Yidishe bilder · 1947-04-01 · Nr. 4 אפריל · p. Seite 11

הערשל װײנרױך א ב ר ה ם ז א ר דער אײנציקער קבר מאטעז מאמע. ב'זמ דער אי״ינצ־קער אין דער משפחה, װאם כ4ויײם די־ין ארטג דײן איייביק בערגעלע, ד־ײן שמײן ♦ ♦ ♦ װי אלע מיינע קדושים? וױ זשע זײער מאםן־קבר; וױ זײער אש צעװארפן? װי זײער נעבײן ♦ ♦ ♦ װי האט אױף זיי פארמאםמן זיך די האק פון ברוינעם תליױן? װי האט צעפערםלט זײער לײב רוצחם שױערר? װי האבן זײ געזען צום לעצטן' מאל דעם בלויען הימל? װי האט פארשלינגען זיי די גלײכגילטיקע ערר . ♦ ♦ כיװיל גײן אהין צו יענע ק*פעם אש דארט אין מײראנעק, א הייפן אש כ׳װעל נעמעןו - מאמע, דאם ביזטו ן ראם ביזטו, פרוי.י ראם ביזטו, אײנציק קינר \ דאם ביזטו שװעםטער! — און ברענגען װעל איך אט דאם אש צו קבר־רו ♦ . ♦ טאטע, מאמע, םאיז באשעיט געװען דיר שטארבן פריער, נאך אײרער אנגעקומען איז תלינים־צײט ♦ ♦ ♦ דײן קבר איז דער אײנציקער, װאם איז מיר איצט געבליבן, בײם גרינעם ברעג, װי ניעמאן טיאגט די טרערן־וױיט- דתם־אוראל 4944 - — - מרדכ־י אלעי שעפטשענריקע בלעטער אויף בײמער שעפטשענדיקע בלעטער אויף בײמער װער קאן זײ פארשטײן? דער בױם איז א ױנגער, דער בױם איז א טרוימער דאם פעלר איז זײן הײם♦ צו.זע אים באגינען, צו זע אים פארנאכטן אין דער העלעי־ מיטאג־שעה, װי װונדערלאך זיין מורמל, װי װונדערלאך זײן ראכטן װי דא אין העכער פון דא> שעפשטענדיקע בלעטער אויף בײמער זוי אפן זײער לעבן, װי קלאר, אזן איך הער זײער פליםטער; ברידער פארשטײ מיך, מיט םור איז פיל רי װאר♦ [•2א• נאכן פאגךאם (פראגמענט פין ראמאן ״דורך זיבן פי״ערןײ) םיהאט שארײעט אויף טאג, ער־ געץ האט אן ערשטער האן א קרײע געטאן, דער פעטער שמואל, האט זיך אײפגעהױבן פון בעט און געזאגט צו סעניערן♦. - קום פארן!*.♦ מ מוז שטיל ארויםפארן פון הויף♦ ם)איז געװען קיל♦ סענרער האט זיך צום פעטער געטוליעט״♦ דאם שטעטל אױ געװען פוםט און חורב״♦ מ־איז ארוים פון שטעטל, ארויף אפן װעג, װאם פירט קײן מומאן און דער פעטער שמיאל האט זיך אומגעקוקט, מיט א טרויערריקן בליק האם עי־ זיך מיטן אכרימאװע געזעגנמ..♦ ער האט באלר א פאכע געטאן מיט דער בײטש און די פערר, האבן וױ רי ארלער א פלי געטאן... מ4איז אישטיק צײט געפארן שױײגנריקן די פערד האבן אנגעהױבן גײן פאמערליך♦♦. םאיז ארױם די זון אין הימל♦ זי האט א שײן געטאן מיט אירע שטראלן. פון בײרע זייטן װעג האט זיך אן אומעניליך פעלר מיט גאלדענע װעלן־זאנגען געצייגן״♦ דער פעטער שמיאל און םענדעי זענען אפן װאגן געזעםן און געשװיגן♦ יערער אײנער * יז פערטיפט אין זײגע אײגענע געדאנקן און רױנות,♦♦ פון בײרע זײטן װענ האט זיך געצױגן דאם פעלד . באװאקםן מיט גרין־געלער חבואה.