Literarishe bleter · 1931-12-04 · 49 (4.12.1931) · p. Seite 916

ליסעראריטפ בדטמער נתז. 49 (1396 * 910 זיים דאם הײסט, >זז אנשטאט: ״ײדיש אבער׳/ דיזדף זיין: ״ײדי׳ט איז״... פאידאן נאך נרײזן, נאד — כאפט ז״ דעד װאטעטאכעד. * * * װאם איז א דרוקפעלער? א איננעד, װאם קאמפדאםיטירט דײן אטת; אן אזעװ״ װאם פא־ראט דײן נעדאנק; אן א־פכא־מסתבדאניק, װאס- אבעד — װי אויבן געזאנט: א שרײבער טראכט — א דרוקפערער יאכט (א, ה״איקער דרוק־ פעאער־שםער׳ן!). אהר\ נײיסירי\ דעם דדוק&ערעד! דעד םחבד האט נאר נעזאנט, אז: אואראגיש און אירעגגזיפו זענען צװײ אחאוטין םארשיידענע זאכן, ד. ה. עפעם אנדעדש איז אנאאאניע און עפעם אנדעדש איז אידענטישקײט. פדצעם ״נאאדענע קײט״ איז, כידוע, א דראםאט״עע ויאעוזב. אבעד עא־פ־־דרוקפעאער קוכיט או־ם, אז דאם איז ״א ד־אמאטישע ו״אעוימ״ (ז״ט 875,;צפאאט 11, שורה 11). ד־זעלבע זײט איון שפאאמ, שורה 27 פון אונטן: ״ײדייע אבע־, ראם אוזוזע ־יד־ש, איז ■- טאקע ײריפ״. אזו• א־ז נעד־וקט. דארף דאי־ט קודם־בל קוכוען אן אפזאיז און דערנאך דארוי ז״ן אט אזוי: ״ײד־ש איז — דאם אוזוזוו ייד־ש, א־ז — טאקע ײדיטו״. ד ע ד א ק צ י ע שפיקן ײדיש טעאטער, האבן מיד דעם נרעסטן טײא נעשפיאט אין ־וילנע! אגב יעטעלן מ־ר אויך פעםט, אז פאר דער געצטעד צײט אנאנ־ ם־רן מ־ר זיך נישט אפיאו ״װיאנער פאאקם־טעאטער״, נאר ד־ טרופע פון: נחמה, קדיש, כאש. און אויב די פ־עסע רופט אוינז אן אין די נאטיצן ״װיאנער פאיקם־טעאטע.־", א־ז עם נאר דעדפאר, װאם טיר זענען ״פשוטע״ ריוזװאןגונזו װאם צום באדויעדן אויף די ״אמתע״ װיאנער, װעמעם עװאה אי־ נעמט זיך אן, קאן מען דאם, אײדער, נישט זאנן. מיט דרך־ארץ וװוזה,?דױװ, ראפו קראקע, 25 נאװעםבער 1931. — 111 זײער חשובער ה׳ רעדאקטאר! א־ן ד• ״איטעראדישע באעטער״ נומעד 46, װעאכע זענען צו־ פעא־ק ארײננעםאאן אין אונזערע הענט,*אין דער רובריק ״טעאטער און קונםט״, איז צװ־שן אנדערע פאראן א נאטיץ װענן א ניי־ אנטשטאנענעד ״װ־אנער טרופע״, אונטער דער ארטיםטישער א־יטוננ פון ־וםױ קאמען און שםחה נאטאן, און דער שדײבעד פון די שורוה פרענט, צ־ האבן מיד דאם .־עכט אנצודוםן זי ך״װיאנער טרופע״. צי א־ז אבער באװוםט דעם א־נפארמאטאר, פון װעםען עס באשטייט אונזער טרופע? כמעט אאע שוישפיאער םון אונזער טרופע זענען אאנגיעדיקע מיטנאידער פון דער ״װיאנער טרופע׳/ זײ האבן ז־ ,־עפרעזענטירט א סך ־ארן און אויםנעטראנן אויף זי־ערע פא״צעס. איז דעריבער אבסאאוט נ־שט אויפן אדט ד־ פראנע, ײער עם האט רעכט זיך אנצורופן ״װיאנעד טרופע״. ס׳װאאט געװען פיא נוצאעכער, װען ד־ אײנענע כראניק װאאט ז־ך א־נטערעםירט םיט ד־ פארשײדענע שאעפ־טרופעם אויף דעד פ־אװינץ, און נישט םתם אן א םארװאם אװעקשטעאן קאאץ־קשױת, נ־שט װיםנדיק די אמתע א־נעדאעכע פארהעאטענ־שן אין אונזעד טעאטער־אעבן. מיט נרויס כבוד אנםידער פון אנסאמבא ״װיאנער טרופע״ ױסף קאװע\, שװװה ואפאג פינםק, דעם ^/23 1931. ערשט דערשינען נײ בוך הלל צײטלין געזאנגעז צום איז-םוף — פר״ז 2.80 ניאדן — זיך װענדן:?