Literarishe bleter · 1933-03-17 · 12 (17.3.1933) · p. Seite 184

ליגימואביטפ בלטםטר 2\ 4631,) ל י 3 ש א ס ש אין מיין ׳:£־אך א־ז — נעז*::, ־ואס :•׳ט אר־ף פי ן דער טיוי, װ.־ עם ריזרס כדין קװאי א.־ן א־ז ד־־יצט־ק :אך ד־ד. כ׳האי ײאט־ו:קען :עװאיט מ־ט כױין װא:ז־ן, או־ך ז־ך, װ־ א דענן א־ן תכײז — ד־ עדובמײארע עדד, און װען ס׳מ־־י ט־יכס א־ז ׳צטום א־ן עס ד,י:עדט ט־ין דאדץ —;אר דאס רייב ד־י:ס, דאס :אקעסע בי־צן פאד טיד װ־ א פערי־ א־ן א ד־־ס :־עװ־טעד ב־װאבמ, א־ן ד־ין א־־נ זאר :•־צט ק־קן או־ף כי־ד אװ־ נרו־ם אזן ציעי־צדאקן, װ־ ם׳או•: ב־י דע־ םא׳־נע א־ן װארד... ב׳דאב ם׳ריצון פאײוירן ב״ ד־ר א־ן דײן הויז, א־ן — פאד׳צט־יםט כדך :י״.זמ נועד. אן עכלעכע צר דיר ב׳דאב הײנט א־ן נאס נעזען אן ע:רעכע צו דיר, און װ־ א יעט־ין א־ן װאסעד — דאט א ׳ציא; נעטון אין כדד, ד־די ־צט־רקײט דאט באאינירו־קט צעװיגט ז־ך א־ן מ־ין באימ און כ׳דאב דעדפירט א ד־־ז, װי פון א פײערד־קער רוט. און, ב׳בין א<ײן כ־״.זט װ־סנדיק װי ראגנ און װ־ אזוי, פון ד־:מן :אכנענאנכעין נאך דער אוכ־באקאנטער פרו־.;ענאנגען א געפו:דע:ער :אך א־רע ׳צװא:ען־טר־ט און :אבנעטדאנן ׳עאטנד־ק דעם צ־טעיד פון א איד.;אד פרוצרי:: האט ז־ אוטנער־כמ פאד כי־ד, זיך אפנע׳צמערמ, צז טיר דך איוימעדדײט, ארן טיט א בליק ײי כיען באפער׳מ — א קוקינעטון אויױ ט־ר אזוי, און יב׳ב־ן נעבציבן ׳צטײו װ־ ס׳ברײבט א הו;ט, װעיס ם׳ראזט דעד בארעבאס;אך ז־ך :י־צט נייי. ב׳דאב װ־ימ ז־;אבנעקוקמ, נעזען װי ז־ פאד׳צװועדט — א װאצקנדר א בצווים, װאם װעדט נעטראנן פו:ם וױ:מ; און ב׳דאב א גא;צן טא; :־עזובמ װאם און נעק־רעדט פון א־ד — ד־ ־צטארצע, די טא־עםטעט־־צע, די ענרעביע ציו ד־ר. * * * דעד מ,ײ פון ד־ע־ע צװאנצ־ק פר־ל־נכס א־ז או־ף ט־ר :עפאקז װ־ א זוטער־דענן;אך א ראננע־ מדוקענ־׳צ, און צ־עעפנט — או־פנע׳צראגן דאבן צװאנצ־ק קװאצן פ־ן טיין ט־ף, ט־ין יצט־י;ע־:עד, א־צט צעבעדיק איון פדי׳ע. דיעי־ נאדטן פון מײן װ״נעגד־ק נעט־ט האט אויפנעװאכט און אויפנעבר־ט פון פ־־יד, אז כ׳קאן :אך דאבן ותמען צ־ב, און ם׳טידצ, װאם דע־ ײינט דאט עס או־ף און צונעטאבם — דאט איויפנעדעירט צו װ־נן זיך מיט ז׳צאװערדיקן םקריפ. דעס הונט, װאס,כ׳דאב ב־ז איצט;עדארטן אפנעצאזטערהײט — װײר זער׳מן װען ם׳באװ״זט זין־ װעד בײ טיר אלן — כ׳בין אצײן, דעם הובט דעם בײזן, ציונעבונדן דאב א־ך צו ד־&ד קײמ, און ב׳ב־ן דיר ־עדע ר־נע נרי־ט ט־ט פדײד אנטקענן־ניין. דעד טוי פון דײ:ע צװאנציק פדיריננם איז אויף טד־ נעפאצן אזן א יצ־ברות צויפט א־ן מיעיע בריוטן, װי פון וױין, און צעװא־עכ׳ט וױ פון צװאנציק פדיריננם זונען־׳צטרארי זינג א־ך און איך יװיר :־־צט װ־םן, װאס ס׳װעט טארנן וײן. י. ג ן 5 ע ו ד ק * ״ ״ ן ו ע? ל י ד ע ד פ ו ז * * * װ־ רא;ג דו װו־נסט בײ ט־ד א־ן דאדץ און צארסט מ־׳ד :־׳צט קײן ד־דד־נערט!... אזוי פיר ז,ון און ר־בט ב־י ט־ד, אזו־ פ־ר פע:םטעך צ־ דע־ װערט. אזו־ פ־ר װארד, אזיו־ פ־ר סאד, און פרײק־יט פו;ם ראן און םערד... װ־ רא;נ דו װוי:םט בײ ט־ד א־ן דארץ און צארםט ט־־ :י־צמ ק־־ן ד־דד־נערס!... דײן גארטן־טירל ב׳קאן דײן;אדמן־טידר;־־צט;עםינען אויף א־ו־ם, ב׳ב־ן א־ן דע־ :עד־בטענ־י־צ — אין ־צפ־ן־נעײעב — א םרינ, װים־ר כ׳זאר;י׳צט זוב;, ברײב א־ך ־צט־ין אר־ז פא־ דײן תו־ז, קום אזיוי בסדד או־פן זערבן אדט צוריק. ס׳נא־ט ט־ך יעד־ע־ בו־ם בײ ד־׳,־, װ־ ב׳װארט נעװען אין זוארד, ם׳ראקט און ם׳צ־ט א־ן ־צאטן, װו ־עם ־צט־עקט ט־ט נ־־נעם טאך, און ט־ר דאבמ זי־ אז א־ך ז־ע ד־ך א־ן ד־עד טיף, צע׳צסרארמ,;ײ א־ך, ײ־ ־עס נ־יט דײן די;ט, :אך ד־״;־ע ־צ&ו־ן :אך... אםיצר װאיםטו טיך ארײן צום ט־דר צובאנרײט און נעװ־זן טיד דעם װע;, װאם פ׳דט פון ד־ד אדיו־ם?! ם׳דאט זיך ווי א־ן בי־צוף־קדײז טײן קאפ ב״ ד־ד פאדדידײט — ד־ײ א־ך ז־ך בסד־ אט אזו־ א־ום דײן הו־ז... בײ דיד אין דײן הויז ב׳האכ ס׳מורן שא״רלױרן בײ דיר אץ דײן דזױז, אזן — שאד׳עסײסמ מיך :ישט מער.״ און וױ דו — אז׳רי איך, אזדי אהג וױ איך, ױען זײ זענען םזארל־בט — איז א ציסע־־ — כיײן װארמ, זע:ען קלאגסען ־■ ױוײו,