Literarishe bleter · 1931-10-23 · 43 (23.10.1931) · p. Seite 819

819 * זײט ליססראריטפ בלעסגר ז\ס. (1390 43 צװײטע אויפפיררבג אינם װארשעװער דראבלאטישז טעאטער זז. גאסיטגזםגגרר סרגגזה, קאטעריע אין 3 איזטן םון זזגא גאגזגגגזפגגרר. רעזשיסער — גזיכאל גגײכטרסי,■ דעקזזראציעם — גג גגײגגזרגיב,• מוזיק — גזעגעך ןא\,• כאדעא״יאםיע — ראגז ר$וסיבגיגז,■ טעקםטן םון אידער — י. גגי. גארר־ סיסיײ\. ״עאיזעום״־טעאטעד. ײדישער אדטיסטן־םארײן אין פויאן. פערזאגען: גרגז\ קירשפערר?רארא גזעגאראגגיגזעו במגיען גיאגגאגגזעי גזריגז ראזט\ ימןב?גרסזגרגגר גזערעגע גאגזריג יטזזב בירגבגיגז רגר שאפירא םזלגזגז 5א\ גזגגיגז גארבאגעג גזפגגז גארבאגיזג ברארא גזאררא יחנה בוים — ראזא, זיין םרוי — הערשעאע, זײער קי׳גד — יבערטא, אן אאםנה — יחזסאא םײםער — אאה, ז״ן םרוי — אזי, זײער זון, א באקםער שײקע דער שטארקער — שלמה קאפ — חנא זעץ — דער טויבער ײד — קעאנערין — ■ ־ױ,י ,/ 4. /י י קאארא םענאאאװיטש איז זײער םײן אין אירע ראלן. אין דריטן אקט זינגט זי טיט הארץ און טאנצט אפ שײן און אײטיש און חנעװדיק דעם טאנץ. ׳הידשםעאד איז נעװים א םעיקער אין עפיזאדישע כאראקטעי־ ראאן. די ראאע םון ױנה בוים שפיאט ער עראעך, ערנםמ, אבער ם׳איז דאך נישט םאר דינע ױננע פא״צעם אזא קאםםאיצירמע טראניש־קאטישע ראאע. דא באדארף םען האבן א נוטן טראני־ קאטיקעד, ײאם ײאאט :עקאנט אדויםברענגען םיא נױאנסן, ־װעאכע הירשםעאד איז נ־שט בכח צו וױיזן, בײ אאע זײנע אויםריכטיקע און ערנםטע באטױננען. אן אננענעםע איכעראשוננ איז נעװען דער ױננער קוראענדע־. ם׳איז נעװען א טחיזז צו קוקן אויױ זײן שפיאן, אויף זײן האאטז זיך, אויף זײן יעדע באװענוננ. ם׳דארף אים באנריםן םאר זײו אדורכנעטראכטער, אינטעדעםאנטער געשטאאט. — בראװא. קודאענדער! די אאע א־בעריקע אדטיסטן האבן טיטנעשפיאט אין דער פיעםע. די רעזשי איז םײן, אעבעד־ק, ציכטיק. אבער די ערשטע צוױי אקטן םוזן זיך פעםטער בינדן טיטן אעצטן. אויב א־ן דריטן אקט האבן זיך בױם און זײן װײב ראזע ארויםבאװיזן פאד אזעאבע ברױת, זינגער, טעכצעד און קונצנמאכער, — האט םען דאם בא־ דא׳־םט ארויםזען בײ זײ אויך א־ן די עדשטע צװײ אקטן. װאס איז עם םאר אן אוםנער־כטע מעטאמארםאזע? זײ װאאטן אויך םר־עד באדארםט האבן אין זיך אקט־אר־שע שטיק. די אידער־טעקםטן — גאנץ םײן, אבער װי קוםט דעד ״חזן ם־ראטע — םיט דעד זאאטע״ אין מו־א םון א נױ־יאדקער ײדישן ארבעטער? די ״ײיצן״ םון דעם ארבעטער דוד זענען צו־םי״אכע. ײײנטרויב האט באװ־זן שײנע, אד־נינעאע דעקאראציעם. ם׳האט אימפאנירט! אן איבעדאשוננ םאד אונזער גרויער בינע! די פיעםע װעט זיך איינשפ־אן, זי װעט געײיס בעםער קאאםן. אאמיר האםן, אז דער ײארשעװער עואם װעט רי קאםעדיע אאנג־ אאננ נישט אראפאאזן םון דער ב־נע. זי פארדינט עם נעײים! ג. גזײזיר;׳ז,.