Yor-bukh fun Yidishn yishev in Argenṭine · 1945-01-01 · 1945-1946 · p. Seite 179

יאר־בוך פ ו ן ייידישן ישוב איז ארגענטיגע •ארן, און ערשט אין די נײערע שפראכן האס דאם װארט ״קאמענסאח״ אנגענומען די בא־ דײטוננ פון ״דערקצערונגען״, פירושים. נאר נאך מער איבערראשנד איז עם, װען מ׳פארנצײכט דערצו דעם שפאנישן טעקםט, װעלכער צויטעט:!£1 3 בע^^נכ[ 05 •06331 11110!> סבבנ^גבונ 61 ,305ס:נ16גז\ 68ב£1;11כ[3ס 6^) 31" ...״105ע3;1116111ס0" 8115 611 111131110 װאם דאם ה״םט אײגנטצעך: ״װען איר זאצט װעלן טראקטירן װעגן העלדישע גענעראצן, װעט א״ך צעזאר ■פארשטעצן זיך אחין אין ז״נע ״קאמענטארן״ (דאם הײםט: אין ז״ן בוך״ װאם רופט זיך .״קאמענטארן״ און מ״נט צו זאגן: מעמוארן). דער דאזיקער געדאנק איז אפיצו פארן אויבערפלעכלעכםטן קענער פון שפאניש אמקלארסטן אונטערגעשטראכן, ערשטנם, דורך דעם, װאם םערװאנטעם שר״בס ״ען״ (בנס) (אין) און נישט ״קאן״ (בנסש) (מיט) און צװײטנם, דורך דעם װאם ער שר״בט:2.) ״קא־ מענטאריאם״ (״31-105;1בנ1116ס0״) ־אין גענדזנפיםלעך און מיט א גרויםן אנפאנגם־בוכשטאב. ׳מיט װעצכן ם׳װערט אנגעצײכנט, אז דאס איז בצויז דער נוינװל פון צעזארם בוך. — 2 — איך עפן-אויך דאם באקאנטע יױישנו װעדנועדבוד באר הובבדעאינמע כרנװוכבנװ פון ױזואעז און דד. זזײם■ לזבױדאיזז (נױ יארק, פארצאג ״װעקער״ 1926) און איך טרעך אויוי זײט 80, און מ״ן אויג פאצט אויפן װארט ״חב״ד״, װעצכעס װערט אויפן פאצגנדיקן אוםן ־דערקצערט: ״זזביױ", זזרװז, ביווז רילװז, בדײד, לזאדװובלז, נזלוובװילז ןנזאבאלילזנויפזכ אײגו־ לללגנפבו גזו\ דלור גאלזוזײלז,). רלוד ואוזלוד ל=יד\ א גלװוילזלוד זזלזירילוילוד לזלונךלזלו״. און איך בין געבציבן שטײן פארװאונדערט: װאו האבן זײ דאם גענומען אזיא מין םארט ראשי־תיבות? מיצא, דאם װאם ״דעה״ שר״בט מען נישט מיט ק״ן ״ױד״ נאך דער ״דצת״ און ניט מיט קײן ״חיריק״ אונטער דער ״דצת״, װי זײ שר״בן, נאר מיט א ״צירה״, און דעםגצ״כן דאס װאם אין אצע קבצה-םםרים און באזונדערם אין רי םפרי חב״ד װערט נישט געברויכט די פארם ״דעה״, נאר ״דעת״, — בין איך א״ך שוין מוחצ; אבער פון װאנען האט זיך גענומען ׳■צו די מחברים די ״חדוה״, די ״םרײד״? דער אמת;איז אבער, אז די ראשי־תיבות פונעם װארט ״חבד״ איז חכמה, בינה, דעת, צויט דער נוםחא אין דער שמונה-עשרה, אין רער ברכה פון חונן הדעת: ״וחננו מאתך חכמה, בינה ודעת״. אז דאם איז איזוי דארך מען נישט האבן ק״ן בעםערן עדות, װי דער גרינדער פונעם חב״ד אצײן בכבודו ובעצמו, רי ללװיאזר זללװ^יװ לאוי אין זײן םפר ״תניא״, אדער ״צקוטי יאמרים״, װאם ם׳איז די ביבצ פון חב״ד, און אויך אצע אנדערע םפרים פון די חב״דניקעם (זע אויך: רארקינםאן. עמודי חב״ד). דער אמת׳ער גרונט פון דעם נאמען חב״ד איז צויט מײן מײנונג פאצגנדיקער: װי באקאנט, איז די גאנצע חכמת הקבצה געבויט אויך די אזוי־גערופענע ״עשר ׳ספירות״, צען ספערן, אדער עמאנאציעם, דאם ה״םט: צען אויםפצוםן, השפעות םון כוחות פון דער אומענדצעכק״ט, פונעם אין-םוך, דורך װעצכע ם׳װערט אויך א באזונדערן מעטא־ פיזישן אופן דערקצערט די אנטשטײאונג און די אררענונג פון דער גאנצער װעצט, פונעם גאנצן אונױוערםום, מיט װאם מיר װעצן זיך רא, זעצבםטפארשטענדצעך, איויםםירצעך ניט םארנעמען, װ״צ דאס איז א טעמע םאר א באזונדערן שטורױם. פון די דאזיקע צען םפירות־זײנען די 2) לויט ידי בעםערע אויסגאבעם, ארויםגעגעבן אין שפאניע גופא. — 179 — 1