Yor-bukh fun Yidishn yishev in Argenṭine · 1945-01-01 · 1945-1946 · p. Seite 19

יאר-גןך פון ״דישן ישוב איז ארגענטינע אוצרות מיט נעצט, און האט דערװארבן די שענםטע, בעםטע, װידדיקםטע זאך אין דער װעצט, װאם ב5״בט אײביק, מען קען דאם נישט אװעקרויבן, נישט פארניבטן און װאם װײ־ טער די פערםפעקטױו, אצװ מער אנזיכטיקער װערט עם, דאם זײנען נוטע מעשים, — נוטע מעשים האבן נישט קיין פר״ז. דעם באראן הירשם זשעםט איז די קרוין פון די גוטע מעשים. באראן משה הירש איז נישט דער ערשטער און נישט רער אײנציקער פיצאנטראפ. אין אצע צ״טן, אין אצע צענדער און פעצקער געפינען זיך פערזאנען, װאם טײצן אפ א חצק פון זײערע פארמעגנם פאר װאויצטעטיקע צװעקן. נאר קײנער האט נישט באװיזן דאם ׳ון״ באראן משה הידש ז״ל צו טאן מיט אזא פראקטישן און אויםגערעכנטן צוגאנג, ק״נער האט דאם נישט געמאכט מיט אזא גאנצקײט און מיט אזא געזונטן חוש, און מיט אזא בר״טן• פארנעם װי דער בא- ראן הירש. נישט בצויז העלפן מאטעריעצ אין א נויט, נאר באפר״ען פון די אונטעררריקער ז״נע ״דישע ברידער איז געװען זײן אויפגאבע; ארויםנעמען ז״ פון דער הינטערשטעליקער צארישער רוםלאנד, רומעניע און אנדערע צענדער װאו ײדן זײנען געװען פאציטיש פארםאצגט און זײ אריבערפירן אין פרײע צענדער, װאו גצײכהײט פאר אצע בירגער איז געזיכערט דורך דער נאציאנאצער קאנםטיטוציע איז געװארן זײן װאונטש. — 19 —