דעם נוסח, וואם די מעשה האט אין תנ״ך, מיט נע־ וויסע אוראלטע, פאלקלאריסטישע עלעמענטן פון , דער אגדה. פארשיטייט 'זיך אבער, אז דער דא־ זיקער מעטאד פון קאמביגירן תנ״ך און אגדה א ז א דעליקאטער ענין און מוז אנגעווענרעט ווערן מיט גרוים פארזיכטיקייט. נענדע) (,צוקונפט") פון דער רעדאקציע. צוליב מאנגל אין פלאץ זיינען ניט אריע־ געגאנגען די צענטליקער באגריסונגען פון אל ע קאמיטעטן און פריינט צו אונדיזער יובל נומער. אין ראיאן און אויסער אים. טיר שיקן זיי אי־ בער אונרזער בעסטן דאנק, באזונדערם פאר זיין שיינער באגריסונג רעם השוכן טשאפליין שפירא אלם מיטגרעדער פון אונדזער צייטונג. מיר זיאגן צו, געמען אין אכט אלע פריינטלעכע באמערקונגען און אנווייזונגען צום פארשעגערן און בעסער דעם ניווא פון דער צייטונג. מלבד,, די אלמנה פון דעם געשטארבעגעם קעניג, נאר דעם קעניגם טאכטער, און ניט קיין מלך איז משה געווען אין עטיאפיע, נאר ער האט געפירט אן עג^פטישן חילי אין א מלחמה קעגן די עטיאפיער און ער ז־,אט זיי באזיגט, ווייל די עטיאפישע פרינצעסין, דעם מלכם טאכטער האט זיך 'אין אים פארליבט און אים איבערגעגעבן די עטיאפישע שטאט, וואם דער עגיפטישער חיל האטי באלאגערט. יאזעפום, דארף מען אגנעמען, האט אן עלטערן נוסח פון דעם דאזיקן שטיק מדישן פאלק/אר, וועלכן די שפעטערע דרשנים האבן געענדערט און אין אים נאך אריינגע־ פלאכטן א ראלע פאר בלעמען. דאם אייגענע איז אויך מיט דער מעשהילע פון פרעהים חלום מיט דעם אלטן מאן מיט די וואגשאלן. אין חומש ווערט דערציילט, אז פרעה האט 'געהיימן אריינווארפן אין טייך אלע יינג־ לעך, וואם מעלן געבוירן ווערן. לויט א צווייטן נוסח האט ער באפוילן די הייביגם צו טויטן די יידישע יינגלעך. וואם פרעה האט מ<ט דעם באצוועקט, ווערט אין חומש בפירוש ניט געזאגט. מיטייטשט עם געוויינלעך אמם, אז דאם איז נע־ ווען א טיט; אויסצוראטן די יידן. אזוי האט עם אויך פילא אויסגעטייטשט. אין מדרש אבער נשמות רבד,) איז אט די מעשה־לע באגרינדעט גאר אמף אן אגדער מאטיוו. פרעה, זאגט דער מדרש, האט עם ניט געטאן כדי דורך דעם אמם־ צוראטן די יידן, נאר כדי אומצוברעגגען דעם יידישן גואל, ווייל די אסטראלאגן האבן אים געזאגט. אז די מוטער פון יידישן'גואל איז איצט שוואנגער מיט אים. אויך יאזעפום דערציילט דאם אייגענע. לויטן "ילקוט"' האט עם פרעה געזען אין חלום. עם האט זיך אים איינמאל נע־ דער אוקראינער״אייזיק;" האט אלעס פאר־ זארגט: א זעג, סם פאר אוגדו אין פאל פון א דורכפאל, אמאניאק פאר די הינט, אפצוווישן אלע מענטשעיכע שפורן און שלאף־גיעטראנק, דאם לעצטע האבן מיר געמוזט האבן אין פאל פון א שטערונג מצד אונדזערע שכגי6, וואס וואלט באדייט א דורכפאל פון דער