Literarishe bleter · 1932-07-15 · 29 (15.7.1932) · p. Seite 457

יײם 457 לייזגר&ןריפייז גלזזזר בץח־. 29 ן428.) •לוצליגג, אין סיסז רעח, װען ער יהאט געזו׳בט א 8אםי? װןא־ט, האט ער באטעדסע אז וי א״ז וײער אויםגערענט. אידע באקן זענען געװען שטאריז םאוחפ&אסט, אירע אויגן האבן גע־ ברענט. סיט אצע םיבערן איז זי נאכגעגאנגען זייגע נעדאנסען, רור׳טט״יז געשצוננען ז״גע װערטער, םיט סלאפנדיסן הארץ איז װײטחאויסנעעםנטע נ׳טמה. ער האט זיך אייבעחנעריסן און נעמאכט גרזיםע אוינן. — װי טעױזװירדיסי! 4. און סלוצלינג איז אים נעװארן ׳}?זזר: דאס איז די סרײ, װעאכע איז םאר אים באישאםן נעוװארן. חזם איז די םײער־זיח, װאם ער ר,אט געהאחסט האבן פאר זיך זײן נאנץ לעבן. ױוען ער װא?ט זי געטראםן אין אנהײב םון זיין ׳טריסטיטטעאערישער טעט- יזײט, װאאט ער זיכער •ני׳נזט םארםראבן אין דער באאטע, אין װעא־ כער ער נעטיגט זייך איצטער. ער האט םארבצאנדזעט, װייל דאס ליכס, װאם גאט האט םאר אים באיםאםן, האט אים נייטט דערנרײכט אין דער ריכטיסער צײט. — םארװאם זענט איר פאוצליננ אנטיםוױגן געװןזרן? — האט זי אים נעסרעגט. זי האט זיך אםיצו ניטט נעםיצט םאחצוידן םון איר אויסוי־עגונג. זי האט געװאצט, ער יזאל װ״טער אזוי רעדן. זי האט געםילמ באםריװננ אין ז״ן דעדן. ער האט א װײלע נע׳שױיגן און דערנאך צאנגזאם ארויס־ נערעחמ — א מענטש ׳האט זיך יעצט געסונען און דערזען זײן װענ בײ חעם ליכט, װאם האט אים או״םגעםעלט! ער האט אויםגעיםטרעסט צו איר די האנט. זי האט אים ׳דורכ־ גענומען מיט רי אויגן, און דעחנאך צא׳ננזאם ארײננעלײנט א־■ האגט אין זײנער. 5. אנן רע*ם איז, װאס דער יטריםטיטטעלער נסתאי מענסין האט געטון, װען ער האט זיך נעםונען און דערזען זײן װענ בײם ליםס, יװאם האט אים אויםגעסעלט׳ ביזאהער: עד האט צעריםן 'ד• סאנוסיזריפטן, אויף װעלכע ער האט :עאחבעט, און א׳װעסגעטר״בן אין דער צ״טוננ, סון װעאכער ער האט געמאכט א צעבן, אז ער ׳װעט מער איד מיטא׳חבעטער ני׳טט זײן. ער װיל זי׳ך אביסצ אויס־וען סון שרייבן, — האט ער נע־ ־זזריבן, — סארנעסן ריעם כצוטחשטיםן נע׳טמזם ׳םוז דעם ליבן פובאיםום, באםרײען זיך םון דעם 1כלווםרשטירןן װיצן סון דער מאםע. און אין דעם זעצביסן טאג האט ער אויסנעזוכט זײנעם סרײגט, א סאכמאן אין א שגיײדע׳־־שאפ, און אן פארעדעס א סרענ געטון אים: — װי אאננ רארח נעםען צו יװען־ן אן אפ־ײנא־? _ 9אריאנ_ב. וןלנו^בװ, װידװן־װאו־טב עו־שט דערשינוען: הערבערט װעלם װעלט ־ געשיכטע באגד 6 אעצטער באנד ׳סון ׳דעד געשיכטע. סיל אילוסטראצ״עס. כראנאאאנישע טאבעלע און א נענויער א״נרעםס סון דער גאגצעד נעזשיסטע. פרײז 10 נילדן םאר אלע 6 בענרער פחײז 60 יג״אדן. — טעםונדן 75 נילדן. ,פ2 ם(׳װפ1פא ,פװופזנפזפ^ץ ,״1<סנ11-81נ1^״ .6533 .0 .? ליטעראטור, װעלכע האבן נעלײנס אויף אים האםענוננען אין א םך סון אים געװארמ אבער די צעצטע עסלעכע יאר האט זי אים אויםגעהעחט צו לײעגען. זײן סונוסט איז סעװארן א נאםנסרוי. ער האט אויםנעשוידערט, װען זי האמ עם ארײסנעזאנט די דאנמ, װעלכע האמ געהאלסן ראם נלאז טײ, האט א ציטער געטו:. ער האט גערװעז א לאך געטון און אװעסנעשטעלט דאס נלאז. זי תאט עם באמערסט אבע־ אומברחטניו׳תדיס סארטנעזעצט. זי װאלט זיך נישט געװונרערט, װען זי װאלט געסונען אין זײנע לעצטע װער׳יז א סך סלאגיאטן, נענגבעטע