Yor-bukh fun Yidishn yishev in Argenṭine · 1945-01-01 · 1945-1946 · p. Seite 104

ױםה ראביגאוױטש ט א ט ע ס פון נישט קענען שלאפן װי עם באדארך צו זײן, כאפט זיך אויף אנש? נײעט קײז פארשצאפענער נאר םארקערט, װי ער זא5 ז״ן גאר אן אויםגעשיצאפענער, און אויםגערוטער. ער פי5ט, װי ער וואלט געקעגט גאר לויםן, שפרינגען. כאטש שקאפן שילאפט ער נישט כמעט די גאנצע נאכט. ם׳ײנגקי, זײן אײנציק קינד איז קראנק. אז א קינד איז געזונט, שילאםט עם טאקע אינעם זעלבן צימער װ״ק מער װי א״ן צימער האבן זײ נישט. ער שיצאפט אפגערוקט פון גרויםן בעט מאכמעם ם׳ײנגיל איז שוין אין זיבעטן יאר. פאר אזא ײנגא איז שוין נישט געװאונטשן ער זא? שצאפן הארט קעבן טאטע־מאמע. דעם טאטן ארט עם נישט אזוי נאר די מאמע, םאדא, איז א״נגעשאפרט דערצו. װען אין צימער איז שוין פינצטער און איר אנשל הויבט זיך אן צו טשעפען צו איר, איז קודם בל שפיצט זי אן ג5ײך בײדע אויערן אירע צום ״נגאם בעטצ, צי הערט ער נישט, צי האט ער נישט אין דער פינצטער אויפגעהויבן ם׳קעפל און קוקט זיך צו. אז זי איבערצ״גט זיך, אז ס׳קינד ש?אפט מיט אן אמת, דעמאצט 5אזט זי אים זיך טשעפען; נאר טאמער דוכט זיך איר אוים, אז ם׳קינד אטעמט װי א װאכער, אז טאמער מאכט ער זי׳ך שילאםן און אין דער אמת׳ן שפיאנירט ער ז״ גאר, דעמאילט שטופט זי אים אפ םון זיך. נאר אז ם׳ײנגצ איז קראנק געווארן, האבן ז״ אים מיטן בעטיל געשטעלט ילעבן זיך. דעם טאג װי די נאכט יליגט ם׳ײנגיל י5עבן זײ. ם׳יליגט שוין נישט אין זינען אנשילען זיך צו טשעפען צום װ״ב. מעג ם׳ײנגיל זײן װאך די גאנצע נאכט, װעט ער זען װי ז״ן טאטע יליגט גאר אפגערוקט פון ז״ן מאמען. אז אנשיל דערזעט טאקע אין מיטן דער נאכט װי ם׳״נג^ ז״נם זעט ז״ טאקע אזוי. נישט נאר זעט ער ז״ יליגן א״נער אפגערוקט פונעם צװ״טן, נאר װי ז״ װאילטן ז״ן גאר ברוגז צװישן זיך. נאר ם׳ײנגיל װי אויך צו להכעים זעט נישט גוט. קוקט גוט, נאר זעט נישט גוט. די היץ װאם קומט אים צו אין דער נאכט, מאכט צונישט אילץ װאם ער זעט• עם קומט אים אוים אין בעטיל, אז דאם אילץ װאם ער זעט, איז עם נישט קײן װאר. נישט ק״ן װאר און אויך נישט קײן חלום. עפעם װי מען זאל אים צװינגען, דער דאקטאר צו װער, אז ער זאיל נישט באנעמען דאס אילץ װאם ער זעט. אים אילײן ארט עם נישט, װײיל אזוי איז אים גאנץ גוט. װײק װאם מער ער באנעמט נישט רי זאכן װאם ער זעט, אלץ ווײניקער װײטיק פיילט ער אין די גלידער און אין האלדז. װען אים זאיל נישט אנקומען אזוי שװער עם צו טאן, װא5ט ער אזש געלאכט םון דער הנאה װאם ער האט פון דעם. װײיל אילץ װאם ער באנעמט, דעם טאטן, די מאמען, דעם טיש אין מיטן שטוב, דעם ריה פון עאוקאקיפטום —'אלץ זעט אים אוים קאמיש. עפעם װי ער זאיל יליגן אין א ביאגראך און דאם אילץ זען אויך דער װאנט. װאו קײנעם ילאזט מען נישט יליגן און עם זעען נאר אים איל״ן. װען אנשיל ג״ט ארוים פונעם צימער, באמיט ער זיך נישט זען זײן שכן. װײיל ב״ם — 104