Literarishe bleter · 1933-02-10 · 7 (10.2.1933) · p. Seite 106

ם ו£ לימטרא\־יט\8 בר888\־ 1\ײ. ד (־458.) זייט 106 הײ;ט א״ז ע־ פאורשכורט: איין שמייכר םון דיר און ער װעדט צודיק װו(ים נעיוועז. איך ותר דיך;•שט איויםװעקן, — שײדן א םיאך, װאס װעט קוניען צופליעז פיז א םהלך אויף א װ״םן י!ב;ה־״.-טדאי און <ן;*ען יײ דײז נעלענע־, או; ז-.;עז: ׳צװעסםעד, שװעסטעדל טיין! װאם קעז;אך שע;עד און ״.•ע;ע>־ ז״ז פוז ד*ר א.*ז פון כ-ד? יבא... א־ך װעל דיט א;אידע;עם דינל פא-;לעז ד• ט-ד... א־ך װעל דיך;ישט אויפװעק;, — שײז־ז א בוים, װאם ור&ט ־ױשז צו שטא־ק א־ן-ד״ז ט־וים. דעד בוים א־ז דע־ עלסםםעד בויפ אי; װאלד, א קיםא לן שו־ן הו;דע־ם יאר אלט. טו עםעם א ביױס, ײאס וױל וױם;, צ• ם׳א־ז ׳עעינע־ם פאדאן פ•; זײז תײש, פון דיז בל•, פון זײן טדױם. א־ך וועל ד־ך;•׳־.־ט או־פותקן, — ם״דן א יו״ענן, װאם װעט קיכיעז א נ>־ױעד פון ווענן א־ן שטענן א.״ ק4אפן א*ן שױב כי־ט די פ־ננער. דע־ -ע;ן א־ז נא־;אך א ײ;נעד, ע־שמ;עםטן א־ז ע־ א פרינץ נעות;, א ײ כ ז א ם קיינער־ וױיסע :ייעט, װאס א*ך ז$:׳ קײנער זוײםט :ישט, װאס איך װיל. צוױי —בו—ם כי-ט א פלאש יביאפן אױפז ד־ל. צוױי שבור־ם ט־ט א פלאש זע:ע;, דובט זיך, דדײ, ז״ן א פערטער דא א•; שפ־ל לױנט ז־ך? :•שט בדא•! סז א*ך אן ד<ס קא9'לרױס׳ אין א־ך ראז זיך;ײז׳ וװ דטע :ײט כיע-ן יטפעט בײכאסט א־יניכקעד אאײץ? װ• זיבע :ײט כיען •עפעט בײגאבט א**:י;קער אדײן? יעטײס א *בענק אין טיטן ניארק װי;קט צו דיד: ״דו *אלד׳ נ׳דזאב א פעסא כייט װײן׳ א פעסעיע כי־ט :אאד״. עפן *צנער א־ך אויױ די נד/־ א־ן א־ך פאל ארײן: ״א :יט ״ם־טוב איע אײך, װע־ איר זא־ט :ײסט זײן!״ ■■ ■4 9■ ■■■■■■■■ 1 די:ד װײסט;י״סמ, װאס א־ך זא:׳ י*ײ;ע־ װײסט :־*צט. ײאס א־ך וױר, ז־בן כױיזרעך כויט א טו־ז יטאאסן אויפן די־. זיבן טײזלעך ט־ט א כי״ז זענען, דזבט זיך אבט? טו א־ך אן דעם קא&עיו־ב און זאנ ״א;וטע נאבט״. טז איך אן דעם קאמאויט, אין א־ך ראז זיך;ײן׳ י. װעגן ל. טרײסטערם ״אין דישטילע טעג״ זאוױעדובעם שלעפן ז*ך ד־ נעזעלן צופום א•; ד• יטדדהשע הײז*, וװ טעז פיו־־בט זאטלעין,;עשפאנען, די נויט, װאם ט־ײבט פון שטוב ד• זעלבע;ו־ט נ־ם אבער אויך צו בוח, און יעדעם;יתי נעשפא;, אדע־ או־בנעפא־ט־קטע זאטל,װעדט פא>־װא:דלט אין א נעזאנ;, חזב;עזא;; פון אדבעט. (״דער װארשטאט האט אויםנעזען װי אן אוצד, װאם טעז שלעפט אדױם פון א בלאטע״). או; אז א ־בר״בע־:ײט צו צום לעבן:אע:ם,;אד;אעכט, װיקל עב אפ מוטער־נאקעט, מוז ער אפט װעירן צ־נ״ב, םוז ער אפט מ;ז ז״ן ־עדע מענט׳ביעבע מ־אוסקײט מוז