Literarishe bleter · 1932-03-25 · 13 (25.3.1932) · p. Seite 208

לץזעראריפיט גלעגזסור \\\ז. ב\(2\<1 ים 208 אונוער האנהװ־ס לעצסגס זענען אין דער ׳רעדאימיע ״איםעחורישע בלןמער״?*״עהוכוען םארן ימינסורס םון ײדי׳שן ריר א׳ון נן*\ועאע םןוצננדײזע מאנוסהריםטן: 201. משה נםתאי — זוװײ צידער 202. שא״בעא — ה*רבסט 203. דאן אאזאר — הםיזר־סענינ 204. י. בערישזאן — אידער 206. ט. ז—ר — אםן נעדעדט 206. אנ — אידעד 207. איצ־ק דאנ — איך יטרײב צו דיר (איר) 208. נון ה. — דאס א־ד םון בעניזשאםט 200. נון עא — דער װאסעד־טרענער 210. א. :אבפאאנער — בעא־׳תשובה 211. בח־יחידה — װו זענט א־ד ב־ז איצט נעװעזן? (איד) 212. בעא־סוד ורטז — די ק־ספעטארינס זאגן (איד) 213. י. עא — ד־ װעאט און ד־ רויטע םא־נקע צ־נ (איד) 214. א. יז. 2׳,66 — ברו־ט 215. ׳־וסד ה־ש — טענטש (א־ד) 216. ־ור — פײװ־ש היטאמאכער (נאװעאע) 217. סאמום — דאס נעזאננ םון א שטו׳רעם־װ־נט (איד) 218. צאקאעבא — עראט־שע באאאדע א־ן גאכטיקע אשמורת (איד) 219. ז. ש. סטרי — ד־ חדטה (נאװעאעי) 220. ע. זמאן — שטײען דדײ צאם־ס אין פוסטן (איד) 221. אסחר — אידעד 222. בעט• סונסטדײך — דער אומשואדיתעד םאירט (נאװעאע) 223. ה. ע. — םר־ינס (א־ד) 224. כאא־טש — דעד שפ־אעד (נאװעאע) 225. י. מאן —ד־ סראנסע (נאוועאע) 226. בן־אסחור פר־ידא — מײן טאטע (:איועאע) 227. א. רײכ־סעיד בחור — אידעד פון מײן שאטן (איד) 228. סעמפער א־דעם — צו ־אוש (א־ד) 229. ב. אאג — צ־ װיא א־ך דען מער? (איד) 230. ב. אאנ — א־עעד, װאם א־ז נעװען ארבעססאאז (נאװעאע) 231. מ. שסאא — מײנע א־דעיר 232. ש. ס. — א שמי׳עס מ־ט א חבר (איד) 233. ־וטען — א־ן זססר־טאנץ (א־ד) 234. ש. מער — א בראנזםינור אויפן זאםעס און א:ד. א־דער 235. א. ײענזוכער — א־דעד 236. בן־זאמן — בדאדוױי; דער טרו־ער, װאס װעבט זיך (א־דער) 237. מ. פ־םאזיננע־ס — אין טענ פון א שאעפער (איד) 238. ה. אײב — מײן צװײטער םו־וי נעײידמעט (איד) 239. א. פ. א. — מ״ן צװאה (א־ד) 240. מ. טײטא — סעגחערא בעדעד (נאװעאע) 241. שא — א־ן םאד (איד) 242. בן־עמרם — ד־ װעי׳ט און איך (א־ד) י 243. א־פע — עס װיאן נ־שט ווענן (א־ד) 244. א. פאא־ײא — דאם אעבן סרו־נט רער דיכטעד (נאײעאע) פארלאג ג.?למיעט בל־״עטער פװ מײז ל־־־״עבז (טיט 120 ביאדער) 1. ב. — אין דעד אאטער הײם-.10 2. ב. — ט״ינע ערשטע יארן אין אמעריסע-.10 3. ב. — זיבן יאר סהאשע טעטיסײט--.10 4. ב. — אין די םיטעאע יארן-.12 אדרעם: זזארבוע, ״ןןזלמ־גװ■•, זאלבװעי לא די געטע־פײעררנגען װ־ באװוםט, א־ז דעם 22־סטן מעדץ געץארן 100 ־אד נאכן טו־ט פון יגעטע. א־ן רעד גאנצער װעאט סומען א־צט פאר ם״ערונ־ נען. ם׳איז זעאטן ווען אזא םאא, אז נאד די סואטור־װעאט זאא שענ־ סען אזוי ם־א א־בע, פארערוננ צו א סינסטאער. א־ן צוזאמענהאננ מ־ט די פײעחוננען האאמן א־ן אײן דער־ שי־נען או־ף פא,־שײדע;ע שפדאכן װעדס נעוױדמעט פארש״דעינע