Literarishe bleter · 1932-10-21 · 43 (21.10.1932) · p. Seite 685

זײם 685 לי&יזזראריטזז בלמ&יער 3\מ־. 43 וג*4.) קיכדעריאדן*) אין דעם יועכ׳ערר םון סײן זסרון,;אר װי אין א ״.זפ־׳נערע א קאאר;, זע א־ך דאדטן אן א עאי4 ״.זײ;ע ביידער פון אמאא — זסרו;ות פון זיםע ק־נדע—ארן. אין דעם חו;ם :ערכגדא דעם שײנעם, אויױ ד־עם :רי:עם בערגערע רעם קרײנעם, ־עדן •שבת ז־ך נע־עפ־רט, אזו־ נאיקרעך זיך;עפ־אט דארט כ־־ט ד־ חב־־כיאעך אינאימעם. דעי דב־ א־ן חדר זיצט נו־ט ד־ בתור־ם, חדרט א־ין בי־ט זײ דעם ־פ־ר־ה־פ־־־פ, ד־ רב־צן בי־ם ־אק־כנברעט כייט דעם װאמעדחערצר יכטײט, װארניעדט הבינטעיכרעד אויף פורים. רער בערפער קוטט א־ן נרעט ב״ך א־ן כיײן בעס־, קנ־פט ב״־ ־ציצית צו צ־ם רײבצ־דעקא, דעם רב־נם ט״דא ציפקע״ע ז־צט ז־ננענד־ק ב־ים חרובקעיע, :־יט א־י־ חתן או־ם א תפ־א־נזעקא. ח־ינט א־ז פ—ם, ני־ א־ך :־־כט א־ן חדר, איך *־־כמעא זיך א־ן כדין ־בװעסטע־ם קר־ידע־ א רוימע טאםקע פ־ן פאפ־ר האט נעטאכט ט־ין ברודער ט־ר, און א םפאדעק ט־ט א נרינעם פעדער. ערב פםח װי די זון ־טײנמ פרײאעך, אויף דער;אבט דער טאטע װ־ א כײך איגט או־םן הםב־בעט צע׳כפרײט, ד־ מאט־ע ט־יעט אן פאר *־ײד, װי איך פרענ ד■ פ־ר קיכױת ־כוין, פאטעאעך. א־ך זע ד־ך או־ך דאדמ, טײן נעאיבטע ח;ח, טיט ד־ ־כיינע ־כװארצע אוינן דײנע, נעאיבט האב אי־ך ד־ך אן א ־כ־־עור, תכזיד יכװעבט ד־ין ב־אד פאר ט־ד, איך האב נעטײנט, אז ד־ װעפט װערן ט־ינע.;־•הט געםעאן;זאמ ראם דײן ט־כפחה, ־ו־יא בײין טאכע א־ז א בעא־טאאכה, האט טען דיד דעפ קאפ פארררײט א־,־ או־ױ א־יב־ק א־נז צע־כיידט — זאא ד״ר יכענקען נאט דערפאר ־צאחח... ק־נדער־יארן א־ן תהום פא־פאו־נן, ב־י דעד ארבעט ז־־ז א־ך אײננעבוינן, ט־ט דעם;עדעאע א־־ :ײ דאם בענקענדיקע הא־־ו טוט װ־י — זברונות — טדע־ן קאפען פון ד• אײנן. *( אויט דעם באקאנטן פאאקם־איד ״ק־נדער־יארן״. ד• אםיםיאאנטן א־ן אםיאו קר־סטן — או־ך די אעצטע זענען צװישן יכאטשעייס פארערער. ־כאט-עאם ״נ־א;ע,־ס״, װעאכע זענען או־ט זײעד ררוק־םארם א קו־־או־טעט,;עם־נען זיך שו־ן אין א־כ־װ פ־ן ײד־־כ־װ־סניכאסט־ אעבן א־נםר־טוט, זײ װעדן אם־א,־ א״ף פאריכיידענע אוםנ־ם פראג איזגז, >-זו־ פאפואע־ זענען זײ. ־כאטיכע־ האט ט־ר;עװ־זן אן עק־ זעטפאיאר םון עפעס א ײדײכער ־כר־םט מ־ט אאטײנישע אותװת נעדתקט און א״םן פאדעדבאאט אזא צושריםט: ״פארםאזםמ םון שאמיכע־״׳ ט־ט;דו״סע אותױת, און ת־כף;אך דעם אן אגדער םא־ כרא־עתאכוען טיט דראבנע אותױתאעך. או־ױ שאטיכאען יכד־יבט א״נע־ א־ן א ד־יטשער טשעדגאזוי־ צער צייטוננ: ״טר אױ דער ײרילגוער האזפ גאסנז־־, און דאס א־ז א זײ־ער נעאוגנענע־ פארנאייך. פונמט װי האנם זאסם, דע־ באקאנט־ער ד־כטער, דער נױרנ־ נערגער ־כיםטע־ פאענט זײ;ע אידע־ או־סויננען אונט־ערן אקאטפא־ :יטיענט פון ז־ין ־כוםס־ערשן האטיער, אװ• זיגנמ אונז־ע־ שאטש־ע־• א,״ם זײנע איד־ער אענטער ״אקאמפאג־מענט״ פון זײן שנײדערשער :אדא• ־עד א־ז א ־;־־ע־בפ־ככ־ק, אט ר־ער שאטשעא, ער א־ז ־כטא־׳־ן או־ף ז״ן שנ״דער״. שאטש־עא ם־ע־שט — דער ״ד־ש־ער האנס זאקס, און;אך בע־ פער — דאס;•עטריײע א־ינ־קא םון װעאװא זבא׳־ז־כ־ע־ פאי־ד־נט ט־ען זאײ ורענן א־ם װיסן או־ך או״פ־ע־ טשערנאװ־ץ. לידער פון שאמשל פערשט א שאקה םדן א טראפן־);־עםרענט האט א סראפן ד־עם ים אט ד־ שאאה: — פאסער, דערקאער ט־ר ד־עם פשט! פ־א מ־יזנט־ער ־כטראמען, דז םארשאינגםט זײ דאך אאע, פארװאסדג״ע ורערסמו קײנטאא נישט זאט? דו האסט דאך פ־א אוצדות, װער קען זיי דען צײרן, ים, דז ב־זט דאך רײך אן א שיעור, די א׳־עבדע נװאאיע, פארװאס ס־סטו נאר קוױיאן, און רז״בםט דעם ידעצמן ס־אפן בײ א״ד? די בװאר־עס זײ סו־א;; םיא ׳כורערע ט׳כאות פאאנן זיך, מוטיכען זיר קו־ם: דו, ים, אעבסט בחרחבה אויח די כװאאיעם־־וצאות, און באיאוינסט זײ מימ א ביסעאע שוים... — דו קאײנינקער ס־אפן, א־ך װעא די׳ד דערקאעדן, — ־ענטפיערט דיער ים מיט א אאך — װאאט א־ך טיט דחמ:,<ת ײעדע כװאא־ע אי״כהיער;, אױםניעטרוקנט װאאט איך װי א סײך. *) געװננען אויט דער מעאאריע םון;אדםאגם: ״דװיע זשערטװי״ אבאנירט און לײעבט די װאכנשריפט פאר ײדישע קרלטור־פראבלעמעז ײ ד י ש װ$ם ם־גיט ארױם די קולטור-געזעלנטאסט אין פוילן אנןןנירט בײ די .ליס,!לעהער♦ סרײז סאר א קײארםאל אלויז 7 גילדן. אדרעס: .ליט. פלעטער• װארשע, לעשנע 10