Literarishe bleter · 1932-09-10 · 40 (10.9.1932) · p. Seite 634

ליגזגןראריגגגגג ברוזסיוזו ס* (•439.> זייט 634 י נ א ס ש ת בר27$רז$ן1?$דזש ^0> ס א ד ל סארויןא.■ הענט איר מיך?... ה*ט איר מ־ך נעזען?... נעהערט?... דמר ראעסיטר.• נײז...;אך, דאבט זיך... היינמאא... 1\אררי1א.• ן אויםנעצייכנט, ראייטעד!... דאטעװעט מיך!... ז״ט םיך מציצ!... דער ראוסיער■ װאם פערט אייך, װאם? דערצייצט, װאנז סוט אייך װיי? וארלעא.• עם איז םיר עננ די עדד! מען האט זי צונעשניטן שצעכט און שטארק פארשמעצט, די װעאט! דטר ראלסיטר.• װאם אדט דאם אײךד (װאנ־סי איגז רענג רו9?3 װאם גייט א״ך אז דעד בצצ??ארוינא.■ איד האט נישט װאס צו טאפן, דאקטעד, פורשטענדיק נארמאצ... דעי דופק;־אדע איז מיר האפערדיק, נעצויםיס! :א־ כ׳העד אצאדמען־דונעדן פון אצע זייטז, כ׳זע דייטעדס שװאדצע, פינםמעדע, אפאקאציפטישע אדום םיד רייטן — אירטראװ עם ק<ינ;ט מיד אין די אויערן ב״טא;, ביינאכט ד• שװע־ע מדה־שתורה־נלעקער פון צװױת... מ־ד דאכט זיך, או רער באדן, װאם איך ניי אויף אים — ער קראכט — אז ארץ פאדביי... אז אציז פאדביי... פאדב״ איז... רגור ראססיער.• דעד מאנן?'?ארלױא.• דעד מא;ן דװקא האט;יך :ישט אויף װעםען צו פאדקצאנן, און מישן זיך םיט זיינע תמעװאסע דעות! עם קד־כט אים פינם האצז אדוים, אזויצוזאנן, דעד קינינ זא־נט פאד אים, באשטימענד־ק 8000 ניצדערנע ממבעות! דעד מאנן, װי דער םאנן! :א־ די פראגן פון ידעױנות, פראגן, װ• די שלאננען, װי םקאדפיאנען קרעםען זיך אד״ן אין שרייםן, און םאנען צודדיננרעך א נישטיבאצארטן חוב... אין פצוצים װעדט מיין טאנ — א טודמע־מויערדיקער הויף, אין װערבן ם׳יאנן װירד :אך םיד ז־ך אום אזעצבע פ״עדדיקע רייפן, אזעצכע םדו־עדיקע רעבן־אונטעדגאננען... דגגר ראלגזגור■ באװייזט די צונ:!?ארלױא.■ ד• צוננ באוױיז איך אצעסען ם״־װי! פון אומרײםן מ־ט אױםנעשטעקטער צוננ עם קאן מיך :אנץ פאריז! כאצד 40 יאד, װי כ׳בין דא־הי! איך יין דאך נישכ אן אבי־װער... א װעד־נישט־איז... איך בין, העד דאקטער... רער רא?סי?ר.• װע־ זענט איר, זאגט איר??ארלױא.• קא־ר... אנטאן... בעדטינאצא... איז םיין :אםען ריכטיק! הע־ דאקטעד! ם׳פייניקמ םיך א שײערע םרה־שתורה, איך פיר — איך ניי םאדרוידן, רא?סיגגר.