ז־־ט;, װ־נסאען פון נעטעס אעבן, שאםן און תסופה. ד־ געטע־ ר־טעראסוד א־ז שו־ן ב־ז א־צט או־ך שו־ן נענוג דײך. תײ־־אד ױעאן צוס־מען נאך אן א ט־עור אפהאנדאוננען, װעאכע דר־גנען אדײן א־ן א־ץ־באהא־טענע־ע ט־פסײטן פון דעד ׳גרו־םער פערדענאעכה״מ או־ך א־ן ראטנפא־באנד װע־ט געפײעי־ט דער נעטע־־אי־צײט. פארשי־דענע וױכנשאפט־עכע, אקאדעמ־שע און ש־ײבעד־שע אד־ נאנ־זאצ־עם פא־נעמען ז־ך מ־ט פײעדוננען. א־ן אענ־ננראד א־ז בא־ שט־טט או־פן 22־טן א פ־־ע־י-עבע פא־זאמרונג פון דעד װ־סנשאפט־ אסאדעמ־ע צ־זאמען מ־ט אנדערע װ־סנשאפטרעכע ארנאנ־זאצ־עס. כ״ט פא־בראנן װענן נעטעכ שאב-־ננען װעאן ארו־םטרעטן ד־ אסא־ דעמ-הער נ. בוכא—ן, מ. ראזאנאװ א. א. א־ן סאסהװע װערט אײנ־ נעא־דנט א פ־־ע־יעכע פאיזאמרוננ פון דע־ קאמדנ־סמ־׳שעד אסא־ יעמ־ע. צ־זאכען מ־ט ד־ פא־שפ־־ע־ פון דעד פעדעדאצ־ע פון ר־ כאװעט־שע ש־־־בע־ און מרוכה־פא־רא;. א־ן ד־ ־־ד־ישע און א־ן ד־ ײד־ש־פדעמד־־נפדאכ־סע צײטשר־פטן זענען ד־ •יעצטע פאי װאכן פא־עפנטרעכט א ־ײ אדמ־קרע;, אדבעטן װענן ינעטע בכ*א און װענן נעטעס באצ־וננ צו ״דן און צום י־דנטום. אן א־נטע־עםאנטע ארבעט א־ז אפנעדי־וסט א־ן נױ־־אדקער ״צוקונפט״ פון ד״־ טרודה חאזסאירין א. נ. ״נעמע, ײדן און ײד־ש״. װ־ באהיאנט א־ז געטע כעבו־רן א־ן פדאנספודט ב״ם ם״;. ײ־ ם׳א־ז;עײען א כרו־םע ײד־שע סהרדז מ־ט א ײד־שעד נעטא. אט ר־;עטא האט נעשדאסן דעם ק־נד :עצע. װענן דעם דערצ־יאט דעד;ױו־םע־ ד־כטע־ א־ן יזײן או־טאב־אגדאום־ע ״ד־כטוננ און װאד־ הײט״. שפעסער אבער, װען ע־ האט ז־ך באסענט מ־ט אײנ־קע ײדן און ז־ך ד־ע־נענטע־ט צום ײד־שן אעבן, האט ער אננעהו־בן צו באוודנדע־ן ד־ ײד־שע;ע־ט־בטע און או־ך ד־ ב־בא.;עטע הו־בט אן פא־שן ־יד־שע נעש־כטע, ־־ד־שע אנדות און קומט או־ך ציו ײד־ש. ״א־ך האב איננעהו־בן צו אערנען דאס זעאטזאםע ײדנד־יטש און געײאאט ז־ך עס או־סאערנען פונסט אזו־ גומ צו שהײבן, װ־ א־ך האב עם נעקאנט אײענע;", — שר־־בט נעמע. דערנאך אעחנמ עד ז־ך העבדע־ש, כד־ בעסע־ צו קענען ־ידיש. עי זעצט א־בע־ א־־ױ דײטש ״ש־דשזש־־־ם״. ע־ שרײבט א י־י י״ד־שע שטוד־עם, א־־ך פאינעםט ע־ ז־ך ם־ט ב־באיסר־טיס. :עטע איז אאע זייזנע ־אהן אונטע־ דע־ השפעה פון ב־וך שפינאזא. עד האט;אכנעפאאנט ם־ט;־ו־ם^א־נטערעס ד־ װערס פון םשה מענדעאסאן און שאמה מײמוז. עד האט באסאנטשאםט מ־ט א ה״ ײד־שע הײזער און םיט א־י׳נ־סע ־יד־שע פדו־עז א־ז ער שטאדק באסד־ינדעט.;עטע האט אמאא אפ־או אננעשה־בן א פו׳ד־ם־שפ־׳א םיט המן, אחשורוש, אסת־ און מרדכ־. פ־אי־ז מעדסװיהד־ק, װאס א־ן ײר־ש זענען דא ברו־ז א־יניקע :עצ־ײ׳טע וועיק פון נעמע: ״םו־סט״ (א־ז א שאעכטעה א־בערזעי צוננ), ״ד־ איידן םון ־וננן װעהסער״ און ״טא־סװאטא טאסא״. פגזרלאג בי הלעצבט װערה פוז אברהכמ רײזעז עפיזאדן שון טײן צעבן, ב. 1 --.8 ניאדן 3. 11-.8 ״ נױ־יארסעד :אװעאן-8.80 ״ נײע אידער-9.60 ״ אחרעם: װארטט, .,5\ל8ו בװי־, גאלט\\9י 2א