Yor-bukh fun Yidishn yishev in Argenṭine · 1945-01-01 · 1945-1946 · p. Seite 140

יאר-בוך פון ײדישן ישוב איז אדגענמינע א״ן מ״דיצ האט אים אויסגעזען צו זײן א ײדישע, כאטש ער האט נישט געװאוםס גענוי פארװאם. ער האט זיך דערפילט, אז צו דעם דאזיקן מ״דצ איז ער נענטער װי צו דער אנדערער. יענע, די צװײטע, האט געהאט א טונקיצ-מאטן פנים, מיט שװארצע אויגן׳ װאס האבן זיך געריםן פון די אויגן לעפלעך ארוים, און די עךשטע, איז געװען א בלאנדע, א צו- ריקגעהאצטענע, און אירע בלויע אויגן האט זיך באהאלטן א פארבארגענער שרעק, א שטי- לער טרויער. פעציפע האט צוגערוםן דעם קעאנער און געפרעגט צי קאן ער אט די צװײ םר״לנם. יא, ער קאן ז״. אײנע, די בילאנדע איז א כודיא, און זי איז אנגעשטעלט אין געשעפט םון שרײב-געצ״ג דא דערב״, אויך א בודיא. זי קומט עםן אנםע יעדן טאג,'און די אנדערע איז א טשיצענערן. װען די מ״דאעך ז״נען אװעקגעגאנגען איז פעיציפע ארײן אין געשעםט פון שר״ב- געצ״ג. ער האט זיך געהײםן דערלאנגען פארשירענע זאבן פאר זײן אפיםינע. דאם מײדל האט אים װײזט אוים דערקענט, אז ער איז דא נישט אאנג געזעםן אעבי,. איר טישיצ אין קאםע. ער האט געה״םן איצעם אײנפאקן און אפשיקן אויך דעם אדרעם און דערלאנגט זײן װיזיט-קארטע. פארן אװעקגײן האט ער איר געגעבן די האנט. א װארים װײך הענטיצ האט אים א דריק געטאן, און אירע בלויע אויגן װאם האיבן געהויכט מיט טרויער האבן װי אויםגעלױכטן. װען םעציפע קרײזלער האט זיך װידער געפונען אין גאם איז שוין געװען נאך זעקם. ער װעט שוין נישט גײן אין לוםערנא, װאו כואניטא װארט אויך אים, און װאו זײן שותך מיראנדא, איז געקומען מיט דער געליבטער. אויב דער ■אנאנימער ברױו איז אמת, איז איר װארטן אויך אים נישט מער ײי אן אנשטעל. נײן ער װעט נישט גײן. ער האט איצט גע- שפריױט אן א ציל. ער האט געקלערט פון דעם ײדישן מ״דל, װאם האט אים דערמאנט אן עפעם א צעשראקענער גאזעלע, װאם ײײםט ניש.ט פון װאנען דער יעגער לויערט אויך איר. איז זי אויך פון די אנטלאפענע װאם זײנען ארומגעכאפט מיט שדעק פון פארפאלגונג, םון פײן און מארד, וועגן װעטען עם האט אים דערצײלט דער שליח דאקטאר ליפשוץ? און אויב זי דארך דא האבן שוץ- װעט ער איר באשיצן. אפשר האט זי א קראנקן םאטער און זי האלט אים אוים מיט אירע קלײנע פאדדינםטן. און אפשר איז גאר איר פאמיליע אין פוילן בײ היטלערן און זי האט זיך מיט א נם געראטעװעט. ער האט זיך איצט געפונען ב״ם םערא םאנטא לוםיא. דער בארג איז געװען פאר- גאםן מיטן רויטן אפשײן פון דעריאונטערג״ענדער זון. פאםן רויט ז״נען געפאלן בײ די ראנדן פון בארג און אויך די דערבײאיקע טראטוארן. פעליפע האט געקוקט אוית דעם דאזיקן בילד און זיך געחירושט, עפעם האט אים אויםגעזען נײ די שטאט מיט אירע גאםן. ער האט עם גאר קײנמאל נישט באמערקט. און אט קומט אים װידער אויפן געדאנק דאם בלאנדע ײדישע מײדל. א ז״טיקער געדאנק זאגט אים אונטער, אז זי דארך האבן הילך, אז זי דארך שוץ, װער קען אים, פעליפע קרײזלערן, שטערן איר צו העלפן. אלע טירן װעלן פאד איר זײן אםן. זי איז א ײדישע און ער איז א ״ר. זײ ז״נען ברידער פון אײן פאלק. — װאם? — האט ער זיך אלײן געפרעגט. װאם פלאנטערט ער זיך אין עפעם װאם איז פאר אים נײ. ער װעט זיך אומבאדינגט מוזן דורכד״דן מיט דאקטאר ליפשוץ,, מיט דעם שליח. זאל ער אים זאגן, צי האט ער נאך רעכט צו זײן א ײר. געשמדט האט ער זיך דאך נישט. בײ זײן גלויבן איז ער געבליבן, ער איז נאר אװעק, װ״ט אװעק... ז״ן שטוב איז פול מיט קריםטלעכק״ט. זי, זײן כואניטא, האט ליב קדיםטוםן. יא, זי האט אים ליב. איבערן בעט האט זי אויםגעהאנגען די הײליקע מאריא מיט א לעמפל מיט אויל. און דאם בילד פון יעזוםן הענגט בײ איר אומעטום אויך די װענט, ער האט עם גאר פריער נישט באמערקט. עם האט אים גארנישט געאדט, װען כואניטא האט זיך געשטעלט אויך די קני, און עפעם געשעפטשעט םאר דער ה״ליקער מאריא. ער האט עם זײער לײכט גענומען. דאם זײנען נארישקײטן, האט ער דאן געקלערט, נארישקײטן פון א פרוי. איצט םילט ער, אז עם איז פאראן עפעם טיפערם אין דעם. זי, זײן לײכטזיניקע, שפילעװדיקע כואניטא, האט דאך עפעס איגלויבן, זי גלויבט אין איר קריםטוםן, — 140 —