Literarishe bleter · 1933-03-10 · 11 (10.3.1933) · p. Seite 171

ז״ט 171 ליסוטרארישזזברנזוזער ״4621.) ע ד י בוים, בױם! ס׳א־ז פײין נירל ערנער :או וױ ד״נע•־, א־ך זע דיך;איועט ׳סױ;. — דו, נרו־םט ז־ך :אר טימ נראנױ פון דיינע פירות, — בױם, איך •טט״ באי־ דיר און וױין. ם ר ר י.. עס האט די סר״ד פאדגאםן נײין הויז, װען ד״ן ט־־ט דאט באר־־ט בדין ׳םװעל. ב׳האב ד״ן שיינקייט נעזען — א צעעפנטע בזום, און ס׳האס טיך באהערט.;אד פא־װאה האט רייבטנדע רייב טיך אויםנעניבטע־ט און דעי־צילט דעם צע־ פון א הא״־בסט־הז טאנן פא־װאם האב א־ך אין זוניהןן פ;־ם א ׳עאטן דע־זען אפש־ װייםטו, זאנ?! בארכישט נעשען א־ך יןר״ב או־ר כי־־נע ־א׳־ן, װ• זאבנען :אך ש;יט. - א, זאנ טיד, װאם האםטו צעװ״ינט ז־ך, נעט־ט? דנורה $3געל /?עעזנעדע באלאדע םדן א שלעכטן ראמאן און ס׳א־ז טאקע אזו• נעקומע;, װ• נעיע־־בן ׳צט״ט א־ן ױזלעבטע .־אםאנען. א, דאם רעבן דאבט :אך ד• ־אסאנסן ט־ט ד• אױסנ׳עט׳־אבטע רעבעררעכע מזאות... נעבר־בן א-ז ער טאקע װ־ תני־ר, — ד־ שע:סטע דע.־םא;ו:נ שון א־ר רעב;, און נעװען א־ז ער וױ מט־ד — דאם נדו־םע אוטנר־ק פון א־ד רעבן.;ישט :עקא;ט םיט א־ם רעבן, :־שט אן א־ם... פא־װאס האםטו צעבי־אכן ם״ן האדיל... און דאם האדױ א־ז אױף תם־ד צעבי־אב;, וױ נעשי־־בן שטייט א־ן שרעבטע ־אםאנען... און פא׳־׳בפ־רט א־ז א רעבן ראננ װ• אוםעט, װ• פא׳־שר-בן •טט״ט א־ן ־ענע נעיב״בטן. װאם ה״םט דען דאס װא־ט פאדיבפ־רט... אבעד איע פאי־יםט—ען דאס זואדט. ב׳האב ״■!אטן דערזען שו־ז, װען זון :אך נעװע;, — און א־צט א־ז דאך נאד־-־שט, דאך :א־נ״טט :ע״״יע;' אין ארע :אםן און ה״זע־ ט־אנן א־ן ז־ך צא־טע דאםען, העדן יבט״פע יםא־בן פון צעב־אבענע הערצעד, אױםנעשניטענע פ־ן שאעבטע •־אמאנען... צ,. ס?ד,ר א לריב-געזאנב יידיש: ד״ר א. איװזעץ און פ•; דאר־דאױפ;עט;־צטע דאםען ז־םע, און ה־רצעדנע העדן יםט״פע םאבן :אך א יערעבטן דאםאן װאם ה״פט רעבן און :ל־ק א••; טױט. רר יװז אג רג רירוז אוזוז וזכױווז ױאור ועװועי.■ אוזוז וזצבוז נר גגורווז ארץ סיץ װזרג אוזוז יגורוזנז. וזוזרװז ע״ר. דו ב־זט, א נאט, דאיב ל־בנב ד• םאבט פון ארע װונדער פ■; דע־ װעלט; א״ד :יאנױ בייטאנ, א־ד חן ב״נאבט א־ז אפניאנױ באויז, פון דיד באהערט. ם׳רױכט א־םעטום ד״ן העדלעך יפ״ן, און אלױ, װאפ ם׳א־ז א־ן פ־אכט, א״ד ד״;. יד,?דד,?יס /??עד־עע איך האב דערזען א םארכאכט... ױו\ צ'?ר ״טזאםיו או\ זו\י• א־ך האכ דעדזען א פאי־נאבט א־ן א לויטערן באנ־נען, — האב א־ך, םאםע, ד־ך נעזובט, א־ן :״בט נעקענט;עפ־נען. װען טא;, א־ן אפיט־דים־נראנ־ן, ב־ץ״בט ־םט״ן צװישן אםענע װארקנם פון פאדנאבט, און ה־כלס טויע־ן :ארדיק שיין, זיך דאבט, ז״ װערן או־פנעםאיבט — דאם נאנצע ם׳אדע פא׳־בן־׳ע״ן פ־ן אותט־ה־םר, האד, אי־ז דיין. װע;, וױ א פוינר ׳םװאידױ, ר־ :אבט פאי־שאסנט ה־נל, באדנ און טאר, א־ן ם׳פינקרען םר־נא פור ם־ט פדאבט, װי או־נן :אאדנע;אר אן צאי — ד־ טונקא־וװנדעדרעכע יםיין, ד־ ה״ריקע פ״ע־ן, נאט, א־ז דיי;. װען ױננע־ פ־־ר־ננ אטעסט, שװעבט, דאם װאי־עםט א־ם ד״ין נייםט, דיין ל־בט, אױױ •עדן ברוס, װאס זוםעד װעבט — דו הא־סט ד״ן פ״ערד־ק נעז״בט. ס׳יױסט אוםעטום דיין ריכט, דיין שײן, און אדן װאס ס׳איז אין פראכט — א־ז דיין. א־ך האב פארראדן ד־ינע טד־ט — יןליןן 2'י 2*יין יײ.^ בד״ע־ אוםעט, זאנ צו װעםען זאי איך ש״יען, אז א־ך ריייד. וױ יב״ן א־ז א־צט די שעה פון אױפנאננ, א-ך זע שוין אבע־ א־ד פא־נא:;. ב׳א־ז ם״ן;ו־ר צ• באװ״נען ־••פן מענטש, ר״פן וא:;. האב א־ך, םאסע, ד־ך;עזובט, און :״כט נעקענט;עפ-נען, — א־ך האב דע־זען א פארנאבט אין א יױטע־ן באג־נעז. םאד ברים... פא•־ א בױם, אן אננעיאדענעם ם־ט פ-דות, יצט־י איך און א־ך ו.ײזן <׳־ טדא׳נט ד־ פר״ד פון שװערע־ ם׳״א — םא־נן װעט עד ט־ייערן ארייז•