Literarishe bleter · 1933-05-19 · 20 (19.5.1933) · p. Seite 327

זײס 327 -יםעו־מרישע בלזנטער נומ. 20 (471) דער יױישער טאבץ (םאבץ־רעעיטאל םון יהודית־פערג) דעד טאנין־ןן־דנט *ון יהודית בע־ג איז באשסאנען, *ון דדיי־ ע־ליי םענץ; ן) רעליניעזע; 2) שטיםזננטיטענץ, ־ װי ,■ר״טיק צו נאבט שטיםוננ׳ ,טרעלודױם׳ (אבםםראקטע קאםיאזיעיע) און ,אין חד־', - דאט זענען קרעאביעם םץ א הויכער קינםםלערישע־ םררגה, נישט צוגעננרעך םארן ברייטע־ן עולם, — ודעק זיכער ע־שם םיט דער צ־ט םון דעד םאבםענישער קריטיק װי נעהעריק אונעשאצט װערן, 3) די טארקטטיםרעבע: ,הערשעלע אםטראאא• דיע־' ,בראנטשערע׳ (ערשטע באנענעניש) קינדער־טויםע: ,קאםריז׳, ,ב־ונז׳, ״טריילעבע ידיעה׳. די קינדער־טענץ האט יהודיח בערג אינטערטרעטירט םיט טיל קינםטלער-שער אינםויציע, דא איז זי שוץ װ״ט אװעק אטייו טין םערי װינםאן, און געשאטן נייע אוים״ דרוקם־םיטריען טאר רי דאזיקע ש־נע טאנץ־םיניאטורן. אבער אם־ שטארקטטן װירקן ב־ איר די נראטעםקן: ,די אלטע קשיה׳, םזרחישע נ־אטעטקע, (ט־יםיטיװע ט־־ר) און ,םרטול׳. דא קוםען אין באװעגונג אירע הענט און נרידער, םיט װעלבע זי אטערירט םיט ט־ל ריטםישער םוזיקארישק־ט, עם צעשםילט זיך איר טעםטערא• םענט ביז דער העבטטער םדדגה טון שטחה. און דער עודם האט טאקע ב־ םאנבע גראטעסקן שטארק געראבם און הא־ציק אטרא־ ד־רט די ײנגע ירישע טענצערין. אקאםטאני־ט האם דער באקאנטער קאםםאזיטאר הענער קאן• 3. ד,?;י איז װאושעװער ״ױנג םעאטער״ דער *נםאמני סון *נסאלװענסן סין דער ״דישער טעאנוער-ססידיע ,ױנג סעאסער״, װ*ם רוסס *רוים ס-ס דער *ויםסירינג סון .נ*סס*ך זינס דרײ חרשיס *זוי םיי נאג־םסערינג ם״ נײם סעאסער־עוים, סײ נײ דער ײדישער *ון סוײישער קריסיץ, ה*ס דעם ערם*ינ *ין * נרויסער ס*ם עי ס*רד*נקען דער גרינסיעכער דרײ-יאריקער *ויסשוייננ, װ*ס די ססידי*נסן ה*נן *דורכגעמ*כם *ינמער דער געניסער *נסירינג םין ד״ר מיכאי װײכערס דער ערס*יג סון .נ*םס*ן- *יז נישס געסינטרם, נישס נעקוקם דערויף, װ*ס די סיעסע גײם שוין םיר חדשים. יעדע ס*רשם1ײננ *יז נ*זעעס ניז עים יעעםן *רס *ון *ומנענײיסע סענסשן גײען *װעק *ן נייעסן. ד־ר סיכ*י װײכערם ר*ס *ינז עיגעזאנם ם*ר *ײנעם *ין די נ*ענססע נומערן סון .ייסער*רישע ניעסער״ *נעושרײנן * גרעסערן *רסיקי װעגן די סעענישע ורוניעמען סון .