י ד• תיפאכאנדדיע פדעםט מיר םיין נשםה, װי א זשאװער... ק״ן צוטדו־ האב איך צו ק״ן מענטש, קיין םר״נט, ק״ן חבר... און צום װינצ־קסטן — צו זיך אריין... א־ך װעד צעמאצן פון די סתירות און ד• םםקות נדזים און קריין... (רײ א גיארױנגר רא?סמור אט?ארױנוגז נװף 18 פגגר יארהמרערגז. פרינגר — רא?סינור וזיסי דגגנג רױמר, פאל. .רגגרגאך — רגגר לגגצנזנגר 9ג\ רי וגגלגזנוגע ארלפ?י גט\ אגיף דנגר איפאלחגגגיגגגער ריגנג אי\ פארױ.?ארל־ אגוזא\ בגגרגזיגאאא, גזינז\ צגגנגגזגוגיפג?אראליגא, גגנול־ בגגר וזאסי גגגגזארוז לאכ\ רי פארױנגר בא9נול?נגרװג אי\ גזגגגר פג\ 40 יאר.>• רער רא?וזנגר.• האםט װידעד היינט פא-־שפעט־קט צו דע־ א־בעט, פאר... פאדשפעטיקסט זיך איעדן מאנטיק — און דא, א־ן קאבינעט א־ך האב אקאדשט :עכאפט א מאר, דו פװ־םט ױך אפפוצן פון ש־טייב ד• אינסטדומענטן קאנטיק... דו האסט ק״ן צ־יט נישט?... זא;, װאם שמייכרפסו, צי אצדי נוטע יאר?! האט װידע־ דיך ד• פדײנד־ן ד״נע היתט פאדהארמן? צו ארד• נוטע •א־! צ• פאםט פאד אזא אצטן, צ• פאםט עס;אד?! 9אל.• כא־כא, העד דאקמע־! אװדא• פאםט עס, אױב מען קאן נא־ קאנע;! אויב ם׳אױ פא־אן נאך פונקען, פ״עד, בדען! אד־בא, פדענט אן אנאקדעאנען, ײעמ גגר אייך ענמפעדן: — װ• אנדעדש דען??? כא־כא! און נעכט;, כא־כא־כא, העד דאקטעד... נעכטן...;עכטן האט זיך עם :עטין מיט דעם קא-־ר־נא... װ• פע־ד ד־ מענטשן האבן דאך;עהידזשעט — פונקט םע נייט ז״ שעכטן. װאם א־ז—קא־רינא האט נעזוננען ז־י א רידערע: ״םא• נפקא מינא?־ (גױגנור מא•;פקא מינא, כ׳בעט אייך,;־אנדאמע, צ•;ד־זעטע, מא־־אננע, צ• ריזעמע, א מאנע־ע, א פעטע — דע־ע־קה, בדודער, יאך! א גערע, צ־ א נדינע, א נ־אבע, צ• א דינע, א דינפט, צ• א כראבינע, װאם אױ ד• נפקא מ־נא — דו טו נא־ צו דער זאך!!! (רגגר רא?סיאר גיגגסי גאר. בגגגז פאל בובסי באגגגרגגרגג איגנזגזרגוזגגגסיר גגי?לאבסי א\.1 ג*אל■ :א, כ׳בעט מא•;פקא מ•:;דיזעט־ע,;דאנדאמע, צ• ריזעטע, מא־ אננע, צ• פעטע, א מאנעדע, א אז ם׳־ט־פעט! אז עפ בדענט! א;עיע, צ• א;דינע, א;־אבע, צי א ד׳נע, װאם אױ די נפקא מ־נא... םעם־ע, א-ך נ״ א״ך ד־נען: עם קומט א פאציענמ! (אפ.?גגזגו גלײר צגרי? גזיגז?ארליגא\\.?ארליגא.• קא-־ר־אנטאן בע־ט־נאצא! (רגגר דא?גזנור גגײגגז אינג גזיגז א צײכ\, נגר גאל גיר גנוצ\. גגוצסי גיר.?גרגונג פריגנג\.?ארליגא.• קא-־ר־אנטאן בע־ט־נאצא! רגגר רא?סינור.■ ב׳האב :עהעדט שוין איינמאר...