Yor-bukh fun Yidishn yishev in Argenṭine · 1945-01-01 · 1945-1946 · p. Seite 142

ײדישהײט פואליק לערנער נילנוליס פון ןגזי\יאל\\ד\ ב\\ ײדיפז\ ל(\ב\ אי\ גופזידע.) ׳א פײערלעכע לװיה ער איז געשטארבן צו די 85 יאר. געװען דער עלצטער ״ד אין טשיילע. געשטאמט האט ער םון א קלײן ״דיש שטעטל אין אוקראיגע. דער זון האט אים אהער ארא&געבראבט שוין אין הויכן עצטער. זיך געםטארעט אז עם זא^ ״דעם טאטן גארניט .פע5ן״. בײם זון האט עם געה״םן, אז דער טאטע האט א ״גוטע עלטער״. צי שוין זשע האט ער דאם נישט געקאנט אויםפירן? א מענטש א מיאיאנער, האט ער דעם א5טן טאטן צוגע־ ׳שטע5ט ״פון דעם שענםטן און בעםטן׳/ האם מען קאן קריגן פאר געיצט. דער אלטער האט .געזען דעם לוקםום ארום זיך, געטראכט פון דער אילטער ה״ם און געשװיגן. אנגענומען אילץ באהבה. װאם נאך האט דער זון דען געקאנט טאן פאר אים? דאם שטעט5, די שי/ די שװיץ־ באד מיט דעם דעמבענעם בעזעמ? און די הײמישע שי^וש־סעודותן האט ער דאך נישט גע־ קאנט אריבערברענגען... און װי געבענקט ער האט נאך די דאזיקע זאכן, װעלבע דער זון ם?עגט אנרופן ״קצ״ניקײטן״, הען ער האט זיך װעגן דעם צערערט אזוי, אין דער װעלט אר״ן. צום אויבערשטן האט דער אלטער ק״ן טענות נישט געהאט. מםתמה איז אזוי באשערט געהען. ם׳אנדערע, אינגאנצן באעװאהט האט ער אים אויך נישט... נחת פון קינדער איז גישט ק״ן ק?ײניק״ט. אײ דער זון גײט נישט אין זײנע דרכים? װאם זשע קאן מען מאכן?... װען עם װאאט געהען אין אים נעװענדט. און אט אזוי האט ער זיך אויםגעיצעבט די יצעצטע יארן םון ז״ן ^עבן אין א מין העלפאנט-בײן-טורעם און אין בענקעניש נאך די אילטע צײטן און װען דער טאג איז געקו־ מען, איז ער געשטארבן. די אװיה איז געװען א פײער^עכע, פון ערשטער קאטעגאריע. אזוי האט דער זון געװאאט. די עגיצה, דער ארון, די כאי-קודש — א?ץ ערשגוצ סלאגג. אויך נאכן טויט האט מען געדארפט אנהא^טן דעם זעצבן שטאנדארט פון כיבוד-אב, װי בײם?עבן... ויוען דער ארון איז ארויפגעטראגן געװארן אויפן בית הקברות, איז הינטן נאכגעגאנ־ גען א גרויםער עולם ײדן און צװישן זײ א האלבע מאה קריסטלעכע ארבעטער מיט זײער םינדיקאלער פאן. געהען ז״נען דאם די ארבעטער פון דעם זונס פאבריק, װע5כע האבן בא־ טראכט א?ם זײערע אן ערן-פציכט זיך צו באטײ^יקן אין דער?װיה פון דעם ״פאטראנם״ פאטער. ׳־ 142 —