גאנצער זאך. איין זאך האט אונדז דער אויבנדערמאנטער אוקראינער געבעטןז נישט אויסצופירן דעם' פלאן דאן, ווען ער וועט זיך געפינען אויפן טורם־ דינסט. מיר האבן דאם אים צוגעזאגט. פיבערהאפט און מיט דער גרעםטער פאר־ זיכטיקייט האבן זיך אנגעהויבן די ארבעטן. יעדן אוונט,; נאכן פארענדיקן די ארבעט אין וואר־ שטאט, פלעגט זיך גורמאן אריינשלייבן אין ווארשטאט־צימער, נעמענדיק זיך צו דער מלאכה פון זעגן די קראטעם, נאך יערער אזא "וממט" האט ער איינגעש׳םירט די קראטעם מיט פארב, מען יאל נישט דערקענען קיין פארדעכטיקע צייכנם. ווען אויך די ארבעט איז געווען פארטיק, האבן מיר אנגעהויבן טראכטן וועגן א טערמין פון אויספירן אונדזער אויפגאבע. דער ערשטער טערמין איז געשטערט געווארן צוליב אן אום־ געריכטע ביינאכטיקע אינםפעקציע פון געסטאפא־ אפיצערן. צום צווייטן טערמין האבן מיר זיך נע־ גרייט מיט גרוים הארצקלאפעניש. מיר האבן שוין אנגעהויבן צו צווייפלען אין דער מעגלעכקייט פון רעאליזירן אונדזערע פלענער. אין א געוויסן טאג אבער, האט איינער סיגנאליזירט דעם אג־ דערןr היינט 10 אוונט!... די מינוטן, די שעהן האבן זיך געצויגן פאר אונח ווי אן אייביקייט. ווען עם האט זיך דער־ נענטערט די שעה פון שלאפן, האבן די הערצער אנגעהויבן קלאפן האסטיקער, פעסטער. יעדער פון אונדז האט זיך אבער באהערשט, גישט ארויסרו׳פנדיק דעם מיגעסטן פארדאכט ביי די ארומיקע שכנים, מיד האבן כלומרשט געשמועסט, געוויצלט זיך, אבער אינערלעך האט יעדער פון אונדז איבערנעלעבט עפעם אויסטערלישעם. אלע גייען שלאפן, אבער די "מיטגלידער" פון אונדזער סעקציע לייגן זיך אומבאמערקטערהייט אין אג־ טועכץ. איך פארמאך די אוינן און ווארט, עם' דערהערט זיך דאם כראפען פון די דערביי־שלא־ פנדע איך הויב פאמעלעך אמף דעם קאפ. עם דערהערט זיך דאם קלינגען פון זייגער - 110 א ריף די שפיץ פינגער שאר איך זיך ארוים פון דער צעלע, אין קארידאר אדיין. פונדער־ , ווייטנם זע איך שוין אנדערע געשטאלטן, מאם י ש-ייכן זיך אין דער זעלבער ריכטונג. אלע גע־ פינען זיך שוין אין ווארשטאט־צימער און מיר הויבן אן די "עקפקורסיע". אלם ערשטער בין איך אראם דורך דעם לייטער, די בלעך פוגם פאראפעט האט אנגע־ הויבן ציטערן און אפקלינגען אין דער פינצטער־ נפארזעצונג) ווידער זיינען פארביי טעג, מאבן, באגלייט פון די אומאויפערלעכע קאנאנאדעם און שיסע- רייען. ווידער האבן וואלקנם יתיך, פון דער גישט־ מייט שטייענדער קרעמאטאריע אויפן הויף פון דער אמאליקער מיליטערישער תפיסה אויף זא־ מענה,אף, געהויבן א יבער אונדזערע קעפ, שטי־ קגדיק און בייסנדיק אונדזערע העלדזער. דער ריח פון ברענענ^יקן מענטשן־פלייש חאט דער־ גרייכט ביז אוגדזערע פארקראטעוועטע פענצ־ טער