Literarishe bleter · 1932-10-21 · 43 (21.10.1932) · p. Seite 688

דיסיטראר־טװז בלעסיצר ן\גז. 3* 21**1 זיים 88ס — נישטא סיין ארבעמ... און וױיב און קינרעד הוננערן אין דער הײם!.. עם איז, דאבט זיך, שו־ן נעווע; דער יעצטער קונה רא אויפן הויף. נאד אין אנדעדע דיו־פן איז אויך נ־׳טס בעםעד, שמועםן סוחדים צװ״שן זיך. דער הויף איז אמאל;עווען דעד בעםטער. צי־ ניײנסטן פדאײינצעד <*ינים האבן זיך דא ינעװיזן. דאש איז א?יו נעײעז *כיאי: — פא־ -א—א—יא —ארן!.. —־א! פא־א־אדן, און א־בע־ א ־אר, װעט ביען אויך זאנן, פונקט, װ־ הײנט פאי א ־א אדן... — און טען װעט אויך אזו־ א״סצ־ען, דאס דאז־קע פיבוטע װא־ט, כד־ ציו דערװײז;, וױ דענוארט א־ז;וט;עװען, כױט א טדו־עדיק־זיננענד־ק קור, נוען ײעט ־טאקרען ט־ט ד־ באבע־דטע, שװערע, םוהד־־טע קעפ, װ־ איו־ף עפעם א זאך, װאס א־ז ז־־ער, ז־־עד נוט נעװען, און *װעק, און ורעט ־טויז קיסנואר :יע־ נ־־טט צוד־קקוטען... - װאס־ דא צו ־עטועסן... פון ־א־ צו ־אד װערט עדנע־...;־׳;־־טע־ ־צוב־סרעך אונטע־... ב־׳נ־יכועד אזױ ״סטאפנ־א־ װא״ א־ין... א םכינה. — און דאם ארץ קוטט םיר — זאנט זי — פון צופ״3 פ־עטם, ס׳־םריי דאך ־עטענד־ק, אז ב׳דאדױ פאד; קײן קארצםבאד — זי װײזט אן טיט איד קי3ײן, פוכקע, קילעכד־ק הענסא, וװי א ינוטענע פ־יקע, או־ף דעם פעטם, װאם אדיופ טאי־ע און בו־ך, און זאנט: — דאם דארף מען אפ׳צניידן!.. קאדר׳סבאד טאבט עס, וו־ טיט א טעסעד... פ־־כרעט טאבט ב־־־טער אײף דאם פענצטער, בדי ז־ זאי בעסע־ קענען באפן פ־־־עע י־תט. או־פן ־ו־ף א־ז ־שו־ן פ־נצטעד־ יעך. א־־נצ־קע רעטפיעך ב־ענען פא־ ד־ א־וט־קע פא־־עיאסענע נעײעיבע־. זײ בא־ו־בט; נעאברעך־פ־נצטע־ ד־ אפנע־־בענע ־ע־רד;. טע; טאי- ־ע־•; א•; דע־ צ״ט;־־םמ דא;דיע;.;א־ טען האנדיט;אך. דע־;אבט־סס־וזס א־ז ־נ־ו־ן דא און דד־טרמ או־ף א ׳שװער אין דע־ ז־־ט פא־־סט־פט רעבן ד־ע־ ־נ־ופלע א־ן בעזעם. ד־ הויף־טדע־;ערס :—טיען או־ך יעבן א־ם, ד־ ־נ־ט־־ק או־ף ד־ לענדן א סך טאי א־ן נדאב־אפ־סטװענד־ק א־־טנעװ־קלט, פי־־צעס פארװארפן, קעפ א־־אפנעב־י־נ;, א;;ערע;ט ט־ט ד־;עזע־ או־ף ד־ צעפר־קטע רעק, ד־ ה־טיען א־אפנע־וקט או־ף ד־ אפענע ט־לעד: דדײ לידעד פוז םעדגײ י ע ם ע נ י ז האט ז־ך ט־ד נעדאבט ־סו־ן, אז א קי־אן אויך בין א־ך,;אד — קיין אפנע־נ־־טעד, אז — איננאנצן נרין איך. האב א־ך א בעד־אזקעם ד־י־ז,;״נ־ט בײנעקוטעז — װי א ײ״ב א פ־עטד — ז־ פעםט אדוט:ע;ומע;. 