Yor-bukh fun Yidishn yishev in Argenṭine · 1945-01-01 · 1945-1946 · p. Seite 105

י א ר - ׳ב ו ך פ ו ן ״ ר י ס ן י ש ו ב א י ז ארגענטינע שבן האט זיך עם זיין יינגל אגגענומען די גריפע. װ״יצ רעם שכנם יינגצ ליגט אויך צו בעס אויך דער זעצבער קרענק. דערפאר װי5 אים אנשק ניט זען. ער הא^ט, אז דער שהן דאן פאבקא האט געדאדפט ארויםטרייבן פון זיין שטוב זיין ײנג^. ער האט גוט געװאוםט, אז םון אזא קרענק נעמט מען זיך אן. ער האט אויך געדארפט װיםן, אז אנשק איז אן ארעמאן, ארעמער פון אים, און װעט נישט האבן פאר קיין דאקטוירים און רםואות. איצט, זאגט ער אים, אז ער האט אים ניט ארויםגעטריבן דערפאר, כדי אנשק דער שכן זא^ דאם ניט נעמען פאד ש^עכטקייט װעגן, כדי ער זאל אים ניט באריידן, ער זאק נישט זאגן, אז זיין שכן האט אויך נישט גערן פאר די אויגן קיין יידן. װען אנשק האט עם אויםגעהערט, האט ער אים געגעבן גערעכט. אים אזש געדאנקט. און נאר נישט געװאוםט װי אזוי אים נאך מער צו דאנקען. נאר אז ער איז אריין צו זיך אין צימער, האט זיך ביי אים גקייך ם׳גאנצע געזיכט געביטן, װי ער זאי? װעח אױםשפ״ען, אויםברעכן די גוטע, די דאנק־װערטער מיט װעקכע ער האט נאר װאם אפגעצאלט ז״ן שכן. ער איז געשטאנען א פארקרימטער װי ער זאיל האבן אראפגעשאונגען דורך א טעות א פארבאטענעם ביםן װאם קען אים שי^עכטם טאן. איצט װאקט ער װעלן ז״ן שכן זאק אים הערן װאם ער האט אים צו זאגן. ער װאלט װעקן יענעד זא? אים הערן פון יע־ נער זייט װאנט. נ״ן, ער האט געדארפט זיין קינר אננעמען פאר דער האנט און אים צופירן צו ז״ן טאטן אדער צו ז״ן מאמען און ז״ זאגן אזוי און אזוי: זיין קינד האט היץ, זיין קינד האט די נריפע. װען ער װעט געזונט װערן, זאא עד דעמאלט קומען צו אים זיך שפיקן אין א״נעם. אנשטאט דאן פאבלא זאל זיך פיי5ן געקרענקט פון דעם, איז ער גאר העכםט צופרידן, װאס עם האט זיך גאר אזוי געמאכט. פריער, זאגט ער, האט עד אזש נישט געװאצט גצויבן, אז א״נער זאיצ אזוי גרינג אננעמען אך זיך א קרענק פון א צװייטן װי ער זעט עם איצט. אזוי װי צוקיב דעם אקיין זאק אים האבן געלוינט צו מאכן קראנק אנשצם יינבל. ם׳א״נציקע װאם אנשק װאיצט אים געזאגט איז, אז א ייד, װאס האט גערן זיין שכן דעם קריסט, װא?ט עם אזוי נישט נעטאן. ער װאלט פארהיט יענעמם קינד. און װאלט עם שוין אזוי געשען, װא5ט ער שוין געקיטן פאר ביידע קינדער. ער װאלט געליטן װאם צוליב אים, זיין קינד, איז אויך זיין שכנם קינד קראנק געװארן. חוץ דעם װאם ער װאיצט נישט געװאקט שקעכטם טאן פון גאנצן הארצן א גוטן שכנם א קינד, װאלט ער אויך נישט געװאקט אז ביי ז״ן שכן זאל זיך צומאיצ שטע^ן די פראגע צי האט עם נישט, דער ייד, בכױון פארזען, כדי יענעמם, דעם שכנם קינד זאל אויך קראנק װערן. מחמת ער האט ניט םארגינען װאם נאר ז״ן קינד אק״ן איז קראנק געװארן. װ״צ אנשל האט זיך שוין אנגעהערט, אז אפילו דער בעסטער קריםט האט עפעס א חשד אויה א יידן. װיי^ דער בעםטער קריםט ש^אגט זיך אפט מיט דער דעה צי זאצ ער גלויבן, אז דער ייד איז טאקע װי ער אליין איז, צי קען ער זיין א גוטער פריינט אין קעבן. דאן פאבלא איז ניט נאר פארחידושט, נאר ער שטוינט אזש װען ער זעט זיין שכן גיין אדער שט״ן אזוי צעטראגן. ער װאצט גאר ניט געגצויבט, אז אנש-ק זאק אזוי קיב האבן זיין יינגצ דאן פאבלא װיק אים אפשטעלן, זאגן אים אז מען דארה זיך אזוי נישט נעמען צום הארצן, װייק זיי װעקן איצץ איינם געזונט װערן. אז מען דארך גאר צו זיי נישט רופן ק״ן דאקטאר. און אז עס איז גאר נישט קיין רעה דאס װאם ז״ װערן פון מאי? צו מא^ קראנק, מחמת דערפאר װאם אז זיי קיגן אונטער א שטיקק צייט צו בעט מיט היץ צי אן היץ, דערפאר אז זיי שטײען אויך םון די בעטצעך, װערן זיי בעםערע. פאלגן בעםער דעם טאטן, דער מאמען צו דעם לערער. פארלירן אביםק פון ז״ער חוצפה אין דער קרענק. ער װאקט עפעם נאך װעח צוגעבן װאם זאק אים מאכן נאך מער גערעכט, נאר אזוי װי עם מאכט זיך אים נישט אונטער דער צונג עפעם א רעכט װארט, גיט ער א קיבן שמ״כל ז״ן גוטן שכן אנשי^ען אין די אויגן אריין און זאגט אים, אויך װידערזען. אנש5? אז עם זאק זיך דאם אים אויפמאכן ם׳מויל צו ריידן, צו ענטפערן. ערשטנם איז ער שװער אויה די פים און שװער אויפן קאפ. װען ער שטייט אויך פארטאג צו דער אר- בעט נישט ק״ן אויםגעשקאפענער, איז ער פי^ינק, גרינג אויך אצע אברים. נאר אז עם װערט שפעטער, דערפיקט ער זיך עפעם שװער. די פים װערן אים שװער, די הענט און אויך דער — 105