Literarishe bleter · 1932-06-17 · 25 (17.6.1932) · p. Seite 397

דיגזגגראריטגג כדגגגזגגר וץסי. 25 זײם 397 ז סור{וצ?י.■ טשוגענער! כוכארי\(װיצ עפעם אפענטםעין, נעםינט:ישט װאם, און לויפט א-־וים א צעהאבטעד.) ו<זר$וצ?י עוןסי אים גאר אי גזיסי עיסיריװוג, אי װייז ם־יפער?רוװעזנג. אי\ סייר באװײזסי ויך װירסר ראגזגורנו. סיריזאעי פארי גגוגזײסי, *גז זי וזאסי גגנגזגגרגז רננגו טגוזענז.\ בוראגוגי (װי זיוכגדיה םיטפאדיםטענדעניש): גו?... ראעזנזזנז.• װעט איר מיר דערצויםן, ציעװ דאװידאװיטש, צו זאגן אײך אן אםת? גזרןזגוןי.■ זאנט. ראנזגוזגז.■ איי האט דא געהאט א געאעננהײט צו צעבדעכן דעם פאדײניהטן ם־אנט הענן זיך, און האט ד• נעאעננהײט אפנעשטויב;. בוכאד,: איז נעהוטען װעדן גוט־םדיבט טיט אײך א-ין איז אװעה טיט פארשטאדהטעד העננערשאםט. גזרןגגוןי.• איר האאט, אז דןזם איז טײן *יפולד? ראנזגזזגז.• יא. גזראגועי.• כ׳פאדשטײ :ײ״ט. ראגזנזזפ.■ וואאט םטאצין או-ך אײע־ א־ט אזו■ נעטון? פא־- װאס װײס סטאצין, װ• אזוי זיך א־יטצו־יגנרען טיט טענט״ען, װאפ זענען גרײט פאד אים די הענט אויפצוהײבז? פראצסי (זיך אפװא־פנד־ה): ־עדע־ טענטיג• האט ז״;ע ציאן און ז״גע טײט־ען. א-ך האב זיך הײנטאר;״כט;ע״בעט צו טײ;ע צילן דורך ה־נטע־נעםרעך און ט־ט פאדרא־עעינע ראטטע־נעם. ראפנזזפ.• אבע־ אב־םר;עדורד, אפ•־• אב־םר ד־פ־אטאט־ע ם־ט טענמשן טעכ טען דאך אטאר באנוצן. םפעציע־ א־ן א־יע־ יאנע אנטשו־דיהט, װאם א־ך ואג עס אײך. סיראגועי (װ• א וױ־ט־הדיהע םט—נע װארט אין א־ם באד־־ט נעװאדן): אםש־ זענט א•־ נעדעכט. אפיכ־ ב־ן א־ך צופ־ר פא־-;וםען ט־טן:א;; ד*ם ציא, אז טײן או•; פא־באפט :״נוט די טע;ט״״ז אויפן װענ. ב׳װײם, טען װארפט טיד פא־ הא־טה״ט. האן זײן, אז א־ך פארטאנ;״עט דעם םין ״פאנטאז־ע׳' צו זע;, װי אזו• טײנע;עדאגהען טדעפן א־ן יענעטפ נעפיצן ארע־... ה־נער־אוינן.;אר... (טדאכט.) ראנזגזזנז (װאדט אגנעשט־עננמ.) גזראד?'.• ׳:א־... װען איר דעדט װענן נעדיצד און ד־פיאטאט-ע א־ן מײן יאנע, װײםט איר, װאס דאם טײ;ט? ראסװגם.■ איד מײן פ׳כוט... סיראצעי.■ װאדס אײם. דאס הײםט — וױ אן אפטײהער װענן אויױ א װאג... ׳נזטײכרען. דאם הײסט — טעסטן פא־ו־ס פאדיעײ־ דזמע פאדיגס. דא אד־בעדיט&ר־ננען און רא ז*ך אדאפנײן, טען זא־ דעם האפ ני׳צט אדױסזען. און דאס (באטאנט •עדע זירב) האן א־ך;ישט! :ישט פאר מיר, — אפיאו װען דעד שכר זאצ ט־ר זאנ;, אז עס האן מ־ד צוניצהוטען. ראגזגזזגז.