Literarishe bleter · 1933-03-03 · 10 (3.3.1933) · p. Seite 155

זײט 155 ריזנזרןזריסזזן גזיומזער ג\זז.סז ןו6*1 י ה ר ד י ת ב ע ד ג יהזדית בעד; איז כא<ע;טירטע יזגגע ״דײעי; טעי-צערין. ז• טא;צט טיט די םאעצען םון א־ספראוױזאציע. דאם איםסדןזזויזא־ טארישע — איז דאס בואטע חן־גריבא םון איר טונסט; א דאנס דעם אימפױאװיזאטארײען, װאים ניט איר די מענאעבגןײט םון אומצאאיהע װאדיאנטן, שטיינערט זי די םארבייזייט פון איד טאנץ. די פאאםטישע אױםדדוקם־םעיהײט אידע, װעדט םארטיםט א דאנה דער אינעװיעיהםטער סוזיקאאישסײט, װאס װיברירט ןאין א״ר. אן דער דאזיקעד מוזיקאאישסײט, איז יעדע סונםט טאנע׳זװיש, בםרט — דער טאנץ. יהורית בערנ איז ײדיש מןזדערן, צי זי םטיאיזירמ א ײדיש םאאסם־איד, א תימ;עד טאנץ, צ• א רעװאאוצ־אנערן היטן. א־ד פאאס־ ט־שע עסספרעםיע איז;דאטעםק, און דערםאד — ײדיש און םאדערן. די באדײסוננ פון דער טאנצנדיסע־ ײדישער םדוי װעידט בײ אונז יידן ש?עכט אינטערפדעט־רט. רי םרײדן און די וױיט־סן םון א םרו• ציינן אין איר נוף. דעי־םאד איז םארשטענדאעך, אז די א־נט־פסטע סינםטצעד־שע עסםפדעם־ע םון רעד פ־וי — איז דע־ טאנץ. יהוד־ת בעו־נ ־אט שטארסע טענלעכק״טן פאר רעד דאזיסע־ עקםפרעםיע. מיט טײ;ע פאיר װערטער בין איך אויםן, אויםמעידק־ זאם ציו מאבן אויף דער דאזיקער ייוננע־ קװםנדזער־ן, אויף איד שטארסן טאאענט. איצי? וזאוגבו־ דעם 23־טן םעברוא-־ איז םאדנעקוטען א־ן ־יטעראטן־םאדיי־ א טאנץ־רעציטאא םון דער ױננעד טענצעדין ־הודית בער;. אין פדאנ־ דאם זע;ען נעװען סארשײרנארטיסע טענץ, װאם האבן ב״ם;ע־ קאיבענעם עוצם שטאדק אויםגענוסען. דאם *־אנדאם: םרײט־ק־צו־;אבט־שטימוננ, חסידישע ניינתים, פאאעםטינער מאטױו, סינדע־־ םואיטע, חתונה־מאטיװן, אין חדד (מיזיק מ. מיאנע־), די אאנרע קשיא, פאםוא, היטן, גדאטעסק. האקב־וױנדײזע סאנטואדן זענען ארומנעסלעפט מיט טענטשן. די קעאנעדם מיט די םארקאשערטע ארבא שארװען שנעא די גאעזאעך א<ן דעראאננען סאאירטע נעטראנסען. אדום די טישאעיך כאיופעט םען די ״ציבעאע־זופ״ מ־ט ברויט — דאס טו־אד־ציאנעאע מאכא אין די האאע־רעסטאראנען. אין באוי־באאויבטענעם קאםע ״ב״ם רויסן טאטן־ טיאוסען האװאישע ניטארעם, און;אקעטע סײדאעך סיט שמאנ־ באנארסאטע אענדן טואיען דיך צו די צעשראסענע אויסאענדער, װאם זעגען דא אהערנעסומען װאנאבונדעװען מיט דער מוזע אין בוזעם. די נעםעאך פאאנטערן זיך — רער נעדראננ שטײגט, און אין;עדהאננ שװיסט מען םון נעסא צו נעסא. צװישן די קופעס נרינם און םאײש װאססט פאוצים אויס א טונסעאע, נאטישע סירך מיט נע־ שניצמע טודעמאעך. די טו־ערן םון דער סידך זענען םאדםאכט, םא־- שאאםן פאר די הײטאאזע, װאס װימאען דא אין די נעסאעך און זוכן א צודעס איבערן סאפ. אויםן אפנעשײאטן, נרויען נזיסם איז מיט רויטן איכט באשיעט נאטם;אסען, נעקריצט