Yidishe bilder · 1951-09-01 · Nr. 9-10 סעפטעמבער-אקטאבער · p. Seite 8

צום גוןש א. לעימרננם כ׳בין קראנקי געװען און כ׳האב געטראכט פון קלוגן הײגען׳ װאס האט זיך יארנלאנג געשטארקט צו שמײכלען אויפן בעט״ פון לודװיגן. װאס האט מיט צוק און זשעסט זײן װאונד פאררעדט און גאך פיל שענער אויסגעשטילט פאר אונדז זײן װיינען. פון קיטסן, דעם באזינגער פון דער פרײד צו זײן פאעט׳ דעם ליבע־קראנקן׳ לײב־פארשעמטן׳ שטילן׳ יקלײנעם. פון אלע׳ װאס דאס לײב האט זײ באטײלט מיט קרױנען^ : פון לײדן׳ — קרוינען פון דעם לײבס נקמה און געשפעט. א׳ לײב דו פאלשע׳ ארעמע׳ פראגילע הילע׳ קאנסט נישט פאלגן גריכנלאנד׳ טא הער דעם רוף פון רוים. באפליגלט זײ מיט קראפט׳ מען זאל אן דיר געדענקען קוים׳ װען דו דערמאנסט אונדז נישט אן דעלפ־ אדער מילא. אוך-רוערסטו בעטלעריש און פאלסט אויף מירימיט קראנק געװיכט פארלירסיטו נז*ר דײן זין׳ און ס׳עקלט מיך דײז אנגעזיכט. י כ׳בין קראנק געװען און אויף דער דראט פון פיין׳ דער רויט־געגליטער׳ בין איך א דורכזיכטיקער מיטגעגאנגען דאן מיט אים׳ װאס האט ערשט אויסגעטאן דאס לײב אויף אײביק. מיט א שטים׳ װי פליגל־פלאטער דורך א פינצטערן געװיטער׳ האט צו מײן הארץ גערעדט יהואש טרױעריק־אינטים: געדענק די שװארצע טיר. איר שאטן איז דײן היטער יעטװעדע נאכט׳ װען בלויז דאס קישן װײס דײן ציטער׳ נישט יעדע רגע נאר׳ װאס װיקלט אויס דעם לעצטן דרים. א טויבער מדבר־געץ׳ װאס האט מיט טרײפער לוםט און מאכט בײם האלדז געשטיקט — איז יאר נאך יאר געװען יהואשס נאכט׳ װי אפט האט פון אלײנקײט אים דאס שטאלצע הארץ געצוקט! מיך האט דאך בלויז א ריץ געטאן דעם לײבס פארסאכטער שטײן. -און װי בין איך אין יענע װאכן שוין געװען אלײן.; דער נאענטסטער האט אויך װי דורך א דיקער• שויב געקוקט• -־ 1928 ה ו א ש האט ער געזען די זון אין פראכט׳ איר אויפגאנג׳ נאך דער לאנגער נאכט. און דודך זײן פענצטער צו דער גאט׳ האלב טרויעריק און האלב אין שפאס - װי קינדער שפילן׳ ליב באטראכט אוד זײער פרײד אין ליד געבראכט. און אין זײן ארעמען געצעלט געזען װאס נאענט און װאס װײט׳ און יעדן דור׳ און יעדע צײט; געזען דעם גאנג פון גאר דער װעלט. אברחס רײונון יהואש! שוין אלײן אין קלאנג אין נאמען — אײביקער געזאנג. און נישט פארגעסן — קײנמאל נישט — װעט זײן דער נאמען און זײז ליד. אויף אונדזער באדן — הארט און גרוי׳ געפאלן איז זײן װארט װי טוי׳ זײן װארט׳ װאס זגר האט דורכגעטראכט אין אײנזאמקײט׳ אין לאנגער נאכט. אין אײגזאמקײט׳ אלײן׳ אלײן האט ער געזען די װאלקן. גײן; דאם בילד שטעלמ מיט זיך פאר א גרופע קינדער פון לאגער ציגענהײם בײ קאםעל♦ די עלמערן פון די קינדער ארבעמן א גאגצן טאג בײ פארשידעגע לאגער־ארבעמ. צוליב דעם האל־ מן זיך די קיגדער צוזאמען און שטעלן מימ זיך פאר א ״קיגדער קאלעקמױד.' די קיגדער זעגען בײ זיך גומ אײגגעלעבמ. די עלטערן זײערע זײנען מימגלידער פון קיבוץ ״זרבבל״. פאטאן משה קאטשעסקי. דאם קינד איז געבוירן געװא־ רן אין דײמשלאנד אױף ארישע פאפירן אין יאר 1943. איר מו־ טער װאם מראגט דעם נומער 11־/ג.1 אױף איר ברוםמ, איז אהערגעשיקמ געװארן אלם קרים־ מין אויף ארבעמ. דאם קינד איז ערצױגן געװארן בײ א דײמשע פרוי, װעלכע האמ דאם קינד בײם געבורמ געמױפמ און א נאמען געגעבן •״זאפיא״. די מו־ טער אלם קריםמן. האמ געהײםן םמעפאנםקא. באלד גאך דער באפרײאוגג. האמ די מומער דאם קיגד צו זיך געגומען און א נאמען געגעבן ״גילי״ ןדער מ׳ײטשן נצח ישראל לא ישקח, די קלײנע חינפ*דיקע נילי, איז א וװנדער קינד און איבעראשמ אלעמען מיט איר קלוגשאפט. 8