און איבערגעניצעװעטע זאכן םון אנדערע אויסארן און אנדערע שםראכן. ער האט א טו־אכט נעטון, אז אזוי הארט אנן בײז רעדן סאן נאר עטעצער, װעסען ער איז זײער נאענט נעװען, וװער עם האט װירסלעך װאםחסארלוירן אין אים. ער האט זיך אננעשפארט אן װעגוטל סזן שםול, אײגנעסו׳סט זיך אין איד ט״ט יזײן ״סםיכאלא־ גישן״ בליס און שמיל נעזאנט, צ״לנד״ס די ותרטער: — איר װ׳ײסט, איר האט םיר א לינן געזאגט — אגטשוי־ דיסט! — עם איז געװען גישט אמת, װען איר יהאט נעזאגט, אז איר זענט נעסוטען צו מיר, ׳וױיל טען האט אײך נעשיסט איר האט שוין לאגנ יגעזובט די נעלעגגהי״ט צו טרעםן זיך טיס מיר. כדי איר זאלט מיר סאנען דאס אלץ זאנן, װאס איר האט טיר אגגערערט הײגט און אײעחנעכטן. זי האט רודכנעלאזן צװישן די צײבער: — םעגלעך, אז דאם איז אטת. און ער האט געסרעגט װייך און צארט: — סאחװאם נאר ,,מענלען■״? סארװאם װילט איר נישט צו־ נעבן, אז דאס איז אטת? אין דעם טאמענט האט זי אויף אים רחטנות געסריגן. אין עם האט זי׳ך איר געדאכט, אז זי איז געװען אביסל שוין צי־ שטרעגג. איר בליס א״ז װײכער נעװארן. ער האט עם גלײך בא־ מערסט אזן צערעדט זיזך. זױיטער װיזך און צאר׳ט. ער האט זיך נישט אנגימולדיסט םאר זײן ארבעט. צו װאס? ער װעט דאך איר גישט צוזאנן, או ער װעט עם אויסהערן? עי תאט אויך גישט געזוכט פאר זיך סײן אנטשו׳לריסוננ. ער האט געוװםנג די אנטשולדיסוננ, װעלכע ער סאן אנגעבן, איז אויך ד־ אגםשולדיסוגג סון דער גאםנסריוי, װעלכע ער סאראכט האך. אבער ער האס נעװאלט, אז זי זאל װיסן, אז ער האט גארנישט גענגבעט. בײ סײגעם גאדנישט םארנחמעז. ער איז נישט אראםגעזוגסען צי דער מדרנה פון א סלאניאטאר. אלץ, װאס איז ארויסנעסוטען םון אוגטער זײן פען, איז שטענדיס זײן אײגנם געװען, םײדן רא און רארטן א סצענע אין זייעער א פיעסע, א טעאםער־עםעיוטל. ראס איז א סלײניסײטנ און ער האם *נע׳װאלט ׳זי זאל װיסן, אז זײע־ א סך פון זײגע זאכן םאר די לעצטע יארן זענען נארנישט אזוי שלעכט נעװען. און א םך זענען אםילו זײער גוס געװען, עמלעכע טעג ער צו׳רעבענען צו זי״נע בעטטע, װעלכע ער האס געשאםן אין רי יארן, װען ער האט געװעקט האםענוננען. בלו״ז די טעאטער־ שט״4.. אבער אין ױי אוי׳ך- ער האט?יך סארכאסט, ער האט דערסילס, אז ער מאכט ד־ נאך ב״ליסער אין אירע אויגן. אירע אוינן האבן נעסרינן אזא נעלאגגוװײל״סטן, מידן אויסח־ו<4 — נײן, איך רעד נישמ ראס! — האט ער או״םגעשריגן מיט גרויסע לי״רן אין נעז־כט, די יהאנט צודריתנדיס צום שמעדן. א װײלע איז ער געזעםן שטוס. א׳ון דער׳נאך האט ער אננע־ הויבן מיס שטארן בליס, סוסנדיס סארבײ איר: — דער אםת איז... דער אסת איז... און ער חא׳ט אגנעהויבן ארויסצולײגן רעם אטת װענן זיך. םיט נרויסער אגונס״ט און א סך שאחסער, װי זי האט גערעדט. ראם איז געותן די ביחסטע זעלסםטסריט״׳* א ניםטיס ארײגשפײען זיך אלײן אין נעזיכמ אבער אזוי רעהנדיס, איז ע־ נעװארן דער בעםערער, דער נרויסער, דער, װעלכער ׳האט נעװעסט די גרויסע האםענוגגען. ער האט זיוך אראסנעלאזן מיף אין זײן נשמה און ארויסנעבראכס סון רארסן זי׳עע בענסענישן. די זע׳ונגען, װעלכע ער תאס סארטונסלס רוורך דעם כלוטרשטיסן װילן סון דער טאםע. זיזגע סלענער, װעלכע ער האט נישט אויסנעםירט וױיל ער האט נעדארוםט טאכן א לעבן. יעצט אח ער געװען דעו־ שאםער, דעד *ייגעגער.