• אבער א־ד איזארי־ט ז־ך דאך אריז טעד. איר זע;ט דאך שוין באאד אײנעד הענן דעד נאנצעד װערט. סיראצעי.■ פא־םאאן. ם׳א־ז ט־ד :״סמ צום עד׳טטן טא־. און א-ך װעא זיך זיכעד נישט אפיםרעהן פאד די ני׳דטד־יען װענן ט־אצה־ס אײטאהייט. דער ווערט פון די סאדאאישע דדיסות, װאם זעגען פ־וצ־ איננ ארײז אין דער מאדע גאך אעג־נם טויט, א־ז טיר וװיר־ באהאגט. כװײם צו גוט, װאס זײ רארסי וױאן — דערו-ף האב א־ך גאך נעוגוג פאגטאזיע. ראגזנזוגז(ציעשמײכאט זיך טהויעדיה.) סיראצפי.•;אר איז שוין די ״נאנצע װערט״ ט־ט זײ? האנט איר זיך םארה>מערן, אז רי ארבעטע־ פון ד• פאבד־הן, זאװאדן, שאבטן זאאן זײן הענן טיר? רא&ינזזגז (ט־ט א־בערצײנוגנ): דעד פ־א־עטא־יאט איז זיגעד ם־מ אײך, איעװ דאװידאװיטש. גזראצזןי.• א־ז;אך די װידהאעכע װעאט אײף טײן ז״ט. ראנזגזזגז.• װאס דעכנט א־ד צו טון? גזראצ?׳.■ װאס א־ך האב אאע טאא;עמון, װען א•־ האב נע־ ױוסט, אז א׳ך ב׳ן :ערעבט — אאצאײנם, צ• איך ב־ן נעװען א•; יע־ מיערהײט אדעד טיגרעדהײט. אדע־ אפ־או אײנער אי״ײן. ראגזנזזגז.- האמף? גזרא$ו?י.• האמף, דאסטום, אן האמ&־אט־םן און — אפן, אםן! האדא איביגעכט א־ז אין דעם הײזע־ס דײבסטאג;עװען א״נעד ארײן הענן תוגדזןדט־אזן־צען פידער. װעד איז נעװען :עדעכט? דער ארעםעד פויער איז דעם שמאטישן פראאעטאריערם אטתער ברודער. דערפאר (שסײכאם) שנײדז בײ מיר אײעדע הואאהעס :ישט אזוי;ומ אפ. דער עיהר אבעד — אט רער פאאן איז פוגהט דאם, װאם מיד דאידםן איצט האבן. דאס איז רער דריטער שטא&א. רע־ װאאדציע — איתם. בידגעד־הריג און באםעסטיהונג — צװײ. וױרט־ שאטטאעכעד אויפבוי — דרײ. ד■ עהאגאמיה טרעט ענדאעך ארײן אין אידע םואע דעסט. בזכאג־י\(טיט א סרומאעכן שמײכא): איז... אויך די טעאנאנזי? האײבט א־ר זיך שוין צו באזארנן, טראצהי? נזראגוסי.• װאם אזוי׳נס? כזכארי\.• נארנישט. זיך אדאפנענאיטשט פון צוננ. (האעדט) אאזט םיך אײך עפעם פדעגן, ט־אצהי. גזראכעי.• אז׳דבא. כזכאריר• װאס מדאכט איר מיט אט רעם פאאן אייעדן צו טון? גזראכעי.- ד• י&רשטע זאך, םא,־שטײט זיך, אים פאדברעגנען פאר רזא־ פאאיט־בױרא, זי זאא אים אוינגעםען, באטראכטן,;וט־ הײסן. כזכארי\ (זוכנדיה װערטער): און װי אז די פאאיט־בױרא װעט אים;ישס אויפנעםען? סיראצ?,.• םאדװאם;ישט? כזכארי\.• אזוי... אפש־ אױ עס;אך פדיצײט־יג.. אדער... גזראצ?׳.