און פארדרייט זיך אין די נעזער. דאם האט מען געברענט די קערפערס פון די פארשטאר־ בענע קאצעטלער און קרבנות פיון פארשיידענע עקזעקוציעם. די לאגע איז כסדר געווארן מער אנגעשטרענגטער, צוליב דער כסדרידיקער מילי־ טערישער מפלה אויף די״פראנטן, מאם סיהאט געפוגען זיין אפקלאנג אמך 'אין אונדזער גרויען תפיסה־לעבן. ווידער האבן זיך אנגעהויבן וועבן פאר־ שיידענע פלענער ווי אמי צו אנטלויפן און ׳ זיך 'ראטעווען פון זייערע מערדערישע הענט. < דעם גרעסטן לעבנם־לוסט ר&ט ארויםגעוויזן דער,שוין דערמאנטער, ווי-נער אדוואקאט, וועלכער האט פארגעשלאגן פארשיידענע פלענער. אלם בעם־ טער פלאן איז דורבן ענגן קרייז אגערקענט נע־ מארן, דאם ארגאניזירן דאם אגטלויפן מיט דער הי-ף פון איבערשניידן די קראטן פון א פענצ־ טער. פון וועלכן פענצטער? איז געבליבן, אז דאם זאל אויסגעפירט מערן פון די ווארשטאטן ווו ער, טשעכאוויטש, איז געווען באשעפטיקט אלם קאמאשן־ישטעפער. - ווו נעמט מען א זעג צו שגיידן די קראטעם? - איז געווארן די אלגעמיינע זארג. די דאזיקע אויפגאבע האט אויף זיך גענומען דער ווילגער. ער איז געווען אין גאר נוטע באציונגען מיט איינעם פון די אוקראינער, וועלכער האט זיך ארויםגעוויזן אלם קאמוניסט און סאבאטאזש־ ניק, מיטהעלפגדיק פילי צו דער דאזיקער' נדאג־ דיעזער אונטערנעמוגג. דער דאזיקער אוקראינער איז דורך זיי גערופן געווארן מיטן צונאמען "אייזיקל". אונדזערע צוגרייטונגם־ארבעטן האבן זיך אין דער גרעסטער געהיימעניש אנגעהויבן. גורמאן איז געווען באשעפטיקט ^מיטן פלעכטן די שטריק פאר דעם לייטער, עם האט געמוזט זיין פעסט, כדי אויסצוהאלטן א משא פון 10 פערזאן, אג־ טיילנעמער אין דער דאזיקער עקספעדיציע. דאם איז נעמאכט געווארן פון די קאמאשן "אמרן". וועלכע זיינען געפלאכטן געווארן אין צענפאכיק, דאם בלויזע מאבן דעם -ייטער האט געדמערט איבער 6 מאבן. דורך דער צייט איז אלעס גענוי אבסערווירט געווארן 4 די טורם־וואכן, די ליכט, פאטראל־איינצלהייטן, אז מיר זאלן זיך שפעטער נישט אנשטמסן אויף נישט פאראויסגעזעענע שטערונגען. פארגרעםערט און מיט זיי אמך דער אפעטיט צו די דזשוינט פעקלעך און ציגארעטן, אבער ננישט צו דער ארבעטס און מיר האבן זיך אנגעהויבן באמיען צו באקומען א ליצענץ פאר דער צייטונג, ד. ה. א דערלמבעניש אויף צו דרוקן יאט רי אלע מעשיות. די ליצענץ איז אבער אויף א וויילע פארלוירן געגאנגען, אבער עם מאכט נישט, אוג־ דזער "זוך־דינםט" ארבעט גוט און אם ירצה השם, מעט מען זי געפינען אין א וועלכן וועסטל העשענע ,פון דער גענימער פרעםע־צענטראלע אין מינכען, איינגעוויקלט א ומיכן, אדער הארטן ווייסבלויען מרגליות, - מאם דארף בקרוב ארי־ בערוואנדערן אין ציוניסטישן אמעריהע אויף