Literarishe bleter · 1934-01-12 · 2 (12.1.1934) · p. Seite 21

זײט 21 ליםערןןרישע *לעםער נזמ. 2 (505) משה בראדערואן ווע\ן ויך (םון ז$ יספןעס סיפ דטם דיבסעד) םאר ריםםיק און... אםביציע צו ווערן א גוטער פאעט. איך הןןב ארויסגעגעבן דאם ערשטע ביכל א. נ. ,שװארצע םליםעריעך׳־, (1913), און אברהם רײזען האם מיר םון סאריז אוים מים א נאטיץ און םיט א קארטל אזוי צוזאגן, ארײנגעטריבן אין דער דאזיקער אםביציע. איך בין אין יענער צײט נעװען גוט סיםואירט, געארבעט אויף א פאסטן אין לאדזש טאקע, און פעםריקאװ איז געװען נישם װײט, קײן סך געלט האט עס נישט געקאסט, האב איך גענוםען און ארויםנענעבן. ס׳איז אבסאלוט נישט אינסערעסאנט, װארום בײ דער זעלבער ,ארויסגעבערישער ארם-און-וױיזע״ זענען דאך עד-הױם געבליבן א סך ײדישע שרײבער. םאטאס םון קאנ• סטאנסין באלמאנט און אלעקסאנדער בענוא, װי אויך םיט וױד ■ מונגען םאר ײדישע שרײבער כסעט אויף איט^עכן זײטל. די װידפונג מנחמען (איצט - םנחם בארײשאו האס מיר אויף אזויםיל ססה *ר*ר*רז*ן, זיין סרוי—*רסיסטין ••'נז-םריס *ױ ישנס*ר• געהאלםן, אז ער האט מיך דעםאלס :אר לײטיש ,ארונםערגעריסן׳, און דעם עיקר חסרון םון מײנע לידער האט ער אײנגעזען אין םײן אינטעליגענסישקײט. - װי קום איך צו שרײבן ײדיש ז - בײ א רוסישן, בײ א פוילישן, בײ א דײטשישן שרײבער קאן מען זיך גארנישט םארשםעלן, אז עס זאל געשטעלט װערן אזא *־אגע, הלמאי זײ שרײבן אין זײער שסראך, װארוס, - ס׳טײםש, װי אנדערש דען זאלן זײ שרײבןז אבער בײ אונז - בײ אינז איז די םראנע יא א גילסיקע םראגע. און װו זאל סען עס איז םיר שװער אנצונעםען די סאזע םון אן אינטער- װױאירטן. עםעס קופם מיר םאר דער גאנצער ענין נישט שוה בשוה, - עפעס שעם איך זיך: געװײנלעך םלעגט ױך אנומלם שעםען א כלה, און הײנט קאן נאך געמאלט זײן, ס׳זאל זיך שעםען א חתן... היובל. ױבילײ, דאכט ױך מיר, איז אן ענין םאר א הדרת־םנימ- םסה 1רןד*ויזןז"*ון זײנ* *9ס*וץ-פ*יר *ון סרה־זיי* (יןר 1913) דיקער בארד מים גרויסער חשיבות, װעלכער עס איז אנגענעם, אז ם׳גלעם זי. און איך בין, בעװנותי הרבים א גלוח, און אםילו מײנע אזוי-בארימםע באקנבערד (א סך םער בארימם, וױ מײנע לידערז זענען אװעק אין דער סארגעסנקײם. און נאך א זאך - א בעל-היובל דארף געדענקען, װאס עס תאט זיך מיט אים נעטון אין זײנע אםאליקע יארן, אין די״ גוטע צײטן ױינע; א בעל-היובל דארף קאנען אםערירן מים זכרונות: .אך, אמאל, אסאל... אין די מײדלשע יארן׳... און איך - זאל עס םיר געשאנקען װערן - איך געדענק זײער װייניק, װאם עם איז אםאל םים םיר געװען, אין מײנע ,םײדליש-ראםאנטישע יארן׳. םײנע זכרונות ליגן ערגעץ םארפאקט אין דער םאר• כעסנקײט... - בײ װעלכע אומשטאנדן האב איך געםאכס די ערשטע ליטערארישע שריטז כ׳געדענק עס נישט, כאטש הרגטם מיך... דאכם זיך אין דער שולע נאך ױיענדיק (און״דערצו - א װײט נישם־געראםענער תלםיד> חאב איך עפעס געבתבעט אויף רוסיש... און, דאכם זיך, װעגן א קריסטענבוים... דערנאך האב איך אין 'אר 1909-1908, גערײצט םון ז. סעגאלאװיטשעם לבנה-פעלערינע, אנגעחייבן צו שרייבן נאװעלקעס און הומארעסקעס. די רעדאקטארן י• אוגער, לאזאר קאהאן, שםעטער ד׳ר י. גאטליב האב איך סהנה נעװען םיט א היפש ביסל םון דעם מין, און נאך שפעםער, אין יאר 1913 איז עס געקוםען ספאגסאן.'איךהאב אנגעהײבן מיט א מאדנעם אימפעט צו שרײבן לידער. עס האם זיך בײ םיר דערװעקט א םאדנער שארםער חוש , י <■•*•־ *1 1