Yor-bukh fun Yidishn yishev in Argenṭine · 1945-01-01 · 1945-1946 · p. Seite 123

נחמי־ה צוקער דאן כעראנימא (נ א װ ע ל ע ט ע) כעראנימא האט נחתדיק אפגעזיפצם און אט אזוי, א זאכ טוענדיק צו זיך א?ײז: — ״גענוג זיך געפליעםקעט אין װאםער״ — האט ער זיך פאמעלעך און שװער ארויםגעהויבן פון דער טיפער פארצעצײענער װאנע און אװעקגעזעצט זיך אויפן ראנד פון דער װאנע אביםצ אפרוען בון דעד ׳&װערער ארבעט װאם דאם ארויםהויבן זיך האט אים פאראורזאכם און אזוי, זיצנדיק שוין אויפן ראנד, מיט די פים אין װאםער, האט ער װײטער נענומען טראכטן. ער האט זיך באמיט צו דערמאנען אן דעם, פון װאם ער האט פריער, בעת ער איז נאך געצעגן אין װאנע געטראכט, ער האט געדענקט, אז ער האט געטראכט פון עפעם זײער װיכ- טיקם, ער האט זיך אבער בשום אופן נישט געקאנט דערמאנען פון װ א ם ער האט גע- טראכט און נישט קאנענדיק זיך אנכאפן אן עפעם נײעם פון װאם צו טראכטן, האט ער גע־ טראכט פון גארנישט. יא, ב״ דאן כעראנימא פאםירט עם צעצטנם גאנץ אפט, װאם ער טראכט פון גארנישט. א צאנגע צײט, האט ער זיך פון רי פלוצימדיקע צעמישענישן נישט נעמאכט קײן עםק; ער האט עם ארויפגעצײגט אויף ז״נע םיצע גרויםע געשעפטן און געשעפטלעכע פארבינ- דונגן װאם פארקצאפן אים דעם מוח. אבער זײט עטצעכע װאכן, האט ער זיך פלוצצינג גע־ נומען גריבצען אין זײן אײגענעם שכצ, ער װײם נישט װי אזוי, נאר די גריבצעניש זײנע האט זיך כםרר פארשטארקט און אזוי גריבצענדיק זיך אין זײן אײגענעם שכצ, איז אים פצוצצינג געקומען אויפן געדאנק, אז ער האט בכצצ גאר קײן שכצ נישט. דאם איז צעצטנם כםדר געשען, װען ער איז טראכטנדיק פצוצצינג צעמישט געװארן און ער איז אזוי געבציבן זיצן אין זײן צעמישעניש און עם איז נישט געשען עפעם אזוינס, װאם זאצ אויפװעקן זײן אויפמערקזאמקײט, קײנער האט אים נישט גערובין, רער טעצעפאן האט נישט געקצונגען, רעמאצט האט עם צאנג געדויערט, ביז ער איז פאמעצעך געקומען צו זיר און קומענדיק צו זיך, האט ער גענומען טראכטן װעגן זײן צעמישעניש און אזוי איז עם געװארן, אז ער האט אנגעהויבן טראכטן און גריבצען זיך וועגן זײן שכצ. אבער װאם מער ער האט געטראכט װעגן זײן שכצ, אצץ אפטער ז״נען געקומען די צעמישענישן. ער האט עפעם נישט געקאנט דערג״ן קײן טאצק. א״נמאצ, װען ער איז שוין כמעט אינגאנצן זיכער געװען, אז ער איז א גארנישט, אז ער קאן קײן צװײ נישט צ״צן, האט .זיך דער טעצעפאן צעקצונגען און ביז ער האט דאם טרײבצ גענומען צום אויער, האט עם אויפגעבציצט אין זײן מוח, אז עפענז איז ער פארט! מען קצינגט דאך צו אים! קצונע מענטשן, — 123 —