א דייטשן סערטיפיקאט. יא, איך האב אייך פארנעסן נאך דערציילן מענן די פארשיידעגע ווינקעלעך ביי אוגדז אין צייטונג מיז א פאליטיש ווינקל פאר פיינשמע־ קער, א מעדיצינישער פאר שוואנגערע פרויען, מעלאנכא-יקער, פעסימיסטן און אנדערע, א וימםנשאפט-עכעתמאם איין ני ווייסט מער ם־לייענט עם, א ספארט ווינקל נבאזונדערם באקס) פאר קאמיטעטשיקעם, כלל טוער מאגא־ זיגיערן. שאך ויוינקל פאר משוגעים, לוגאטיקער און נעווראסטעניקער. אין אחרון אחרון חביב ראיאן ווינקל - אן ארט פאר פלוידערזעק, אלטע און נייע בעלי־ עברה, תקיפים. קהל לעקערם, קאך־לעפלם א.א, ווי איר זעט האט זיך אונדזער צייטונג פאר־ ברייטערט און באזיצט אן אייראפייאישן פארנעם. מיטן דאזיקן באגאזש האבן מיר פארקלאפט די אמי אמך קליינע מוחות־לעך פון דער שארית הפליטה גאגצע 52 מאכן מיט 50 נומערן. אויב דער שארית הפליטה איז צוגעקומען געזונט און מימן פון דעם, ומימן מיר ניט, דאקעגן איז דער רעדאקציע פערסאנאל נעהא-פן געווארן - דאם איז א פאקט.. אייך, אונדזערע טייערע לעזער בלייבט גאך איבער צו ווינטשן איר זאלט נאך האבן א ביסל געדולד צו אונדזער ־ אייער צייטונג, ביז מיר מעלן טיט נאטם הילף אויסגעלייזט מערן מיטן גאנצן כלל ישראל און איר בתוכם און מיר מעי. ן זוכה זיין שמן צו לייענען אן עכט נוטע צייטונג אין אייגעצעם שטוב אין אייגענעם לאנד, אמן. לייט־ארטיקלען פון רעדאקטאר. זייער שלעכט איז געווען מיטן היסטאריקער, וועמען מען האט . געמוזט שיקן טעגלעך צענדליקער דעלעגאציעם, אז ער זא/ באוויליקן אפצושרייבן, כאטש איין ארטיקל איבער "פרייהייטם קעמפער" און פאר־ שיידענע גבית עדות, ביז היינט איז עם אונדז ליידער נישט געלונגען. און אז אלץ קלאפט, איז שיון באשערט, אז עם זאל קלאפן מיט אונדזער בן־זקוגיסילעך, מאם שטאמען פון א גרויסן יחום, מירי מיר האבן זיי בסך הכל 4 און צווישן זיי איז דא איינער א שטיק ליטוואק "בעווין" רופט מען יאים. נאר איין אונטערשייד איז פון ■בעוויגען צו אים, מאם ער מאלט די יידן געוואלט זען אין א״י און אין אמעריקע און דער לאנדאנער בעמין מאלט זיי אודאי אויף דער וועליט אמך גישט געוואילט זען. -איך זע; אז איך דארף אייך נישט מסיביר זיין, וועמען איך מיין, עם זיינען נעמגעך די זעצער, יא די יידישע זעצער, כנהג האבן זיי שמן- דיאכט זיך געשטרייקט אמך. איין מעלה האבן זיי אבער און דוקא א נוטע; די ארבעט האבן זיי שטארק ליב און דעריבער היטן זיי זי $פ, זיי האלטן פון דעם מערטל; אז "ארבעט 'איז נישט קיין■ האז, זי מעט אין וואלד גישט אנט־ לויפן״ און ארבעטן זיך צו 12 פערטלען א שעה א טאג און דאם 6 האלבע טעג א מאך. ידי ארבעט פון ן־ער קארעקציע 'צענזור פון דער פראווינץ און צענטרא- פאסט האט חוץ דעם פאראגטווארטלעכן גענעראל אויך דיסציפ־ לינמעסיק און פינקטלעך אויסגעפירט דאם לאג־ דאנער ־ פויליש ־ דייטש פיקסום ־ דירדום באשע־ פעניש פון סעקרעטן ערשטן שטאק. דער שעפרעדאקטאר פלעגט זיך גאנץ אפט באקלאגן אין מאנגל פון מאטעריאל דאך פלעגט שמן זונטיק גרייט זיין די סחורה פאר דער דא־ נערשטיקער צייטונג, אבער מיטוואך פלעגט אים דאך נאך אויספעלן א שפאלט, וועלכן ער האט מערסטנייל געפונען ביינאכט ביי זיך אין דער היים, זאגן אז "ערי׳ זאל לעבן, ד״ה דער רע־ דאקטאר, זינדיקט מי׳טן בודק זיין די צייטונג פאר איר ארויסגאנג קאן מען ניט. אפטמאל איז זי פאר אים אליין א ניים. / מיט דע ר צייט האט זיך דאס פערסאנאל סטענאגראפירן און תיכף אפקלאפן אויף דער שרייב־מאשין, מאם איך האב אויסגעשריבן פון דעם "ייווא" אין ניויארק. עם פעלן נאך טישן, שטולן, פענעס, בלייישמיפטן, טינט און פאפיר, מאם איך האב אויסגעשריבן פון דער סאוויעטי־ שער זאנע און אזוי גיך ווי דאם מאטעריאל וועט אנקומעין,ימעט מען קענען צוטרעטן ארויסצוגעבן רעם ערשטן נומער פון אונדזער ציימונג. א טעלעפאן, איו מיר שווער צו באקומען, האב איך ד^רומיל באשלאסן צו אנגאזשירן צומי ווייבער, מאם מעלן מיט דערפאלג דערפילן די פונקציעם פון טעלעפאן, זי' באזיצן פייאיקייטן זאגאר פאר בליץ געשפרעכן. נאך דער דאזיקער דערקלערוגג האט דער שעפרעדאקטאר נא זייער רואיקער פון דער נא־ טור יונגערמאן) אנגענומען רעם טעכנישן שלמה זלמן פארן קאלנער און אים אראפטראנספאר־ טירט צו די פאראגטווארטלעכע רעידאקטארן 'נזיי זיינען, .אגב זייער פייאיקע פאכלייט אין שרייבן און אין רעראקציע ענינים. זיי רעדאגירן יעדך טאג גאנצע הויפנם פון פעטיציעם און מעמא־ ראנדומם צו די באהערדן און צו צענטראלע אינסטאנצן!) מיט א רעקאמענדאציע אפצושיקן דעם ייד אויף א זשורנאליסמן־קורם אין שפיטא- פאר גייסטיק קראנקע אונטערוועגם קיין פראנק־ פורט, זיך אליין האט דער שעפרעראקטאר נע־ בעטן פארזארגן א פלאש וואלעריאן־טראפנם און אמאניאק. דייארבעט האבן צווישן זיך פארטיילט די איבעריקע חכמים, יערער למט זיינע פייאיקייטן; דער לאחשער סוחר איז געווארן א מאשין־שריי־ בער, דער מלמד א רעדאקטאר, דער קאנאליזא־ טאר - אדמיניסטראטאר, דער קאמאשן שטעפער -צוזאמענשלעפער פון געגנבעטע ארטיקלען און ידיעות. דער אדוואקאט - א פאליטיקער, דער בוכהאלטער - א וויצן־שרייבער, דער פוטער סוחר - אן אגאנסן און קרובים מכער. דער יידישער שנץ - א קארעקמאר א. א. וו, און די ארבעט האט אנגעהוייבן קלאפן, אלץ דאט גע־ קלאפט און ספעציעל האט מען דעם שעפרע־ דאקטאר אנגעהויבן קלאפן אין קאפא גאנצן גייענדיקן מאג, די שרייב־מאשינעם' זיינען גאנצע טעג געווע; פארנומען מיט אמסקלאפן די לאנגע I 4