Literarishe bleter · 1932-10-21 · 43 (21.10.1932) · p. Seite 686

ליסיעראריגגיע ברמסיער ןץמ. 43 4421.) 4 9 זײם 686 יי יי נ םז מיט פרײטן און מיט בדויט באװאדנט אלע :״ אײן ט״ט! איך װײס עס;וט און ,ױעד דען וױים עם;ישט? דו דא&ט צעאקעדט;ײע ערדן און אויפגענו״עט ה$סט צעסעגטן און לײם, אז יסטעט, אז ד־עדפעד זאלן;״ע ׳ססײזן;אד די, פאד װעמען י.״ט איז דאס לעסן פון פײן לא;ד, ־אזן;ייעט דער לײם זא' אויסב־עגען אין צ';,1. איך װ״ס עס ■;וט, — און װעד דען װײס עס :״צט? — -טע;ק טי־ און פא־גױי די ׳סעה פון װײ, די יסעה פין אפ;ע״-װא:טעד טוט, װען ציעגדיק ד• הענט צר *צאטנס פי׳ד־דײטע״ צר טעכ פזן •טסידעם אל; םרן זי;, ביינד אזרי דע־זע איך :ייצט, אז נ׳ב*ז אין בייט פרן קאכרױ, אין מיט פרן קרינ... ם חגה?עוןיין / ב))רק7#?*) ל א נ ד אוי׳סגע״־כיי־ט דעם ־טטע־ן׳,... װאס קאן זײן יצורע־ע־ װ• הויקערן זיך יסט־ל אוגטעדן װא; פון :ליקן פון יע;ע, פון ד• לעצטע, װאס דיך און פ־ײצע דײ;ע האםן? זאל זײז;עבענטיטט די ׳סװע־סטע פון ד• כ״גיאס! אלץ;עם איך אן פאר ליב! ״יענק טי־ אין פאד;יב טײן יטװא:; טע;טש־;עשרײ — אין װיי, אין טיינעם, ט־א; א־ך;יצט קײן צאד;. איך װ״ס, — און װער דען װײס עס;ייצמ? — וױ בד״ט ד״ן הארץ איז און דײן דאכט. פין יעדן װי;קל, יעדעס הא:ד, פון :•;■עזע־ און ביז:ע;ע־ן — פא־ אלע נלײך נענדײט דאסט• דעם טי״• פון דײ:ע װע;ן; אלע;לייך א, ־יאנד טײ:ס! איץ ׳ג־פעטע־ קוטט ד• זון, און או־ה ד• דעסעד אונזעדע פארפד־־־ן־קא־ט דענען פד־טאדגן־טו־ען. זאל זײן געבענטיצט ד• יעעה פין דײן;סױן! אלץ;עם א-ך אן פא־ ל־ב. ״עעכק נױד און פאדנ־ב טײן יטװאסן טעכטיט־נעיע~״י, — אין װײ, א•; כדי;עם, טדא; א-ך קײן צאדן.;עבעגכדסט זאל זײן דאס א־ט, נעבענט״עט זאל ז״ן דעד ,־אנ, װו ד• האסט טל־ :אפײלן אפװא־טן דעם טאנ, :•ז דעד ארםקאפ װעט א״סצ-ען א טאדבעלע ט-ט קא־ן... א, לא;ד ט״;ס! װאס קאן זײן יצװערעד, װ• אויפן ־א; דך ־עטע־ן איין יטסייען •עיעהנ־א;:, אין פ־עטדע פיײצעס *( אײ;ע פון ד• :ארײט;ד־קסטע ״ד-׳צע ד־בטע־ א־ן ־אט:־ פאדבאנד. צ״דיק ט־ט 3 ־א־ אױ״ם;ע;עבן א סא;ד לידעד ״צויצטײעי״ (זע ״ליט. בלעסע.— 1929 :וט. 22, :. טײדל — ״אלע פ-ידן טײ;ע וע;ען טדײעריק״...). הערץ בסרגנסר:ױ^רשס גענשע־באם ,יפראגױגװסי פ\\ א גרטנזנורער רערבי״יײס האיז, ק־טען א-ד אין ד• אײנן א־ײן פון ס־ו־ם .