Literarishe bleter · 1932-08-12 · 33 (12.8.1932) · p. Seite 524

ליסעראריטפ ברפסינור 3\גז. 33 (1.432 זײם 524 שאן) עם מאבט ינישט. עם מאבמ ני׳טט, מאלאסאװ. אויב די גײעם א־ז טאםע אזלי ׳וױ:גז'י4 יןוסט איחך פציויז * סןזמפציטענט רערםאוו־, װאם איד והאט נעהאט '׳טכול צו תציבינען אהער. װאס? אינגאגצן ארויסנעגיאילן? ינ־׳טט נועקריגן ייזײן ינעגוינ ׳עטימען אםיצו צו זײן אויפן רעצטן פצאע? דאם איז נרויטארוטײז! םי״נע אדיבעט, םײנע חסד׳ה. מיד ארע, אבעד ני׳טט נור — םײן, אויסגעצ׳״ענט. אויםן װ־פיצטן פלאץ, אויםן צװײטן? װער, יװעד אויםן ער׳טטן? םארעװויים זיך — עם איז דאך זײן עטאט! *א, דעריוױ״צ איז עם זײער נוט. בעסער האט מעין גאױני׳עט נעקאנט דעךװארטן. א דאניז, א• דאסס, נואיאטאװ. ניט איבער בײין הײסע בואגריסוננ אצע אונזעדײזזג א גוטע :אבט. (נײט צו א צוי׳כטנדיסער צו דער װארטגדיסע־ נאדיא). .נזסיאריר װ״םט, װאס כיאצאטאיװ האט דא דערצײצמ? ואדיא.• איך וױיס :אך ני׳טט, אבער איך חא׳ט װיםן. נזסיאליר דאט טערעפאנירט מיד טאדאטאװ םון 'עניננ־אד.;עװען דאדט א האנםע-עגץ פון די פאדטײ־׳סעמעררעך םון אילע םאכד־קן. איז דאחט, בײ אט דער סאספעדיענץ, ט־אצה• איננואנצן נײםט .דע־װ־י־ט;עװארן אין דעם ערן־ם־עױד־ום. נישט;עסרינן;ענונ *שטיםען אםיאו פאר דעם רעצטן א־ט. ארויס — װי עד װארט ינ״טט נעװען. םאר׳עטײםט, װאם דאם מײנט? ציום עדיטסן נואר זינט 1917... ואדיא.• װאם צום ע״טטן סאר? <זסוארי\.• צום עדםטן סאא, װאם טדאצק• װעט םעאן אין די ׳ע־ן־-סטעם. דעד ע־יטטע־ קראפ אין זײן פאם״אאריטעט. םריער אין רעניננראר און דעדנאך םאםקװע. דא װעאן םיר נאך יםטארקער א קוראפ טון. םון דעם א׳רבארייבטן טדאצק■ װעט װערן אן אווים־ געבראזענעד פענכעד. (זײן טאן ׳םרעקט אפ אביסא נאדיאן). ואדרא.׳ יאסיך! ני׳טט נוס צו זײן אזוי בייז... ססיאריו (װײבעד): נו, כ׳מײן עם נײעט. איך בין נארגי׳טט אויטן. איך האכ דאך איגזינען ד• פארטיי. און םאר איר, םאר דיר — נייטט א״־ו־טוױיזן מײן צ.ופורידנ<זײט, װאם עגדאעך... ואריא•■ א, נעװיט דאס מעגט איר אנחהא•, און מיר אאײן פדײט דאט אויך... (פויזע) טא יװעד איז יא רערװײאט ניעוהאדן? נזסוארטי ארע אונזער״קע. איך — האב נעהרינן א מאסע יטט־מע;. ׳דערוױיאט ינעװאדן אויםן צ״וױטן פראץ. ואויא.- םארװאם :״ט׳ט אויםן ער׳סטן? <װזארי\ (צום־ידן, װאם זי א־ז ׳טוין װידער א־נונאגצן מיט אים): האב נעדורד, נארעאע. אעדננדאר איז זינאװיעװס -,זטאמ. קומט אים ינאך דערװײא דער עריטטע־ פראץ. ואריא.