אאפ. ״ביכעד־׳, װארטװו, ואדבװסי ,ג2 פ ד י װ א י, ן 1 השובער פ־־ינט רעדאקטאר! א־ר װעט מ־־;עװיפ עראויבן א־ן ד־ ״א־ט. באעטער״ צו בעשן ב־י דעפ א־בן בנ־מ־ן דעסאער אין נ־ו־־ארק מה־יה, פארװאם א־ך האב א־ם אפש־ נ־שט־װ־אנד־ק װײ־נעטון. ׳ א־ך מוז דא ז־ך מודה זײן, אז א־ך בין באנאנגען קענן אים א שט־קא עװ־ה: ד־ פ־עםע ״ד־ פרו־ פון דע־ נאבט׳/ װאם נ״ט א־צט מ־ט אזא דע-־פאאנ א־ן קאמ־נסק־־טעאטע־ א־ן װאס האט אכתח־אה נעטראנן רעם נאםען פון בנ־מ־ן ׳רעסאע־ אאס םחבר, איז באמת נישט איננאנצן ז״נם א ק־נד. ע־ האט א ש־יבות באויז צו די פ־־נע ד־אראנן א־ן דע־ פ־עםע, אבער פיא, װאם א־ז דארט דא שװאבם, א־ז גדאד נ־שט זײנס, נא־ עם א־ז צונעטראנן פו; דער זײט, ■<— םארװאם איך און נ־ש־ט <ור דארף ט־אגן ד־ פא־אנט־ װארטאעכק״ט. א־ך האב מ־ר דעראו־בט אנצורופן בנימין ־עסאערן אאם אויטאד, װײא ד־ פיעםע א־ן איר ערשטן װאר־אנט האב איך באקומען פון ב. י־עםאערן, און זי איז אין נױ־־ארק נעשפ־אט נע־ װא־ן אונטער זײן נאמען. איצט האב א־ך ניש־ט נעטא־ט אננעבן אים אאם מהבר. ,י מיר באײבמ איבעד צו בעטן אנטשואדיקוננ בײ א־ם. א־ך װעא םעד ז״ן נאמען נ־ש־ט פארב־נדן מ־ט דעד פיעםע. מ־ט אכטונג בגורגזא ג<ורםװ<\\ 11 חשובעד ה׳ ־עדאקטאר! שו־ן עטאעכע מאא, װ־ א־ן ״א־טעדארישע באעטע׳ר״ קומען נאט־צן מ־ט ניש־ט ק־־ן באניר־נדעטע פארװורפן אנבי אונז. אין אײן נאט־ץ װארפט א— אונז פאר, אז מיד ״קאמפראמיט־דן״ ד־ ״װיא־ נער טרופע״ א־ן — װענן או־פפ־רן אײײ־קם ״נואם״ אן זײן װ־םן און וױאן■. א־ן א צװ־יטער נאט־ץ װארפט א־ר אונז ײידער פאר, אז א םך א־ט־סטן האבן נאסטראאידט אין װיאנער ״פארקם־טעאטער״ אחוץ אינז, א.ין דאס ניט אונז דאך נ־ש־ט קײן רעכמ צו ה״םן, װ־אנער פאאקם־טעאטער׳/ ײאם ש־יך ״קאמפראם־ט־רן״ די ״װיאנער׳/ קאן דא איבער־ הויפט קי־ן ר״ד נישט זײן, װייא מיר האבן זיך אנאנםיירט ביז איצט ,,ארט־סטן פון װ־אנעד פאאקם־טעאטער״. ,.׳ װאם ־ש־יך ״אײװיקם גואם״, איז דאס אן ענ־ן, װערכער אינמ א־ן דער קאמפעטענץ פון א רעזשיםער, װעאכער פירט אויף ד־ פיעםע, און אין דעם פאא האבן מיר געהאט צו טון מ־ט א פאד־ אנטװא־טאעכער פעי־זאן, װ־ מאדק אדנש־טײן. מיר מיינען, אז ה׳ מארק ארנשטײן אאם רעזשיםער און דרא־ מאטו־נ, װעט ק״נמאר נ־׳שט מאכן ק־ין או־פפירוננ, אן א פריער־ דייקער פארשטענדיקוננ מ־טן מחבד: װאס ש־ײך דע־ פראגע ״ײיאנער םאאקס־טעאטער״: *זמת טאקע, אז עם האבן דארט נאםטדאאירט פארש״דענע אדט־םטן. מ־יד ׳יענען אבער א־ן דעם פאא אן אויםנאם, שוין דער־ מ־ט, װאם ד־ נאנצע װ־אנער פרעםע האט אונז נעקרוינט מ־ט דעם נאמען, װיסנדיק, אז פאר אונזעדע עטאעכע און צײאגציק יאר