נ*סס*ך. עײינ די *רנעסן, װ*ם זענען געװעי ם*רנונדן סיס דעם *ינערגאנג סון דעם יערן.*נשס*יס *ין * ש*יי-ק*יעקםיװ, זענען קײן *ויםנ*מען *ין נײע שייער נישס ס*רגעקומען, ערשס *יעם װערס נעעםנס * נײער קירס ס*ר *נםאננער. די נײ-*נגענומענ* סטיויונסן װעין נישם ניויז **קוםען * גרינסיעכע *רעקסישע *ין םעענישע *ויםניידינג, נ*ר *ויך יםי זײערע םעיקײטן **םײייקן ךך *ין די װײםערדיקע *ויםסיריננען םין .יינג םע*סער־. *ײם הײנטיקן ס*ג *יז די םעאסער םםידיע .יינג םעאסער• וער םעאסעריעכער יערן־*נשס*יס. דורך וער םורנינדוגג םיס ועם שםיי־ק*־ יעקסיװ ג-ם זי וי ססידיאנםן * םעגיעבקײס *ויסעוםריװן די *והות זײערע *ויף דנר נינ*. *ינם*רס*עיעם *ין *ײנשרײנונגען יעדן םרײסיק, שנת *ון זינסיק םון 7 *יז 8 *ין *װנס *ין .יינג סע*סער־, י*ק*י םין שנײדער־נעך, **יעריע ײקסעננירג, ם*נ*ם*רסקע 29. יר*װינעער ר*רסן *ײיײגן ן מארקי *ויף *ן ענםסער• *ורעם ם*ר *ריװ: 29 סיוכתסןסחס^ ,זיו6םעו*ץא נװ1םס0 *1*5 ו1םזן3ס11א ת1*ס'ד די ױננע ײדישע םקנצעדץ יהודיח בע־ג, װאם םיד האפן נעהאט די נעלעגנה־ט צו זען אץ אן א־נענעם טאנץ־דעציטאל אץ ־ארשעװער קאנםערװאםא־ױם/ האט אײף זיך געניםען די שװעדע *ו־טנאבע צו נעבן א ת־קון דעם ײדישן טאנץ. אץ דע־ אם־,;, האבן שוץ טאר איר נעטרוװט א־ניקע ־דישע טאנץ-טלאטט־קע־ עסעם .׳)ײטצוםץ אויף דעם דאזיקן נעביט — אבע־ עט א־ז נאך װ״ניק נעלוננען. דער םאנץ, װאט איז ב־ אלע איד־טעלקע־ נעװען דע־ העבםטער אויסדרוק טץ עקסטאט־ק, האט *ויך תם־ד ב״ אינז געשיילט א דאםינירגדיקע ־אלע. דעד ביבל־שע־, דעלינ־עזע־, דע־ טי־םן״טאנץ, דעד טאלקס-טאנץ, ,שעד׳, דעד ,בדונז־טאנץ׳, ,טצװה־ טאנץ׳ און בטדט דעד חםידדטער טאנץ ־ דאט זענען די ■דעבטיקע טאדםען טון דער ײדישעד באדעאגראטיע. דע־ חט־דישעד םאנץ, װאט איז אײנענםלעך די ערשטע טארם טץ ײדישן קאלעקט־װן אנטאםבל־ טאנץ, איז בײ די חם־דים טאדװאנדלם נעװאדן א־ן דע־ ן־עטטעד ־עליגיעזער עקסםאיע. די חםידישע סארם, װאס איז נעװען א פץ נאט־דינסט םתוך שטחה, איז, ל״דער, שלעבט טא־אד־־ט געװאדן דורך דעם ײדישן טעאטע־. די ײדישע אסעדעטע, װאט א־ז נעװען א םץ השבלה־סראדוקט, האם םעד חוזק געםאבט טונט עבםן חםידישן טאנץ. און נישם נאר דעד חטירישער טאנץ, נאד אטילו די טאלקםטיםלעכע םענץ זענען א־ן רער ײדישער אסעדעטע טאדקריטלט נעװארן. עם האט