Literarishe bleter · 1932-10-07 · 41 (7.10.1932) · p. Seite 673

4 זיי׳ט 673 ד ע ר מװערארישע בניבםסר הװ. ו4 {440) 1 ל םדן אצע זײטן נ־םט זיך װאסעד אויף דער דאד םון טײן צואאזטע־ מיא — און א־ך, איך װ״ט;אך אאץ;־•עט װאס איך בירען און :־אט און װאם נאטײט טײן יעפיא!.. יהןדה?־ס / (<$רשע מאמעו •טט־יטט זיבעי• א־צט בײם פענצטעיי ט־ט באויאעבן;עםיט צופ פארנאבט (פו.ן תטיד אן ןעדעגק איך דיך אזױ, װען ם׳האט דײן אוטעט צו־ נעפאאן צי טײן זײט) דטײםט — און ם׳פעאט א צינדער דיר כוײן יבט־ביע;אענטק״ט בײ דײן האנט, א־ז אױ״ באויע •עײב פ־ן פענצטע־ ניע־פבט־ טײן פ:־ם פון דער װײט. א, װ• :•דעריק איז אונזער הויז און יזאײן ט־מ טד־בע טענ אין אא־ע װינסאען, :א־ ם׳שפאצ־־ט דײן באויער םיאדע־ באיה או־ף יעדן טיש, אויך יעדעד בא:ק, איז טיר איב דע־;אאנוז פון ד״:ע זיאבעד־הא־ אין שאײף, זו• הא־בםט, װאם באנעננט טי־ אין;א־טן בײ דעם זון־פארנא:;. איך װײם: דו שפ־ײזט דײן װענ אין אעבן דורך אויף שפיצן־פיננע־, און דײן פ־״ד: א װן אן אײנאינאײנציתע־ אין װײטן ברך. איך װ״ס: ד• פרײד און טי־ א, זעםטו :א־ אין חאים איצט. און יעדע־ שא־ך װעקט די־ איבאעך איבע־, װ• װא־סט ס־ש טײ:ע דערהערט אי:מיטן :אבט... גתםן דיםענםשסײן / בערלין םדן אלע זײטן... פון אאע זײטן ניסט זיך װאסער אף דער ראד פון ם״ן צואאזטעד מיא — און איך, איך װײם;אך אאץ;ישט װאם איך ברען און ב־אט אין װאם באט״ט םײן שפיא... ארום מיר רוישט דע־ פירםיאיאניקער נ־נאנט װאס הייסע בעראין — און איך;ײ אום און פייר חאוםות — װאנט םיט װא;ט —, :ישט װיסנדיק אאץ װאס איך בין: א טע;טש, א שד פון דור־הפאנה־צײט, צי א פאעט, װאם;ײט פארויס זײן װעג דורך חושים און דורך קויאנשס־ײמ א־ן הינערפאעט?■ א־ך װיא שוין םער;ישט זײן קײן שטיא נעבעט צו עפעס אוםבאקאנטן נאט, א חאום פון א זיסן ראזינקן פאאנעט — א ראן קיבאט: איך װיא א װארמ —;א קװארט, א קאאי-ע און באשסיםטע זאך, פון;אאד צ• באעך, א ביםא באוט צ• בוימא אפן אױבערפאאך פין שםוץ און :אס, װאס;ײט אויף םעםע־שמעך!.. דאם פיד ױאם סהאב אהארשט איבעדגעלײענמ יא־ 1032, װען אויך אפיאו דע־ ײדישער אעזער איז שוין;עמארן א־בע־נעזעטיקט מיט דעם שאא קרױם־איטעראטור פון אאע פדאנטן א•; אאע אע;דער און בעת םען א*יע:ט איצטע־ א :ײעם קד־;ם-בו,־— ד־בט זיך דיר, אז דאם אאץ, װאם דער םחב־ דערצײאט דיר — האסטו שײן ע־נעץ־װו נעהאט נעאײענט אדער נעהערט. אםת, ש. ב־ענםאן באםיט ז־ך זײע־ םאײםיק צוצונעבן זײנע םאחםה־דערינע־וננען א נעװיסן םאצ־אאן זין םיט א נעורםן פ־א־יע־ טא־ישן אונטערשאאק, װאס זאאן ד• ביבע־ זײ:ע םאבן , פ־א־עט־ קו־טישע־״, אבע־;־אד אין