Jüdisches Volksblatt
- Journal
- Jüdisches Volksblatt
- Volume
- 12 (1865)
- Issue
- 19 (1865)
- Date
- 1865-01-01
- Page
- Seite 75 (sequence 3)
- Language
- German
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 83% known words query
- IRI
…/4908862-5999392-6026737--2959-4911218- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
75 - ( denn wenn hei em ok in (bat Produkren-Geschäft vel feie Hand let, foc de Geldgeschäften höll bei em mit siwundörtig < 37) Johr noch nich rip, un as de Luft rein waS — bat heit von Dowiden — rep hei em äwer't anner Mal, wat em dat för'ne grote Ihr wir, mir den Herrn Kam» merrath en Geschäft tau maken. „WaS Hab' ich immer gesagt, Herr Hawermann? Der Herr Kammerrath iS en guter Mann, der Herr Kammerrath i« gut. — WaS Hab' ich immer gesagt, Herr Kammerrath? Der Herr Hawermann iS en ehrlicher Mann; er hat sich lassen werben sauer, daß er mir bezahlt hat den letzten Pfennig." — Aewer aS hei vernamm, von wat für'ne Summe de Red' was, dünn würd hei tager, un hei wünn sik un matte Jnwen» düngen, un wenn hei nich en grot Stück up Hawermannen hollen un in den sin Wesen lasen hadd, bat de em i'rnstlich tau dat Geschäft räden ded, denn wir woll nicks darut worden. Un wer weit, wat fit de Sak nich dennoch utenannerslagen hebd, wenn de Red' nich dorup kamen wir, bat dat Geld tau den Gürlitzer Kop (Kauf) sin füll, UN dat de Kawmerrath süs (sonst) mit PomuchelSkoppen in Unnerhandlung treden mäßt. Aewer aS des' Nam näuml würd, dünn matte MoseS en Gesicht, aS hadd em Einer en Stück treifer Fleisch up den Teller leggl, un hei rep ut: „Mit Pömüffelskoppen?" — Denn so. sprot hei den Namen in sine Ort. — „Wissen Se, waS das for Einer iS? — DaS ist so Einer!" un berbi matte hei'ne Bewegung, aS wenn hei bat Stück treifer Fleisch äwer de Schüller smiden ded. „Dowid, Hab ich gesagt, laß dir «ich ein mit Pömüffelskoppen! — Aber jung« Leut«! — Dowid har ihm gekauft ad die Wull. — Schön! Hab' ich gesagt; du wirst sehn, Hab'ich gesagt. — Un was har er gemacht? — Da hat er mir eingefluscht in die gewaschene Wull de Klärten, da hat er mir eingefluscht de SterblingSwull, da hat er mir eingefluscht de Schmierwull von de geschluchteten Hammel, da hat er mir eingefluscht ßwai große Feldstain. — Szwai große Feldstain hat er mir eingefluscht! IS er gekommen ßu holen sein Geld — schön! Hab' ich gesagt — Hab ich ihm beßahlt in preußsche Kassenanweisungen und Hab' gemacht Ümmer kleine Packele von hundert Thulern und habe ümmer in die Mitte hineingefluscht solche die nich mehr sind in KurS und falsche, und in's letzte Packet Hab ich hineingelegt ßwai abgespielte Lotterielost — das sind die ßwai Feldstain« Hab' ich gesagt. — Oh, hat er da «n Lärm gemacht! IS er gekommen mit den NotariuS Slustuhr — iS auch so Einer" — dor smer hei webder en Stück treifer Fleisch äwer de Schüller -— „sieht au-, wie eine von Dowiden seine Rotten (Ratten) — so ffehn ihm de Ohren — will auch leben — nu er lebt auch wie de Rotten, nährt sich redlich von Abfall und Schmutz und schneidt andere Leute die ehrlichen Leder entzwei. — Oh! haben sie en Lärm gemacht, sie haben mir machen «ollen en Prozeß. Wie haißt Prozeß? Hab ich gesagt; ich brauch keinen Prozeß. — As den Woor iS, aS da- Geld iS. — Und wissen Sie was Neues, meine