נעםוזם קיםען דעד ק־נסםלער אץ םחדש זײן די דאזיקע שלעבטע אינטעיט־עטידטע טענץ, אין זײ נעבן א קינטט יעדישן תיקון. אנדתי האט זיך טא־םאםטן צו װערן דער א־נטעדס־עטאטא־ טץ ײדישן םאנץ, איפ האבן אבעד געטעלט •שוט די עלעםענטארםטע טעכנישע םיםלען. אםח, ע־ האט נעהאט טיל זץ טא־ אויטע־לעבע םארם, די קאםטױםען זענען נעװען װונדערבאר קאםזאנ־־ט — אבער פים בלויז אויםעדלעבע ם־םלען קאן םען נאך נישם שאטן ק־ן קינסם־װעדק. בםעט דאם זעלבע קאן םען זאנן װענן דעד םאלעט־ ט־נעד םענצערין דינא ניקאװא, װאם איז געקיםען קײן װאדשע ם־ט א נ־ויםער רעקלאםע. רעקלאם־דם האם זי אן אװנט םץ ײדישע טענץ — אץ טאקםיש איז אין ט־אנ־אט נישם נעװען אט־לו א־ן ־דישער טאנץ. עם איז געװען א יאטאנישער, א שטאנישעד, א ■ײלישער און א תיםנער םאנץ. די אלע •דאדיקציעם האבן םםש נ־שט נעהאט קיץ שײכירז םיט דעם ײד־שן טאנץ. דעד ע־שםע־ סאקםישער קינסטלעריסעד טאנץ האט ז־ך באװ־זן אץ ,דיביק׳ א־ן דער אויטטיתננ טץ ,הביםה׳. דעד ,בעסלעד־טאנץ׳ דאט א־ז גע־ ־ען א םאנץ םץ א גרדםער ק־נסטלערישע־ םדדנה און א־ז א־נז טאקע נעבליבן לאנג אץ זברון. ט־ל שװאבע־ א״ז שוץ נעװען דער םאנץ אין ,האוצר׳. דעם טאנץ האט געטעלם עקבס־עט־ע. יהודית בעדנ א־ז נעשטאנען טאר א ג־ויםעד ם־אבלעט, - פ־ם װעלבע םיטלען זאל םען טעבנ־ש נעשטאלט־קן אץ דעטטאװרױץ דעם ידישן םאנץ. דעד אלטע־ באלעט? (העלענ־טט־שעד *■שטא• ביננ), װאס זײנע אויםדריקם־םיםלען באשט־ען טון: שא־צךטעכניק, י־תעטן, שםאנאם;. די דאי־קע טעבניק סון אלטן באלעט איז א ט־יאיײ אץ םתירה םיםן ײדישן בא־אקטעד. זי דאט נעטינען דעם װענ — דורך דעד םאדעדנער װינםאנ־שעד םעםאדע, װאם איר א־־שםתננ איז א םזרחישעד, אץ באשם־ט טין א־נערלעב; עקטטרע־ שיװן אויםדריק, און דעריבע־ איז עט נאענט אינזעד ־דישן םהוח. די באקאנטע טענצעדין םערי װינםאן האט אװדא• נישט נעחלוםט, אז א־ד םאדערנע עקםם־עטיװע טאנץ־םעבניק, קאן איבערטדאנט- יזלאנטירם װערן אויםן ײדישן טזרחישן באדן, און אויף אזאי אוםן ך־נטטלעדיש אויטלעבן דעם ײד־שן טאגץ,__ אובזמרע אבאבעבטי אײ אויסלאבד קאנק אונז שיקן דאס אבאנאמענט־געלט פאר די ,ליטערארישע בלעטער״ דודך אינםעדנאציאנאלע פאםט־ם#דקעם װןןם מ׳קריגט צו קױםן אין יעדן פאסט־אמט. מיר בעטן שיקן די מארקעס אין רעקאמענדירסע בריװ. אדמיניםטראציע ״ליטערארישע י בלעטער״