♦, דאם זײנען געװען פולע גאלדענע זאנגען אויף װײטע שטרעקעם אין דער לענג און אין דער ברײט״♦ שעה)ן לאנג איז מען געפארן, צװישן די זאג־ גען און מ׳האט קײן לעבעדיקן םעגמשן ניט אויף די פעלרער און ניט אויפן װעג געזעען, די זון האט אלץ העלער און העלער זיך צושײגט מיט איר ליכ־ טיק פנים, זי האט זיך צעשפילט, די זון, מיט אירע שטראלן און פארבן, מיט אירע דורכזיכטיקע קאלירן און עם האט, װי מיט בריליאנטן א שיינגעטאן דער ארום״♦ ערגעץ צװישן די זאנגען איז א גאלרענער םאלאװײ געזעםן און האט זיך צוזונגען מיט זײן שײן, םװישטינײק גלאםל, - פיטי, פיטי, פיטי, פיטי, פיטי!♦״ ם־האבןי זיך פײגעלעך ׳ אין דער לופט באװיזן און םרײ און פרײלעך אפן רוף פון םאלאװײ געפלויגן,״ פון ערגעץ װײט האט זיך געהערט א קול פון א פאםטוך־פײפעלע♦ ראם קול האט זיך געטראגן איבער די כװאלעם פו די נאלרענע זאגגען און חאט זיך פארענדיקט װײט, װײט, אהין בײם םוף פונעם פעלר, אפן האריזאנט ווי דער הימל לאזט זיך צו דער ערר אראפ״♦ און באלד איז צוריק א גרויםע שטילקײט איגעם פעלר געװארן,♦, און םענ־ דערל האט ערשט שװײגן ניט נעקענט, ער האט די שטילקײט פונעם פרי־ מארגן צעשטערט: - פעטער, פארװאס בין איך דאמאלם ניט געװען אין אכיימאװע?״♦ דער פעטער שמואל, האט אפגעלאזט די לײצן, די פעררלעך זײנען אלײן געגאנגען, זײ האבן צוגעשאקלט, די פערדלעך, מיט די קעפ, גלײך, װי זײ װאלטן פארשטאנען װעגן װאם מ׳רעדט״♦ דער פעטער שמיאל האט ארומ־ גענומען םענדערלן, - װאם װאלםטו געזאגט קעגן א באנרע פאגראמטש־קעם?,♦♦ - איך װאלט זיך געשלאגען!♦,♦ - דאט םענדערל אויםגעשריגן♦ - קיגד מײגם!♦״ - טרערןיהאבן געטריפט פונעם פעטערם שמואלם אױגען - רײזעלע האט אויף דיר געװארט, זי האט דיך אזוי ליב געהאט,♦♦ - פעטער.י - האט םענרערל מיט א כליפע■ אויםגעשריגען - איר װעט שיין זעען, כל זמן, איך האב גענומען די שװערר אין דער הענט, װעל איך זי פריער גישט אװעקלעגן... איך שװער בײ גאט, אז איך װעל זי שוין קײנמאל ניט ארזיםלאזן, איך װעל קעמפן פאר רי װעלכע זענען לעבן גע־ בליבן, איך װעל קײנמאל ניט פארגעםן רײזעלעס טויט!,♦♦ און דער װעג האט זיך געצויגן װײטער צװישן די גרין־רױטליכע פעל־ דער מיט די גאלרענע װעלן ברויט־זאננען. די זון האט הויך בעשײנט און צעשאטן םנאפעם שטראלן איבערן לאנגן װענ״♦ די לעצטע פליטים פון דעם חורב געװארענעם שטעטל אכרימאװע זײנען פאריאםומטע געפארן איבער דעם לאנגן גולית־טראקט ♦ ♦ ♦ 1 11