Herrn, Hab ich gesagt — der Herr NotariuS und der Herr PömüffelSkopp und ich sünd drei Jüden — können auch vier drauS gemacht werden, wenn de beiden Herrn gelten wollen for drei. — Oh! haben sie 'n Lärm gemacht, haben sie fchandirt in de Stadt herüm, hat aber der Herr Bürgermeister zu mir IJ4H gesagt: MoseS, Sie machen «in groß Geschäft, haben ijkn iHjh<^kageblatt „Die Debatte" vor kurzem mitheilte: nie gehabt en Prozkß, lassen Sie sie kommen! — — Herr Kammerrath, &l< sollen haben noch heute das Geld ßu'S Anoedott von ste Provision un de Zinsen, denn Sie sind en guter Man^l, und Sie halten Ihre Leute gut, und Ihr Name iS tut im Land, und Sie sollen nich zu thun haben mit de PömüffelSköpp." Gelddorgen iS en swor Stück Arbeit, un de, de dit schriwwt (schreibt), weit dat ut langjährige Erfahrung un weit dorvoa noch tau seggen, äwer't iS doch ümmer noch wat AnnerS, war sik Einean de Gaudheit von en ollen Freund, oder an en Mann wennr, de «n Geschäft ut dit Geschäft makt. — De Kammerrath hadd Schulden up sinen Gaud, tämlich vel Schulden, äwer 't wiren keine bedübende Wesselschulden un sin Geldangelegenheiten hadden stk so un so ümmer schriftlich oder durch Advokaten» un KopmannS-Bermiddelung afwickeln laten, nu was hei raum irsten Mal nich in Stan'n, dir up den ollen Weg farig tau kcigen, hei hadd sik an en Geldjuden — as hei best Ort Lud' nennte — wennin müßt; de Wedderwärtig, keiten, de em di desen Gang upstädden, de ganz aonere Ort un Wist un Gesinnung, de hei hie ftrnn, de Verdruß, de em Mosessen sine? anfänglichen Swirigkei len maken ded, un nu tauletzt de rasche Hülp, de em ut sine dringliche Verlegenheit ret, hadden den kranken Mann äwernameu, hei sackte (sank) blaß in den Sraul taurügg, un Hawer» mann rep äwer FN GlaS Water. — „Herr Kammerrath ," rep MoseS darmang, „vielleicht en SnapSchen Wein, ich laß holen von 'n Kvpmann gleich en Pegel." — „ „Ne, Water! Wcter!"" rep Hawermann, un MoseS lep an de Dör un slödd Dowiden binah üm, denn Dowid hadd en deren up dar Geldgeschäft horchh stm endlich mal rip (reif) tau werdest: „Dowid waS stehst Du, was holst Du kein Wasser?" Un Dowid kann,, un de Kammerrath drünk Water un verhalte sik, un| SVofed tellte de LuggerdurS up den Disch, und de Kammerrath langte sei ut den Smuh un besach sin Hän'n, un sei sch inten em noch so rendlich avördem, un aS hei »w den Wagen steg un von dor dor up Mosessen sine Del ta!urügg kek (sah), dünn waS't em, aS leg' up Mosessen sin^ Fellen un sine Hammelbein noch en groteS Packet, un ^at wiren sine eigenen Sorgen. Un MoseS stunn in de Dör un dinerte und dinerte un kek noch sine NachwerS (Äachbarn) r(m, oh sei't ok segen, dat de Herr Kammerrath | bi em wett wäS. — Aewer m all de schöne Zhr (EhLe) versög hei doch nich, hei holl den Kopp baden (oben) un kreg Hawermann bi Hid nu säd: „Herr Inspektor, Sie sind lein ehrlicher Mann, aS ich had das Geschäft gemacht, ha^> ich nicht gewußt daß der Mann so krank war. Sie messen mir versprechen, daß das Geld eingetragen wird au^'S Gut. — 'SrS um Leben und Sterben. — Was rhu ich mit en kranken Manu und en Wechsel!"-!. Ein posfirlicher Mortarafall. Eine eigenthümli he Illustration zu der au der an den Knaben Mortara und Coen geübten Vergewaltigung ldet nachstehende Äegedenheit welche daS Wiener poliri»