925\ 111. או־ף בעדנרעך נד־נע, ביאזן אפ פון װענ טאבונען פערד, דעם ־נ־טויב רעם;אלדעינעם םון טענ. א־ן ברו־עז ־נ־ט־יז א־־כצום פון א הױבן באדנ פון פע־ד :אך פע־ד, ד־ גד־װע פאיט פון קארק. ־עפ צ־טע־ן ב״ ז־י, באט־נ־ ם׳װאסער העדט זיך קו־ם, און ס׳באפט זײ די יב;ה ט־ט א זילבעד־צוים. פאר א־י;; ־נאט; בדאפען זײ פון ׳נ־רעק און װא־טן אויף א טאנ א נ־יעם א־ן נע־ע;. * עס קר־״ט דעם פע־ד א פד־י־ננם־טאנ א;־נון ט־ט נדום, באנעדנד־ק ד־ ער־נ־טע פלינן. :אד אװנט־צי־ט, א״ף לאנקעס, ײ• פאדלוירן צעבד־קען ז״ זיך, װאדפן ט־ט ד־ אויערן. 1. האט א :-נעטון ז־ך;אלדן ביעטע־־פאי או־פ; סטאװ, א־ן ראזן װאסע־־ינ־״ט, װ־ עס װאלטן צ־ען ז־ך צוס ־נ־ט־ע־ז שטעטעי־ל־נגע;, װען זיי;י־יען א״ס. ב׳בין פאדל־בט א־ן אװנט היינט, ם׳איז :אענט ט־ד,;אענט דער טאל, װאם;־דעידט;עלעדהײט. ם׳האט א ױננעד װי;ט ב״ א בעל־־אזקע ב־ז די אקםלע; אפנעדעקט דאם קל״ד... וױ א־ן טאל — א־ז ק־ל אױף דע־ נ־נ־טה, װי א סטאדע ־נ־עפםן טונקלט בלו־. ס׳װעט או־ף יע;ער ז״ט פון סאד, ד־ בעטבע אפקליננען א־ן אפ־נ־טאדבן אזו־... ב׳האב אזוי, :אך קײנטאל אפנעה־סן נ־־קט־ געהעדט פין בלוט און פלי־־נ• ד־ ־נ־פ־אך. ס׳װארט;עװען;־ט, װ־ די הו־נ־ענא פאלן או־ף דעד ־אזע־ װאםע־־פרא־.;־ט;עװען װאלט — או׳יף א סט־־נ צע־נ־ט־־בלט ט־ט לבנה־טארדיע קײען ה״... א. .יװ ביסטו װו, ט״ן פדי־ד, טײן ־נ־טי־יע אל־ו צ־• ליבן, אן פאדלאננ אזו־? 8\9\ עם קלאפן או־ף די קאפענו־עס ד־ קיאננען, װאס װעדן ־סאדף צעט־אנן און צענאננען.;א־ ס׳טוען פל־נן דאן ז־ך א צע־ם־ט, װי א־נ־, װען ם׳װאםע־ צו דעם יסטעדן ציט. ד• זון — פאדראינ;. או־ף דער לאנקע ־טם־ל. א פאםטוך או־פ; האדן ז־ינעם שפ־יט. צע־נ־טעיט־ע העדן אײן ז־ך פיע־ד א ־״, װאס ס׳ז־״ט דעד װ־לדעד זון פון פעלד, פאד זײ. דע־ ע.א, װא-ס פא־ ז־י׳,־־; ל־פן שנ־ידט, ט־אנט ע־נעץ ־־ גע־אנקען ז־י׳רע וױיט. דאס ליד האב ־ז־ך :ע־נ־אפן :אר פאד דיר, טײן לאנד, װו טאנ און :אכט א־ז ל־ב און סייער ט־ד. פון רוםי׳ם: י. פאפיפרניזןןוװ קל־אן, ט־ט אײז באדעקסעד, קל־אן ט״ן אפנעיס־מעד, װאס ׳נ־טי־סט־ א:;עב,ײנן א־נם ־נ־נ־ײנעײ־טע־׳ האםטו װאס דעדזען װו? הערםמ פון עידנע־ו קלאננען* װ־ דו װאלםט ׳נ־פאצירן;אבן דאדף, פאד;א:;־ען. א.־ז ײי ס׳װאלט א ׳נ־וטד, ינ־־סור זיך פאדלוידן אין א באד; פון ש;ײ דעם פרס ז־ך צונעסדו־־ן. עפעס קען א־ך א־צטעד אויף ד־ פים אליין א־־ך פון א ס־״נטם א קעדםע׳נ־, קו־ם אהיים דער;ײן אויך. דארט — באטערקט א װערבע, דא -— א סאםנע װידער, האב איך װעגן זומער זײ נעזוננען לידער. *) פון בוך םע־ני־ יעםענ־נם נעקליבענע לידער, װאם דער־ ׳נ־ײנט אינניכן, אין דער איבערזעצוע םון י. פא&יערניקאװ.