Literarishe bleter · 1934-04-05 · 14 (5.4.1934) · p. Seite 212

ליסערזןרישע בלעםער נומ. 14 (7י5) זײם 2:2 פירט אין דער ױירקלעכקײם בי דער געפולװערונג סץ די אײנצלנע בוחות. אן א דערלויבעניש םון דעם ארבעטער-קןפיטעט זןל קײן פערזאן, װאם איז אננעשלאםן אן אים, נישט טארן .זײן םאר• בונדן״ מיט .אן אנדער קערפערשאפט, װאס באצװעקם אן ןןל• געמײן-ײדישע טעטיקײט״! אזוי װיל די רעזאלוביע םון דער מאיאריטעט. די װיכםיקסטע פון די אויבנדערמאנסע ,םראגן־ אין דער פרינציפיעלער רעזאלוציע האנן צו טון מיט .אן אל. געמײנער ײדישער טעטיקײט״. און עס זענען םאראן קערפער■ שאפטן, װאס באצװעקן זײ דורכצוםירן. מעג א ,פערזאן אדער ארגאניזאציע״ זיך אנשליסן אין האיאס, װאם באשעםסיקט זיך מיס עמיגראציען זיך אנשליסן אן דער אלװעלטלעכער ײדישער ״דעלעגאציע״, װאס פארטײדיקס די ײדישע נאציאנאלע מאיא• ריטעשן׳רעכטן? זיך אנשליסן אן דער היגער געזעלשאסט םאר ײדישער פארמערײ, װאס האס צו טאן מיס דער ,רעקאנ■ םטרוקציע סון דער ײדישן לעבן״ז קאן אײנער זײן אננעשלאםן אן דעם אמעריקאנער ײדישן קאנגרעם, װאס ארגאניזירט די ארבעט פאר דעם אלװעטלעכן יידישן קאנגרעס? אלע אס די אלגעמײן־ײדישע טעטיקייטן און נאך יאנדערע אקסועלע פראב־ לעמען׳ דערצו גײען אריין אין דעם -חרם דרבינו קאמיטעם״, װאס די קאנפערענץ האם דערקלערט. דער עיקר — די באטײליקונג אין דעם אםעריקאנער ײדישן קאנגרעס. אין די רעדעם פון די םארטײדיקער םון דער רעזאלוציע, איז אט די באטײל־קונג בפירוש ומפורש פארװערט געװארן, ביז דער קאמיטעט װעט זיי מתיר זײן. ב. װלאדעק האט א־ן זײן זײער װיציקער רעדע פארלאננס םון די פערזא• נען און ארגאניזאציעס, װאס באטײליקן זיך שוץ אין דעם אמע• ריקאנער קאנגרעם, זײ זאלן זיך •אפגטן׳ מיט אט דער קערפער• שאפט, אײדער זײ גײען -חתונה האבן״ מיט דעם ארבעטער• קאמיטעט. דער -חרם דרבינו קאםיטעט״ כרעם דא ארויס װי א פאליטישע װאריאציע פון דעס אלטן ,חרם דרבי.ו גרשון״... און אט די דיקטאטארישע רעזאלוציע דארף. װי נעזאנט, ארײנגײן אין קראפט נאך אײדער דער ארבעטער־קלאם האס אויסגעארבעט -אן אײנהײטלעכע און פעססע פאליסי אין אלע װיכטיקע פראגן פון דעם אידישן לעבן״. אן אומזיניקער, דיק• טאטארישער און דורכויס שעדלעכער פארלאנג! זסוף קומט) - יעדער ײדישער לײענער - דארח געניםי פון דער געלעגנהײט ש. ניגעו - װעגן ײוישע שוײבעו קריטישע ארטיקלען איבער מענדעלע, שלום׳עליכם, י. ל. פרץ, ד. פינםקי, שלום אש, י. ם. װײםנבערג, ה. ד. נאמבערג, ל. שאפירא, י• ד. בערקאװיטש, בעל-מחשבות שײן עעדדןקס — 384 זײסן — אנשטאט 9.60 גילדז בלױז 2.90 גילדן — (פ#רס# אין פו'?ן פרײ) י ' אדרעס: .ליט. בלעטער׳, װארשע, גזשיבאװסקע 24 װ. און אימיגראציע; 2) .די רעקאנסטרוקציע סון ײדישן לעבן אויף די יסודות פון ארבעט בכלל אין ערד״ארבעט בפרס׳; 3) דער קאמף פאר ײדישער גלײכבארעכטיקונג; 4) דער אויפבוי פון דער ײדישער פאלקס־קולטור אין א םאציאליסטישן זין; 5) .