Yor-bukh fun Yidishn yishev in Argenṭine · 1945-01-01 · 1945-1946 · p. Seite 158

א א פישער 8 געד8נה אונטערװעגפ (א קאפיטל פון א ראמאן) עם טרעפט זיך אמאק, אז צו5יב עפעם אן אויסערקעכער סיבה, נישט שטענדיק דװקא זײער א װיכטיקער, װערט געבוירן אין א מענטשקעכן מח א נעדאנק, װעקכער באקומט גאר־ און-פקןוצים א געװא^טיקע שליטה איבער ז״ן גאנצן װעזן, ר״םט .אים ארוים פון ז״ן געװיינקעכן קעבנם-גאנג און שטויםט אים ארויףז אויך א נייעם װעג, װאם פירט אין גאר אן אנדערער ריכטונג װי יענע, אין װעקבער ער איז ביז איצט געגאנגען. עם איז עפעם פוגקט אזוי װי װען אט-דער געדאנק װאלט אומגעריכטערה״ט אנגערירט א פארבארגענעם צויבער- קאנטאקט, װעקכער איז פארבונדן מיט אינטימע םטרונעם אין דער מענטשצעכער נשמה. יארן- ילאנג האבן די דאזיקע םטרונעם גע׳טװיגן, אבער מיטאמאל הויבן זיי אן אזוי מעכטיק צו װיב- רירן און צו קצינגען, אז זײ פילן אויס דעם גאנצן מענטשלעכן מהות און פארהילבן אלעם איבעריקע. עפיעם ענצעכעם איז הפנים פארגעקומען אין יענעם שפעט-זומערדיקן פארנאכט מיט וזלל םעקדשטיינען, װעקכער איז גראד ארויםגעקומען פון פאן םאװיצקים הויז. פקוצים האט אים עפעם א בליץ געטון אין מוח און כאטש עם איז שוין געװען היפשלעך שפעט און אן אנדערש מאצ װאלט ער זיך זיכער געװען געא״קט אה״מצוג״ן, האט ער זיך דאםמאי? גראד, אפגעשטעיצט אין מיטן הויח און גענומען נייגעריק באטראכטן אצץ װאם עם איז אים נעקומען אונטער די אויגן. אומצאציקע מאל איז ער דאך שוין דא געװען — ער פקעג נאך קומען אהער ״ננקװייז איניינעם מיטן פאטער, װעקכער האט אויך שוין געהאנדילט מיט פאן סאװיצקין — אבער װי חידושריק דאס זא5 נישט אויםקומען, איצט האט זיך אים אויםגע־ דאכט, אז ערשט היינט זעט ער דאם אצעם ריכטיק צום ערשטן מאיצ. מיטאמא?, און אן א בארעכטיקטן פארװאם, האט ער דערפיצט, אז אט די אצטע מאםױוע שטיינערנע בנינים, דער ביצומען-גארטן און דער םאד, װע5כע ער האט אין משך פון יארן געזען און נישט-ריכטיק דערזען, אז אט-די רחבותדיקע, געבענטשטע פעילרער, װעמענם גערעטעניש ער האט ביז איצט אפט געקויפט און פארקויםט, מיט זיי אקיין אבער האט ער קיינמא5 קיין שום נענטערע שייכות נישט געהאט, — מיטאמאק האט ער שארףי דערפיקט, אז דאס א5ץ באקומט פאר אים א גור^ דיק װיכטיקע באדייטונג. דער ניי-געבוירענער געדאנק, האט אזוי שטארק אויפגעטרייםקט זיין װעזן און בארוישט ז״ן נשמה, אז זיין הויכע און שצאנקע, געװ״נקעך עטװאם איינגעבויגענע געשטאקט האט זיך האפערדיק אויסגעגקייבט, דאם מיט א ױנג-װייבן, שװארצן בערדק ארוט־ — 158 —