איבערטדײבן ־עדע מענטיב־ יעבע;ביה. דע־פון ״דער •ב־אט א,ײפן אפט־יט״ (;•יבט א״ז עםטעט װעט ז־ך צ־האיטן ד• :אז), דעדפון דעד פ־ומעי באזיבע, דער לעדעי־ ב־ח־. װ״ל ארום דעם ״אפטי—ט״ טדײבט מען דאך װײטעד האנדי, מען מםחרמ דאך וױיטעד מים ״פאלק״, מ־ט מצװת, מ־ט רחמגות א•; מ־ט קלעשט־בעם. זאי דעדװײל זײן;ע;ו;! א־ז העדט, מײזיל, ב׳ש״ק אײך טרײם־ טע־פ ־אמאן. אױב ע־ וױעט אײך נעפעלן (און נ׳נלויב, אז ער זועט א״ך נעפערן), זעט מען זאל אים ארויםנעבן. מען דארף היעלפן א •ו:;ן •בדײבע־, מען דאידף זעען, ער זאל א־ױם פון די פענטעם, ער זאי װ״טע־ קא;ען ארבעטן. אט לײענט, װאם ט־״םטעיד ׳ב>־״בט ם״ד; ״וױ קען א-ך אן אדבעטער, ב״ הײנטיקע יבױדערלעכע באד־ננוננען אלײן אדױטמעבן ם׳ביך? ב־״טת פלײצעם האב א־ך טאקע, אבער ם׳עט;•״בט אױסהארטן. רידט א ה־מלקדאצעד״. טא ל״נט •בי־ן אױך צו א פלײצזג מ״ױל, און זאל ם׳בוך ארױס. אײעד מיט פדײננדבאפט י. אפאנואל1\\ 25 מא׳ 1932. ל־בעד;. מײדל. פ•; טא־אנטע, קאנאדע, האב א־ך מ*ט עםיענע װאבן צ־דיק;עק—נן צונע״ב־קט א מאג־םקי־יפט — א ־אמאן ״א'! ד• ״בטילע טענ״. דער שדײבער פונם ־אמאן — ל. טד״םטע־ — א־ז מ•־;עװען אומבאקאכט. ב׳האב א־בע־נעי״ענט דעם מאנ־םקר־פט, א־ן ב׳זאנ אײך, מייזיל, אז א•; דע־ ״ד־״בעד —טעי־אטוד, װו מען קען;וטע פ־אזאיקע־ צ־ילן אױף ד• פי:;עד, א־ז צוגעקומען :א־ ל. ט־״םטע.־ האט ז״ן א••;; ל״בו;. ראס איז א גרױםיע וזנווה. א״ב ע־ ״בטאמ־ט;אך דא א־ן דא־ט, אױב •בלמה, דע־ בונטאר, א־ז ב״ א-ם אױםנעקומען ביאם, :עמט עם זיך \ךפ\גז פון קתסטלעד•״•; ד-ת. אזא ק*:םטיע—בעד ״בטאמי ב״ אן ״ע־שטי•:;״ א־ז מ•■־ ליבע־, א״רע־ ד• ל־טע־א-״בע;לאטקײט און באי־עדעװד־ק״ט, װאם פאד־ פ־״צן יעצטנם א-נזע־ ל־טעיי־אט•׳.־. ט־״םטע־ ׳ב־ידע־ט ם׳״מעד־יעבן א־ן א ״ד־״ב־פױ-״ב ״במעטי. ע•־ םמ־—ױדט :•״בט — :״בט די בע-־מיאבות,;•״בט ד•;עזעלן, אפ־־ו;•״בט א־בעט. :אבן א-בעדל״ענען דעם ־אמאן װעיט מען ר״בע־ — ם׳דעקט ױך אױף א;״ וױנקל פו:ם ארבעפער־רעבן... פ׳-מעד־לעבן א־ז ב״ טי׳ײסטעדן;•״בט קײן כײטל,;״בט ק״ן טעידע אנצוש־״בן א ראמאן — ם׳א־ז מענט״בלעכע זא־; און מענטשלעבע־ ט־ו־ע־. ם׳א־ז :•״בט במ־ז קײן פ׳—װ צו וױיזן, װי מענידבין ליײ־ן און פ״ניקן זיך,;א־ אױך װ• ױי פ״נ־קן אנדערע, װ• ם׳^עבן א־ז א ״בטענז״קער מוםקוין־נעראננל (״במעין פײנ־קט דעם אײנענעם זוז, דעם קאנקורענט זײנעם, מארקיען). פיד זעען, װ• ם׳טאנ־טענלעבע לעבן װאדפט ױך אױפן מענידב מ־ט קללות ,מ-ט קלעם, מ־ט הוננע־, װארפט ױך װי א מ׳טונענעד הונט, ט־״בט ׳במעונס געזעלן פו:ם װערק״בטעל. אין פי־עםט אין