■ אבעד איד יװעט זײן או־פן ער׳םטן פאאץ? <זסוארי\ (ינעמט זי ארום): איך װעא ז׳ײן, איך װעא זײן. ואדיא.• זיבער? (זגוארי\.• ז־בער, זיבער, האב איך דיר נ״נ׳מ נעזאנט, אז קיי נעד װעט מיך מער נײבט פאדטונקאען! ואררא (טואיעט זייך צו איט). גװזארי\ (אביסא א־מנע־ומפערט): האסט מיך איב? ואדיא (קאפר־זגע): נײן... (טואיעט זיך ׳פטארקעד). וזוזאריו (מיט אויםדענוגג און ׳ג׳װע־רעך): און דאס, װאש איך ב־ן אויף איזוי פיא עאטער פאור דיר, מאכט נײםט אויס? ואדיא (איױםר־ינט־ק): יװאם נײען מיך אן ,א״ערע יאדן? נזסיאר־ו (נאיקאעך או,ן דאנקבאר): זאג מיד דו, ינאודיא. ואדיא.■ ס׳איז עפעס *פװער. ראזט זיך צויגעוו׳וינען. •נזוזריו.• זאנ, איך בעט דיך... נאיד־א: נז, נוט. דו, דו, רו... ם ו י ר ׳ה א נ ג סארלאג ,קולסור־ליגע*, װארשע קע*■• 22 א1יגוסט נ^טאז אש פרײז — 5 זל. ,א2 ס1זװפ1א^ ,א׳װ1*52־¥31\ .6533 .0 .? נאדיא: א חוץ טראצקין איז דאך ואך אימיצער םאראן. גזסיארי\ (פעסט): דער נענעחא׳אץםעק־עטא-־ װעט מער םון קײנעם נײעט פארטונקאט װערן. קי״נער װעם א־ם מער ק״נימאא :ײעט םא״־׳עסעאן. ם׳-א־ז מיין צייט און קײנער װעט זי בײ מיר נײעט ארויםבאפן — װער עם זאא נישט זײן. ואדיא (מ־טנע־יםן פון ז־ין זיכערקײט): אין א־יער קראפט האב איך קײנמא׳א נײעט געצװײפאמ — דאס איז אמת <זסיארי\ (ה״בט זי אונטע־, זעצט זי א־אפ אויף דער טאפע און זעצט זיך אואײן:אעגמ אעבן א־י. דעדט אין אן אינמים־הארציקן טאן) דו פאי-עסײסט... פון ױנגאוױיז אן — אין דע־ ־עװאאוציע, טורמע, פאר־נ״קוננ, םיב־ד, תאטארנע. פון ־וננאוױיז אן. ׳ד״ן טאטע נעו־עגקט נא־ פון קאװקאז. ואריא.■ יא, דער טאטע האט ינ״טט אײנמאא דע־צײאט... א׳ון א־ך אלײן;עדענק אויך אביסא. נזסיאריך■ טאקע? ביסטי דאך א טײעד מײדא... איז - גע־ װאקסן אין קאודקאז, אין א קאײן יעטעטא. זון, וױיננערטנע־ — א יעיי;, װינדע־באר יא׳נד, װ״סט דאך. אין דאס איץ — פאר אנד־ג־ע, פ־עמדע מסינאװניקעס, ם־עמדע פד־צ־ם און בורדשו־ען. אידע־ אײגענע פייצים און בוירז׳שויען — א־ין יטװארץ יאר... איז — אין דער ־עװאאוציע >>־־•;. אין אין דער ־עװאאוציע — אעכין, װ־אדינייר איאיײוני. א סי־ויסע פ־יגור. יװען איך בין מיט א־ם, װער א־ך אזא ק^ײככדנ׳יקעי־. ב׳זע ז־ך אא־ין קוים אריוי׳ם. ואריא.• נו, מ־ט אעגינען איז ני׳עט קײן װונדער. גזוזאריך• ינײטט קײן וװנדער, יא... נעװען אויך עאטע־ מיט צען יאנ־ דאס איז א םך... אין דער דעװאאוציע. אירבעט איך מיט אעג־נעז, פאר אענינע;. עד טראכט אויס פאעגער — א־ך פאאנ, טו, א פראקגזיעער. ואריא.