• דאם א־ז;־שמ מעגאי׳גך. ױעד פאאן א-ז איצט בם־רוש א אעבגם־גויטיהײט. כזכארי\.• אבער פאדט — די פאאיט־ב־ו־א װעט;ישט װעא;. םראכעי.• גישט װעאן? כזכארי\.• :ײן, ג־שט װעאן. װאם װעט א•,־ דעמארט טון? גזראכ?־.- דאן װעא איך םאדאאגגען, אז טײן פאאן זאא איבער־;ענעבן װערן םאד באתאגדאוג; צו דעד נא;צעד פארטײ — אםן פארן גאגצן ארבעטער־האאם. כזכאריר און אז אזא םאראאיג; װעט צוריהנעװיזן װעדן? גזראכןי (היציה): דאם װעט איר גישט װאגן צו טון! כזכאריװ די פאאיט־בױדא האן װאנן — אאץ! גזראכעי.• אפיאו צו טון אן אוםרעכט העגן דעד דעװאאוציע, הענן עפעם, וואם האן שעדיהן די א,תבעטער? כזכארי\.• דאס װעגדט זיך, װי םען היהט, טדאיצהי. אפשד איז א נרעסעחעד שאדן צו ראזן א־ין מענטש נײן הענן אאעמען, הענן דזןד העכםטער אױ&טאגץ פון דעד פארטײ. גזראכןי.• איד ,־עדט :ישט װי א רעװאאוציאנער,;אד װי א טיטאאאטעראעכעד םאנאך װענן דער ה־רך. כזכארי\(ציגדמ זיך אן): און אײך;ײט :אד דודכצוםירן דאס װאס איר װיאט. פד־עד םון אאץ זי׳ך ארויםשטעאן. גזראכפי.■ עם הײבט זיך שוין אן. (ביטער) אזוי זענמ איר :ע־ הומען מיר העאםן ארבעטן? כזכארט.■ איך בין נישט נעהומען ״אײך העאםן ארבעטן״, :אד זען, צי האגמ איד אמאא םארגעםן, אז איר מוזט אין אאץ זײן דער עדשטער. נזראככי(אויםער זיך): הערט אויף מיט אט דעם אוםזין, אײנ־ מאא פאד אאעסאא! איך רעד װעגן דעם, אין װאם די רעװאאוציע נײטיהט זיך, און א־ד... איך װײם ראך, פארװאס איר װיאט װעגן טײן פאאן אםיאז נישט הערן. אײך אדט גישט, װאס עס װעדט םאדנעשאאגן, נאר זזגור עם שאאכט פאר — אט װאס. און א־ר װאנט צו רעדן װעגן טדאצהיס אמביציעס! כזכאריר• א״ן זא־ איז מ־ר האאד: םיט אײך האן מען גישמ אדבעטן צוזאםען. גזראכעי.• אײב אדבעטן צוזאמען הײםמ ריגען נעטרײ אין א האיהע, װו סען האאפט ױך אײגם ס׳אנדעדע אין די פאײצעם... כזכאריר די הא־הע א־ז דער העססטעד אדנאן םון דער פרא־ אעטארישער דיהטאטוד. גזראכעי.■ אז אך און װײ! וױיא ס׳איז פדאאעטאדישע דיהטא־ מור, טאר נ־שט זײן הײן האיהע. ם׳איז אײך ג־שט הײן םו־אע בור־ זשואזע דעסאהראטיע. מעד װי אוומעטום דארף מען בײ או:ז ױך ־יטן איבערצוציען דאס שטד־הא םון מאכט. א שמוציהער פאנטאפא איז הײן סכגה גישט. א שמוציה נאא־םעסער האן זײן א טויט־געפאר. כזכאר־ץ (הוהמ אים אן, םאדשמײט, וװ ער ציאעװעט. פאאצט אויס): א נעפאר זעגט איד — די;רעסטע נעםאד פאר דעד רע־ ײאאוציע!