ד• פאעצער, װו רער םחבר באםיט זיך צו זײן באום־יעט באאשעוױסמ־ש אדער פ־אאעטאריש — איז ער דװקא אםװינציקםטן איבערצײננדיק. ש. ב־ענםאן איז קינםטאע—ש־איײפ־יבטיק נא־ ראז, װעז ע־ שרײבט (ריבטיקע־ געזאנט, װען ע־ באש־ײבט) ראם, װאם ער ־א-׳ װירקאעך;עהאט איבע־נעאעבט אין דודבנעאיטן -- ע■־ װע־ט אבע־ אא:;װײאיק איז;והע, װען ע־ הויבט אן פ־־אזאפי־ן װענן ם־חמה און ־עװאאיציע אויט ד• ביבאע־ פון ״פאאימני־אםאטע״. ער פאזירט, דע־ םחבר,;ישט;אה ךאן, װען •[ן■ ^•ישי; ,.־ א־״־״צוקנעטן װאם םער ״םאציאאן״ א־נהאאט אין ז״נע רעם׳ז־קייבע ק־י;ס־דע־י:ערו;;ען, נאר ער פאזירט אויך פא־םעא ארם קינםבאע־ און;עשטאאטער. אט האט אי־ דא אײניקע באראקטע־יבטישע ב״שפיאן: ״איך :עם זאטאען ם״ן פערד. ער א־ז חױך און שאאנק םי_• א ד־־בױבטיקער הויט, םיט א צארמער, פײנע־ סט־וקטור—א פ־ײאין פון ד• ארעליקע. ער (דער פערד) איז װיאד אין פי4באד, װי א קא פיטאאיסט, װען םען בארידט זײבע;ע־ט־איבטערעםן אין צײט פין א שטרײק. אעננאוים זײן בויך (דעם פערדם, פא־שטײט זיך), װאב פו. ברעגגוא).• ״דורך קדי; און רעװאאוציע״, בא;ד 1. 326 זײטן. פא־אאנ ״צע;ט־םאראאנ״, אאאוק־איױשע אפטיײ או:;. 1931. בא;ד זז. 358 ז״טן. פאדאאנ םאוכה־שאר־אג גײם פרעזידױם פון װוציק, בארקאמ (אויטן טיטא־ב־אט) ״צענט,־־ פא־אאנ״, בארקאװ—קיעװ (אויטן שעי־־באאט...). 1932. דער םחבר פון רי;ישט־אא;; דערשינענע צװײ דיקע סריגם־ ב־כער — ש. ברענםאן — איז א פואבאזטיקער פ־א־עטאדיער. שוין >4״שן :ײ:טן יאד םון זײן אעבן איז עד נעװארן אן ארבעטעד. צו־ ע־שט א אעדײננ בײ א בעקער, :אכדעם א שמיד, ש&עטעד אן אד־ בעטער אויף א פאעקא־פאבדיס, אויף א זענ־םיא, דערנאך א טרענער און מידער אםא־ א בעקעד, ביז ער װערט אויפן 24־טן יא׳־ םון זײן אעבן םאביאיזירט אאם סאאדאט םון מעאט־קרינ, װו ער םאכט דורך פון אנד״ײב ביזן םוף;ישט;אר ד• מעאט־טאחמה (בעת װעא־ כער עד װעדט, א;ב, עסאעבע םאא םארװזנדעט),;אר אויך;אך — דער פעבהואהדעמאאוציע, די אקטאבעד־רעװאאוציע, דעם בי־נער־ קריג א. א. װ., ביז עד אנטפאעקט זיך םוף־כאהםוף אאס שדײבער פון ד• אאע איבעדאעבוננען און דעדפאדונגען, װאם ער חאט נעהאט דורכנעםאכט פאר ד• אעצמע אכצן יאר. אזא אײנער האט נעװיס א םך צו דערצײאן. װען ער שרײבט אבעד אן ז״נע צוױי ביכער םימ א יאר פיר־ פי;ף צודיק, אײד-ער רעמאדק, בארבים און די אנדערע קאאםיש־;עװארענע קרינס־שיאדעדער זענען א־ם םא־־אםן דעם װענ — װאאטן זיכע־ ש. ברענםאנם ביכער ״דודך ק־ינ און דעװאאוציע״ נעװא־ן ד• סענםאציע :ישט;אד פון דער ײדישהסאװעטייעער איטעראטור אאײן. חאט אבער ש. ברענמאן פובאיקירט וײנע ביכער ערשט א־נם