די פראגע סון אן אלװעלטליכן ײדישן קאנגרעס׳; 6) ,די פראגע פון אן אלװעלטלעכן ײדישן ארבעטעסקאנגרעס׳ ,און אנדערע אקטועלע פראבלעמעך. עס װערט דערמים אנערקענם, אז מיט די דאזיקע אלע םראגן און פראבלעמען דארף זיך די ײדישע ארבעטער• שאםט אינטערעםירן, און אז בנוגע זײ דארף די נײ־געשאפענע ארגאניזאציע שטרעבן אויםצוארבעטן אן ,אײנהײטלעכע און פעסטע פאליסי״, ,אץ אײנקלאנג מים די אינטערעסן פונם ײדישן ארבעםער־קלאס׳. יעדער היססאריקער װעט מוזן קאנםםאטירן, אז די קאנ• פערענץ האט אין איר רעזאלוציע פרינציפיעל אפגעטרײםלם זיך פון דער אינדיפערענטער אדער אנטי־נאציאנאלער שטעלונג צו דעם אײנענעם םאלק. די ארבעטערשאםט איז ארויף אײף דעם װעג פון א נאציאנאל׳ײדישער אריענטאציע. װי אזוי און םארװאם איז דען פארגעקומען די שפאלםוגג? זי איז םארגעקומען נישט אויף דעם פעלד פון א פאר׳ שידענער נאציאנאל-יידישער אריענטאציע. װארום די פארשידענע ־ד ־ י ־ * - װעגן װי אזוי די אנגעמערקטע ,ברענענדיקע״ נאציאנאל׳ײדישע פראבלעמען דארפן פארענטפערט װערן אין די אינטערעםן פון דעם ײדישן ארבעטער-קלאם, זענען נישט אין דער רעזאלוציע, נישט אין דער דיסקוסיע מיט קײן איין װארט נישט דערמאנם געװארן. די שפאלטונג איו פארגעקומען אויף א גאנץ אנדער פעלד. זי איז געגאנגען אין דער ליניע פון דער פראגע, צי זאל דער ,ארבעסער׳קאסיסעט״, װאס דארף געגרינדעט װערן, האבן די סאכט צו פארװערן די פערזאנען און ארגאניזאציעס, װאם זענען אנגעשלאםן אן אים, צו געהערן אין דערזעלביקער צײס צו ,א װעלכער עם אױ אנדער קערפערשאפט, װאס באצװעקם אן אלגעםײן־ײדישע טעטיקײט׳ א.־ילו װען זיי װירקן דארטן אין דעם פולםסן אײנקלאנג מיט די אינטערעסן פון דעם ײדישן ארבעטער׳קלאס. דער פונקט אין דער רעזאלוציע, ארום װעלכן עם האט זיך געדרײט דער קאמף, לײענט זיך אזוי: .קײן פערזאן אדער ארגאניזאציע, װאס איז פארבונדן מיט דעם ײדישן ארבעטער־קאמיטעם, קאן נישט זײן פארבונדן מי־ט אירגענד װעל׳ כער אנדער קערפערשאפט, װאס באצװעקט אן אלגעמײן׳ײדישע טעטיקײט. אלע אלגעסײנע טעטיקייטן א,ץ אלגעמיינע ארויס• טרעטונגען מוזן קומען מיט דער צושםימונג אין מיט דער אוי• טאריסעט פון דעם ארבעטער״קאסיטעט׳. דער דיקטאטארישער כאראקטער פון אזא פונקט װארפט זיך דא גלײך אץ די אויגן. ער באדײט נישט קײן אנדער זאך, װי דאס באשטרעבן, אז די םאיאריםעט פון דעם ארבע־ טער-קאמיטעט זאל האבן א רעכט ארויפצוצװינגען אויף די .פערזאנען און ארגאניזאציעם״ איר װעג, װי אזוי צו פאר׳ ענטפערן יענע ברענענדיקע פראבלעםען, נאך אײדער ס׳איז אױםגעארבעט געװארן פאר דעם ארבעטער׳קלאם ,אן אײנהײט׳ לעכע און םעסטע פאליסי״. דאס איז א קלארער לעניניסטיש׳ באלשעװיסטישער װעג אין דער קלאסן־פאליםיק פון דעם פרא• לעטאריאט — א װעג, װאס האט םריער געפירט צו דער צע׳ שפאלטונג פונם אינטערנאציאנאל, אין א .צװײטן״ און א ,דריטן׳ און דערנאך צו דער צעשפליטערונג פון דעס דריטן אינטער׳ נאציאנאל — א ריין דיקטאםארישער װעג, װאס שטרעבט צו ,םארײניקונג״, צום צונויםשמיק אלע עלעמענטן אין אײן הא׳ םער. װאס זאל ליגן אין אײן .געבענטשטער״ האנט, — אץ