Literarishe bleter · 1934-04-20 · 16 (20.4.1934) · p. Seite 247

זײט 247 ל־טערארישע בלעטער נום. 16 (519) דוײ מאטואזן דרײ חברים, ױנגען דרײ, האבן ןןן א גראשן נעלט פארלאזט די שײנע שטאם ליאן און געלאזט זיך אין דער װעלט. דער צפון־װינט בלאזט קאלט און שארף. דער בײזער צםון־װינט, ער פירט אונז, םירט אונז װײס אײעק פון אונזער הויז-געזינד. דער צפון־װינט אױ קאלט און שארף׳ דער יש איז ברײט אין סיף, שװימט אונז אנטקעגן פון דער װײט א שװארץ פיראטן׳שיף. זאגט דער עלסטער פיראט צו אונז: — ,איר זענט נישם מער װי דרײ, גיט זיך אונטער, װייל איר םארשפילט אײע־ לעבן סײ װי סײי' — ,איר האט א טעות, הער פיראט, ▼ ־ אומזיםם איז אייער שפאם, מיר זעגען טאקע נישט מער װי דריי, אבער אונז באשירעמט גאט: העלף אונז, הײליקער ניקאלאי, און דו, נאכטיגאל פון װאלד, צעשפו״יט דײנע םליגל אײנס און צװײ און פלי צו םײן מײדל באלד. און זאג איר, אז איך לאז םאר איר מיין גאלד און מיין פארמעג און מײנע פאלאצן די דרײ׳ ב ז צום סיף פון אירע טעג. אײן פאלאץ געפינט זיך אין מילאן, דער צװייטער אין דער פיקארדי, דער דריטער פינקלט אין מיין הארץ און די קיניגין איז זי. קומט אלע, קוםט אלע, קומט אלע, א בריה איו אונזער מילנער אויף מאלן אונזער מעל. — ,א גוטן מארגן אײך, מילנער. צי װילט איר מאלן סײן מעלז״ — ,םאלן איז מײן פרנסה שײנע מאדמאזעל:״ קוםט אלע, קומט אלע, קומט אלע, א בריה איז אונזער מילנער אויף מאלן אונזער מעל. ער נעמט אין האנט דעם האמער און סאסט אים אין מיל ארײן, און בעת די מיל טוט מאלן שלאפט דאס מײדל אײן. קומט אלע, קומט אלע, קומט אלע, א בריה איז אונזער מילנער, אויף מאלן אונזער מעל. ער האלזט זי און ער קישט זי אן ערך אמאל דרײ בײם פערסן מאל כאפט זי זיך אויף, און זאגט צו אים אזוי: קומט אלע, קומט אלע, קומט אלע, א בריה איז אונזער מילנער, אויף םאלן אונזער מעל. — ,מילנער, ליבער מילנער, צ־ טוט איר מיט אלע אזוי ז״ — ,אװדאי, שײנע מאדמאזעל, טו איך מיט אלע אזוי!״ קומט אלע, קומט אלע, קוםט אלע, א בריה איז אונזער מ-לנער, אויף מאלן אונוער מעל. — ,װאלט איך געװוםט אויף זיכער, אז איר גענארט מיך נישט, ברענג איך מארגן גאנץ קאיאר דעם שכנם טעכטערל מיט!״ קומט אלע, קומט אלע, קומט אלע, א בריה איז אונזער מילנער, אויף מאלן אונוער מעל. זי טעכטערל א שײנס, א טעכטערל א גאלד ש־קט ער זי רײסן נים אין װאלד. מארגארעט, הא, הא, מארגארעט, הא, הא; כיקט ער זי רײסן נים אין װאלד, נ־ טזי אין װאלד און װערטאנטשלאםן באלד, מארגערעט הא, הא, מארגארעט, הא, דא! ־־ ▼ י ג״ט זי >.ין וואלד און װערט אנטשלאפן באלד, גײען דרײ ױנגען דורכן װאלד. סארגארעס, הא, הא, ־ ז• ׳ י ׳ םארגארעט, הא, הא! גײען דרײ ױנגען דורכן װאלד, זאגט דער ערשכער: ,ס׳ארא שײן געשטאלט״, מארגארעט, הא, הא, ־ ▼ ▼ מארגארעמ, הא, הא! זאגט דער ערשטער: ,ם׳ארא שײן געשטאלט׳/ זאגט דער צװײטער: ,זע, האר פון גאלד״. מארגארעט, הא, הא, מארגארעט, הא, הא! זאגט דער צװײטער: ,זע, האר םון גאלד״ זאגט דער רריטער: ,און איך האב זי האלדו״ מארגאר;ט, הא, הא, ־ ז ד מארגארעט, הא, הא! אין מיל אונזער קאמער׳מײדל ט־ט די געקרויזטע האר נעכיט דעם זאק מיט גערשטן, סאמע גאנץ׳קאיאר. קומט אלע, קוםט אלע, קומט אלע, א בריה איז אונזער מילנער אויף םאלן אונזער מעל. זי נעמט דעם זאק מיט נערשטן אין לאזט אין דער מיל זיך גײן. ו־ערזשע קומט איר אנטקעגןז כאקע דער מילנער אלײן. טעאטעד ״דאזמא־טאשטש■״ לאדוש ציגד-גאס 27,;טעד. 25*112 ג$סםשפ'?ן ע ך ע ך ע 11^ קינסם?ער. אנפ. פזן םזנאםער םשח בראדערזאן 4*טע וואך רעוועדאציע-פראגרא□ א. נ. ב־לדעד ט־ט א •־אלאנ אי; עפילאג *ין ש. דזש״גאן אין י. שזםאכער קאנפע־אנם־ע־;;? . גא7'ק 2 ט־לן 16 ־עזשים־דט עפן ז־ךו גיש דער .*-*רןם,, דו-ך די ל*דזשער ר*די*־םם*1־ע >ו שיינםמיםיי יו־ביר ג*נץ יוײן םינם •')נר>ם ,ה־טל, עפן זיך!...״;ימל, ־*דאש־אנסאםטל; נירננו־ם יוד, נערגם*ן ױ*י, ג*דיק װי., נ*ידשםײן שבויי, ד*יםק* סרים, םינןן שמזון, ם*ױ רום, לינרןװסקו רײזי, שײנע מריס, שידזזבער ישראי, שװןרעשםײן נער. טוזב־יט; *װערכשננק*, נרןדערזןן יוסם־גער־נעסימיםם, ניןםנער׳ קייי*ק• םוזיק : ד. נײנעימ*ן, > נײגעימןן׳: ח• יײױ דעקא־אצ.; *. יינערפןן, ד. גודעװ־סש םױיק־ל־שעד: העיץ רור.!ינע־לײשע־; נ. שוו*רנשסײן.' ארם־ניםםראםיװע לײםוננ; נ. גןדיק *ון מ. קןן. ■^■■■^^^^^^^■■■■■^■^^■■■■^׳