Literarishe bleter · 1934-02-16 · 7 (16.2.1934) · p. Seite 104

זײט 104 ליטעראײטע בלעסער נוס. 7 (501) ס׳האבן דותת וױ צעפלאפלט אױף די װענט דא װונדער־מעשױת... יעדעם דרײדל אויף קארניזן, יעדעם שפיצל אויםגעקראצסע — האבן יארן אויםנעשפיזט זיי. האבן דורות אויםגעצאצקעט!.. אויבן בײ דעם ראנד פון דעכער, גלאצן בלינד די לויער-לעכער; פונדאמענטן, ברײט־צעהינטנט, אפגעפרישטע װענם — פארטינקטע... בויכט א פונדאמענט זיך ױסט, װי ער װאלט א סוד געװוסט;• טוליען זיך די װענט געהײם, װילן אט דעם סוד דערגײן... װינקט א טיר זיך דודך מיט טיד: — װאס געװעזן װײסן פיר. נאר דער שמאלער קארידאר. שמײכלט קלונ זיך; װײס ער דארט, װאס זײ פלאפלען, אט די װענט: ס׳איז א פוםטער פונדאמענט ׳. װסף־רוביגשסײן / װ$רש1! א ל ט־ש ט א ט (פראנםפנםן פון• דער פאעםע אין װארשפ״) 1. צװײ-דרײ-גארנדיק אין דר׳הויך, צװיי׳דרײ פענצטער^אין דער ברײט _ רויטע, שארף־פארשפיצטע^דעכער; קוימנס, טורעמדיק צעשסאפלט, אויף א דאך — א דעכל־קאפל; הינטער סטריכעס — קלויסטער-צלמים, גלאקן-טורעמס, טויבנשלאקיק -- ציען — אויפגעשפיצט און שלאנק זיך... געל־באמאלענע געזימםן הענגק שארף אראפ און עקיק איבער פענצטער׳אמבראזורן. פון די קלײנע בוידעם-פענצטער קוקן, דוכט זיך, װי פארװונדערט, לאנג׳פארגעסענע געשפענסטער, פון דעם זעכצנטן יארהונדערט... ״#לם-שטאס אויפן הויפל בײם קלאזעט, טריקנט אויף א שטריק זיך גרעט < און בײם מיסטקאםטן, לעם װאנט, לופטערט זיך דאס בעטגעװאנט... ס׳איז די לופט דא שװער און דומפ, קינדער פלױשקען זיך בײם פלומפ. באבעס אויף א שװעל צעזעצט — דרימלען אויף דער זון, װי קעץ... אונטן אין דעם פונדאמעגט װוינט א באנדער — מאכט ער קובלעס; שמעקט מיט פרישן האלץ — געהובלטם... אויבן, אויף די אלטע גארנס, לויפן לאנגע קארידארן, קלײן און קרום א יעדער מיר איז, שמאלע, טונקעלע — די דיחת... נאר בײם סטריך, אביסל העכער, װו עם גלאצן לויער׳לעכער, בוידעס׳פענצטערלעך — אנשויביק — נעסטן מחנות גאנצע טױבן... װארקען זײ אינם פארנאכט... הענגט דער הימל בלוי — צעלאכט; נאר עס שװײגט דער אלטער דאך, װי פארזונקען אין א מעשה... אונטן זילבערט זיך די װײסל... פון א שמאלער װינקל׳נישע גלאצט פארתפילהס א מאדאנע; הינטער שויבן, אויםגעװישטע, װינקען גרינינקע װאזאנען. קארידארן לאנגע, שמאלע, אויסגעדרײטע, קרומע טרעפלעך; איבער םירן,אנטראסאלן, אין די פענצטער — קינדער-קעפלעך. טינק אויף װענט _ צעקראצט, צעװונדיקט; טירן נידעריק און רונדיק... אונטער שטײנערנע געװעלבן טוליען טונקל זיך געװעלבער... צלמים קראם און קלײט פון טרומנעס, אן׳א-זײט, פאררוקס און קרומלעך — שטײס א קלויסטערל צעטומלס, גלאצט מיט זקנה׳פענצטער, פרומע צום דערנעבן, װאו ,פאן׳בראט״, קלאפט א שוםטערשער װארשטאט; און צום טאקט בײם קעלער׳שװעל — זינגט א פרײלעכער נעזעל... װערט די גאס גאר ײנגער, העלער... פון דער פרײד, װאם פראלט פון קעלער, נאר דעם קלויםטער דאס געזאנג שרעקט מיט חוצפה, קלינגט ער באנג, קלינגט ער לאנג... קלונג׳נאך׳קלונג — _ זאל ער װיסן, אס דער יונג: 11. פון דעם אלטן מארק צום װײסל לויפן געסעלעך צעשטאפלט;