• װאם פאר א װערט האבן ט־עאד-עם, אויב מען פ־רט זײ ני׳סט דורך פראקטײע? (ציטייירנדיק־דעקאאמיחנדיק) ״א״ן פראק־ טיטער טאט פדן די אדביעטער איז װערט סער, װי טו־זנט טעאריעם װענן ידער טאט״. גזנזאריו.• רינט־ק,;אדיא. האסט ד־ םאציאואיסטײנ־ע קאאםיקער נעאײענט מיט קאפ... ארבעט א־ך אין דער דעײאאוציע א,ין טו. אנידעדע פא־ן אװעק ק־ין אויסאאנד, •םרי־בן ארטיקאען אגן ביכעיר, ינ׳אפן טעאד־עם, יניאי־פן די ציננאעך, •טמירן אין די נאזעטן, קריגן נעמען און א־ך — דא אויפן אדט. רזיין ינױם דעזערטירעדײ... ואריא (טואיעט זיך צו צו אים, או־סדדיקנדיק אנערקעגונ;). מסיאריך■ אין סורמע, א־ן £א.״נײק.יו:נ — ט־אבט איך מײנע טראכסוננען. במעט סטיגנריס אאײן מיט ז־ך. בעסער צ,י דין אאײן. ואריא (צערטאעך): אאע מאא :עװען א מרוק, הא? נזנזאריך■ יא, א מ־וק. אאײן. און מען טדאבט װינגז רעד ־ע־ װאאוציע. ז• אױ דיר ארײן אין באוט. װערםט אייגם מיט איד. אבעד װע־סט או־ך ־ייפעד. סרענסט ׳בוין נײטט, װאט איז ד• ױעוויא־ אוציע פאד דיר — דאס איז יטוין אן אפנעמאבטע זאך — אויף א־יב־ק אופט, אטעם, דו?ןא״;, און פאיי־טיק. הייבסט אז פרעג;, װאם ביגזנזז — פא־ דע־ דעײאאוצ־ע? ואריא.׳ אינטעי־עםאנט!... סטאאין: ..און ם׳ײאקםן פא־ דיד אוים זאבן. זעסט קאאר— װאם, וױ, ,ױעז, ב׳מײן... װען רע־ און די&־ מאמענט װעט קומען, דאן װעםטו זײן אויף דעם און דעם א־ט, און דאם, פאי״ניטײםטו, װעט זײן רײ\ ארט... אױ ז• נעקומען, די דעװאאוציע אא״ן, הײסט ראס... (בא־יבט ׳נטיא, קיקט װי או־ף צוריק). ואריא (תוקט איש א־ן מ.ײא אידײן, יוואדט). גזסואריך■ אױ נעקומען ד■ ״נװאאוציע. לעינין — ינו, גוט — אויף זײן א־ט, פאײטטײט זיך... דאן — ט־אדקי... אבעד װו איז ע־, ט־אצק־, גשותן נעבטן, אײערנעבטן? וװ א־ז ער נעותן? ני׳נזט בײ ׳ד• באיתתװיקעם. און איך — איך בין יא ׳געװען... פון דעם י&״נ׳מן טאנ אן. טא, װאם־דטע אױ דאס אוזו״נה? װו זענען ד• טראכטװנען, װאם איך יהאב נעטראבט? װ.י בין איך? װו איז גזײ\ ארט? מײגס, מײנס, פארינ׳טײסט?... (עם קליננט דער טע*עפאן. נאדיא ׳נ׳טייט אויף). ואריא.׳ װע־ קען עם קליננען אהעד אזוי •טפעט? (נ־&מט דאם ט־ײבל) ותד? חבד ײא־אטאווו? יא, ער את דא. אדנ• פון ־עניכ־ נהאר? נו, א בעי!נות. אט ינ״ק איך אים ינױין צו. (צו טטאוצ־נען) טאלאטאװ פון לענ־גנראר. מנזארױ.■ א־יא. (ני־ט צו צום טו׳ײב־, רעטד א־יין אין טיגלע־