־>!ו.. 1 פאדער פױ די לײ־ביבליאטעקז צו שאפן ײדישע אפטײלונגעז! חנא נאטעסםעאד, דער הומאריסט םון ״םאדװערטם״, אױ באקאנט בײ אוגז פון זײן קאטעד־ע ״נעוואאד, ,ײען שטארבט ער?", ײאם משה א־פמאן האט צוריק םיט עטאעכע ־אר אויפנעםירט א־ן װארשע. ײי יענע קאומעדיע, אזוי או־ך ״פרנסה״, איז נעבו־ט אויף אן אײנםאא, אויף א ״שפ־צא״, און אדום אט דעם אײנםאא, שפיצל ח־ײט זיך די אקציע. אאץ א־ז צוגעטריבן אין דעד קאטעדיע־םאדם צו דעם ״טריק״. בײ דעם נאר־עכטן הומאריםט •איז דאם אעבי נופא, די האנדאוננ אא״ן דורך און דורך קאמ־ש, אעכעראעך, אין עם רוםט ארוים טיט יעדער באװעגונונ נעאעכטער, אפטטאא נעאעכ־ טער דורך טרערן. יענער הוםאר איז עכטער, טיםער, טראגישער. נאטעםםעאד א־ז אײכטער, אויבנאויםיקער, — א אאך, א שטיף און נענונ! אין ״םרנסה״ זענען רא םיא קאט־שע םיטואציעם. דעי מחבר ברענגט צונויױ אט די ם־טואציעס, נישט זײ קומען או־וים םון זיך אאײן. און אט דאם אגיפבג־גוגגט\ םיטואציעם אאזט זיך םיאן שטארק, עם װירקט אויף דעם נאטיראעכן נאננ םון דער אקציע. םען קומט און םען נײט אװעק, םען קוטט כדי עפעם אריױצײוארםן א װארט, א רטז, — נישט עם שפרודאט םון דער אקציע נוםא. אבער א אייבטע, שפיאעװדיקע זאך איז עס. ם׳דארה נישט םאדערן מער, װי עם םארמאנט. און ח. נאטעםםעאד דאריל וױיטער שרײבן םאר דער בינע. דער אינהאאט: א ײד־שער ארבעטער, װעטען ם׳איז נטאס נעװארן צו ארבעטן א־ן םאבר־ק, םאדאעגט א שפײז־קרעטא אין נױ־יארק. ךי אויםזיכטן זענען שאעכטע, עטאעכע זענען שוין דא נחוק געװארן. אנטקענן איז דא א שפ״ז־נעװעאבא, װאס מאכט גוט עס נעהערט צו אן אאסנה, װאם ציט צו קונים, איבערהויפט םענער. באייבט בײם ארבעטער און ז״ן ױננער םרוי, זי זאא אויך װעדן אן אאטנה. ײערט ױנה בוים א יברודער םון זײן וױיב, און ראזא — א ױננע ״אאמנה״. און עס גײט אװעק נוט. ם׳קומען נעםמ, ס׳באװײזן זיך קוגים, ם׳װערט א אעבן. דער ״ברודער״ טיט דער ״שװעםטער״ קויםן זיך אםוף א דעםטאראן. ױנה בוים טוז געבעך צוקוקן, װי די אאע קוגים־באזוכער הרײען זיך ארום דער ױננער ״אאסנה״, ער מוז עם אײדן, ם׳איז דאך גירגגגגז. עם קוםען םאר אן א שיער קאםישע םצענעם, א־ן װעאכע די אאע פערזאנען א־ן ־ער קאמעדיע, קומען אוים נאריש, אעכעראעך, ביז אםוף — דער שוד ײערט אנטפאעקט, און אאץ איז גוט. נעשטעאט איז די קאמעדיע זײעד םײן, אםטםאא נאר פײן. אין ־ריטן אקט — א נאנצע דעװי. דע־ דעזשיםער, דעקאראטא־, :זוזיקער, די ארטיםטן האבן ארײננעאײגט אן א שיער טי און איבע װ דער זאך. ם׳איז א אעבעדיקע, פרישע פארשטעאוננ, װאם אוינט ליד צו זען. D7++47:^+:/../++/^^