־המנות צו ױך אייין. :א־ צ• א דאקטאד װעט זי;״צט נײן.;״צט װײל דער טאן;•■ט א■־;״צט ק״ן;ע־ט, :אר וױיל ז• אלײן פאדײנט ז*ך :״צט. און וױ ׳צטע.ױק אױטיטז אזא יצטועפ, פאלט א״ד א״ן, אז יצטהה זאי;א־ טיטז״ן ט־ט א•־ צום דאקטאר: — װאס■?.. װאם א־ז דאס ד• עװלה?..;א־ יצטהה קוקט זי• אן פוכקט װ• טלז5ע. עד באטאפט דאס ײד״צ ־•טעלע, װאס ױצט אים איײפן יצפ־ץ קאפ, װ• ער װאלט דע־־ טיט װעלן זא;ן, װ• פאסט דאס פא־ אים צו;ײן ט*ט אן ״א״צה״ צי א דאקטא־,;•ט א הײב ד• אקסלען ה.״ך צו ד• או־עדן, עד װ-;״צט הערן דע־פון. ע־ דר״ט ױך אײס פון וױיב און טיט א זא:: אן א״;פאל... און צע־אבט ױך צופ סוף אײף א קוי. עס קוטט א־ײן א ״צטא־ק־פא־טאטע־טע־ פינ־ע, יצטההס אײ־ ־עם, װאס א־בעט ב״ם ״צװעד א•; :עװעלב. ער א־ז זײער א;•סיער. ע־ א־ז דא־. קלײן־געוױקס-ק א־ן יצװא־ץ. עס טאבט דעם אײ;ד,הוק: דו־ך דע־ קיענםטע־ יצפארע װעס ע־ אדור־ זײן בױק;עטמ באלד י א־ום ד■;א:צע אוטא־דעבל;;, װאס הער״צט דא. א ׳צטײסעלע, א די;ס, באװענט זיינע אײנן, קלו;עד־׳צ־אפע;ע, יצאדפע, ה־פע־ט אדי־ בע־ ד•;אז און באזעצט זיך או־ף ד• רינע ליפן. עס הייסמ: פא־;אוסט צ• זע;ען ד• ט־אט־א־ן ,אײף דע־;ע;יצע;אס פ—;עפאקט ט־ט טענטיצן ב-ז א־בע־ ד• בדעגעס, אבע־ קײן קו;־ם זעט טען;״צט. די ״טיצ־ת־ס״, ביײז א־ן ד■ א״בע—:עטדע־ און ק־א־ װאטן, ״צטײען א.ײף ד• יצװעלן פ*ן ד• ק־אטען און וױצלען ױך א•־ בע־ ד• ״טעקלע־ס״, װאס ״י-פן״ נאך א־ום א•; נאס ט־ט קא־ פעל־ויצ־אוךק־אװאט צעױ,־ײט, ד• הע;מ אפןי־ױ-ױק, וױ צונעגדײט א;צו;עיינן אזײ דעם קו;ה ט-ט נעװאיט, און א־ס א־ײ;זעצן א•; נעװעלב א־״ן: ■ — ק״ף, זא; א־ך ד■•־, הע־סטו!?.. א־ן;עװעיב בײ יעטהה פיאוטען א־ז ױיע־ פא־נע. ד־ סחורות ל*;ן צעײא־פן אין ד• פא-צעס. אײף אײז א־ט זענען ױי א:;עפדיט ביז אר״ף, א,ין אױף אן א;דע־ ארט - א״סדנ־ײד־קט. א•;;ע־ ײעלב א־ז א״צט בלויז פא־אן יצםהה און פ—טעט, זײן וױיב. זי א־ז ע״צט פ•; :אס;עק־כינ;, יצמײט;אך בײ דע־ ט׳־, אטעטט יצװע־ אפ, װ•;אך א יא;;ן און ״עװעדן װע;, קוקט אײף אי־ע פיס, װאס זע;ען זײע־ ד־ק, אז״, אז דאס פ״״צ י*י;ט ױך א־בעד אזיצ א— בער ד• לאנדצן, און ױ יאזט נ״צט צ■ דו א■־ טאן: — ײאם זאנפטו צ• ט־ױע ק־אנקע פיס?.. ס׳וועל;אך אוים־;ײ;, וױ א ל־:ט... ס׳דא־ף נײן צו א דאקטאר?.. הא?.. עס הזיבן אן א־וד אומ;ע—;ט און פלוצ־ם •צט־קן טדעדן אין