םיט אותױת םון דער ביבא — ״יהוה״. נאסם;אמען איז באאויכטן דורך די רויטע ^׳אםפן םון די סעננאיבעח־יקע ״פדײעאכע האטעאעכאעך״, װאם נע־ פינען זיך אין דעם שמאאינסן נעסעאע םון די האאעס. אין די שוי־םענסטער םון די באאויכטענע ״האט־עאעכאעך״, זו־ א־ן אײננערעסטע פארטרעטן, זיצן האאב־אנטבאויזטע, אויםנעצעדטע םהויען. די באאסקײט און סידקײט םון זײערע פנימעד איז םארדעקט מ־ט דיקע שיכטן רוזש און פודער, די אויגן װינסען שוין אויטאמא־ טיש צו די םאדבײנײער און די שװארץ־אננעשמ״רטע װיעס ציטערן, וױ שסיחפע יאזש־נאדאען. די;אדט האט אויפנעפאאצט איבעד פאדיז — באוי און רויט. אין פארטאניקן אפפאום א״אן םון די האאעס די אעצטע, באאאדענע וועננס, צעשטו־אסען זיך איבעד שטאט. װי אין אפגעאאהמע װאקזאאן װאקסט די פוסטסײט א־ן ־י האאעס. צוזאמען מיט די סודאאטע הינט;ישטערן די ״סאאשאדן״ צוױשן נעדיכסן אפפאא. די מאנאזינען זענען אײדיק. ס׳גריאצן ד• זיך־שאיםנדיקע סויערן. פאדיז איז באשפײזט אויף א גאנצן טא״ דעד באנינען װעקט ויך םיד און צעבראבן. דער הימא איז װאאסנריס צערריװאט װי די פארביקע טראגטעם םון די ״סאאשארן״, װאם שטײען נענעצנדיס א״ײף פון די שסי״נעותע סעטרא־טרעפ. זיתרע פ־״־מער דענען פאררונצאט און נעא־פארװיאנעט םון דעיד שטינסענדיקער היץ, װאם שאאגט םון די אונסערערד־שע סאר־דאר;. ם׳רירן די ערשטע צונן םון דע׳ר אונמערבאן. סאכ אין זיוניסע שטובן װעאן די ט־שן, װי םעאדעד, באאד זיך צע־ באיען טיט זאםסיק־םארביסן ניסם םון דער ידד, אבער ב״ צעגעל, הונרעדטער סויזנטער װעאן די טישן באײבן נרוי, װ־ פרוכטאאזעד,;,־אניטענער נרונס און ס׳װעט א׳־יםנ־ין שט־ינערד־סער צאידן פון ה<;־ געדיסע מענטשן אין דעד שטאט פאד־ז. ירבילײ ררן ז. סעט&ל^װיטש װי םיר האבן שוין נעמאאדן אין די ״איסערארישע באעטער״, װערט דעם 3־׳טן טערץ ררײםיק יאר, זינט ז. םענאאאװיטש האט אנ־ געהויבן זיין דיכטער־שע סעטיסײט. בײם װארשעװעד אייטעראטן־ םאדיין האט זיך נעב־אדעט א סאמיטעט פון די שדיםטשסעאער ד״ד י. גאטאיב, יהושע פעראע און מאך ראװיטש. עס װערט ארױסנענע־ן א זאסאזננ אר׳ט״סאען װענן דעם דיבטעו־. אין דער זאמאוננ קומען ארײן אפשאצוננען ותנן ז. סענאאאװיטש און ז״ן אדט אין דעד ײדישער איטעראטור פון משה בראדעיזאן, ד״ר י. גאטאיב, ש. הא־ ראנטשיק, אברהם זאס, ש. זאראטב, װ. אאצקי־בערמאאד־, א־צ־ס מאננער, ױאא מאסטבו־ס, ש. י. םטופניצקי, יהושע פעראע, רחא ה. קארן, טאן־ ראוױמש. דעם 3־סן מערץ װעט םארקוםע; א־ן װאדשעװעיד א־טעראטן־ פארײן א חברישעד באנסעט אכבוד ז. םענאאאװיטש, און דעם 25־טן מעדץ — א פייעראעכע אסארעמ־ע אין זאא םון שטאט־דאט. ז. סענאאאװיטשס איידעד, פאעמעס,;אװעאן און דאמאנען זעכען או־םנעזאטאט אין 19 בעגדער. אין סומענריסן נומער װעט קומען אן אדטיקא װענן ז. םענאוא־ װיטש פון כ. םײזיא.