Yor-bukh fun Yidishn yishev in Argenṭine · 1945-01-01 · 1945-1946 · p. Seite 138

יאר-יבוך פ ו ן ייידישן ישוב א י ז ארגענטינע זילבערשטײן האט אעעקוקט דעם שציח און אין זײן ב5יק איז געװען עפעם אזוינס, װי ער װאלט געזאגט:'״הא, װאם האב איך א״ך געזאגט? ארויםנעװארפן די ארבעט״. דער אלטער דאקטאר האט אראפגענומען די ברײצן און מיט נערװעזע ציטעריקע פינ- נער געװישט די גקעזלעך. פעציפע קרײזלער האט פארמאכט הינטער זיך די טיר און גענומען אפבינדן דעפ קראװאט. עם האט אים געשטיקט אין האלדז. א קנויצ האט זיך אים געשטעלט אין גארגל און פון די אויגן האט א שטראם געטון טרערן. ער האט זיך אנגעכאפט מיט בײדע הענט ב״ם קאפ און גענומען ארומלויפן איבערן צימער. מיט צוקנדע אקםלען און באגאםן מיט טרערן, האט ער זיך געװיגט שפרײזנדיק װי א חיה. נאכער האט ער זיך בארואיקט, האט פארבונרן דעם קראװאט, אויםגעטריקנט די אויגן און איז כמעט א רואיקער צוריק ארײן אין קאבינעט. די צװײ ײדן ז״נען געזעםן או־ מעטיקע און שטיקע. קר״זקער איז האםטיק צוגעילאפן צום שר״בטיש, האט ארויםגעכאפט פון שופיצאד א טשעק-ביכק און אנגעשריבן א טשעק. — פארגעםט נישט אן מיר, קומט ארײן, קומט ארײן שטענריק — האט ער גע- זאגט מיט א ה״זעריקער אומבאקאנטער שטים. זילבערשטײן האט א בליק געטאן אויפן. טשעק און איז נשונומם געװארן. עם אין געװען אזא קאצאםאלע םומע, אז ער האט זיך זײנע אויגן נישט געגלויבט. אראפפארנדיק אין דער װינדע, האט ער אצץ געטורמלט: — אומפארשטעגדקעך, אומפארשטעגדצעך. — פארט א ײדיש הארע — האט דער שליח מיט א געפי5 פון זיג געמורמלט. עם איז געװען ארום פיר אזײגער נאכמיטיק. קרײזלער האט דורכשפאצירט איבער רי צימערן, װאו עם האבן געארבעט רי *זנגע־- שטעלטע ב״ שד״ב־מאשינקעם, בײ טעלעפאנען און איבער פילענער פון געבײדעם. מען האט אים דעריצאנגט טעקעגראמעם, ברױו, ער האט עם אר״נגעקײגט אין קעשענע מעכאניש, װי עם װאצט נישט געהאט קײן שײכות מיט אים. זײן פרוי, כואניטא, האט צו אים טעלעפאנירט, אז זי װעט װארטן אויףי אים פינך אז״גער צו ״אנםע״ און ״קריזשאן״. עם װעט זײן מיראנדא מיט זײן געליבטער אניםעטא. זאצ ער אומבאדינגט קומען. ער געדענקט נישט װאם ער האט איר געענטפערט. ער איז געזעםן ב״ א טיש פון זײנעם א באאמטן און האט עפעם אויםגעקלאפט מיט די פינגער אויפן גלע־ זערנעם דעק. דאן האט ער זיך אויפגעהויבן, האט גענומען דעם הוט און איז אראפגעפארן מיט דער װינדע אין גאם. אין גאם האט גערוישט. עם איז געװען א טאג פון מיטן דעצעמבער, א װארעמער זומערריקער טאג. דער צענטער האט געצויכטן מיט העלן ש״ן, װי באגאםן מיט שטראלן. כאטש עם איז געװען א געװײנלעכער װאכעריקער טאג, האט קרײזאער געפיצט װי דא אין דער שטאט, און אויך די דאזיקע גאםן איז ױם-טוב, פר״ד, גלאנץ און?וקםום. די שוי-פענצ- טער פו5 מיט לוקםום ארטיקלען, פאר טוריםטן, פאר דײכע ענגקענדער און אמעריקאנער, װאם קומען קײן טשילע אויך רי זומער מאנאטן פארברענגען בײ די פליאזשן און אין קא־ םינא פון װיניא דעל מאר. ער האט דערזען עפעם נײעם אויך די םאנטיאגער צענטער-גאםן, גארנישט װי פריער. װער האט אים די אויגן אויפגעעפנט? און װען האט ער, פעליפע קרײזאער שפאצירט אין מיטן א װאכעדיקן טאג איבערן צענטער.אן א ציל, זיך אפשטעלן בײ די שוי-פענצטער, קוקן און באטראכטן פארב״ג״ער, אבםערװירן? ער איז דאך געװען תמיד פארנומען אין זײ- נע געשעפטן. דער אלטער ש5יה שטײט אים פאר די אויגן, װי ער װישט זײנע ם״כטע בריאן, װי ער רערט מיט זײן ציטערריקער שטימע, װי ער שילדערט םאר אים דעם גרויםן אומגיליק פון ײדישן פאלק. איז ער דאך אויך אײנער פון ײדישן פאלק. געדענקט ער נאך זײן שטעטל בײ װילנע, און װילנע גופא, שניפעשאק. איז װאם-זשע איז ער, פעליפע קר״זלער, א ײד אדער 138 —