Literarishe bleter · 1931-08-14 · 32 [sic!] (14.8.1931) · p. Seite 637

זײט 637 ליםערארישע בלעמער נומ. 33 (380) ע ן ד, ע ס ל צ ל םפעציעל פאר די ״לים. בלעטער״ 3. װען ד װאלט געװק ר״ך, ױאלט ד או־ך מט־דא געק״פט א טא;. עכ א־ל ניעוטא לףן בדאוםלךט, אן דע״בער מען;אל דך נ־־טט אנכאפן, אױנ ד א־ז נאר א־בערנערעקט ד־ט נא־*־. אנער ד א־ז געװען אן ארעטע לו־ן׳־טקיאפ•;, װעלכע האט אפט אםנע־טםארט םון טז־ל א■־; א־־כנעגענן אז־ף קל״דער, װ״ל דער ־ט״נער קערפער האט עט נעפאדערט. נא־ א־ן װאכן פ.־ן א־נעט־ט׳ לאז־ק״ט סלענט ד טראכטן, אז װק ז־ װאלט י.ער.אט ארנעט, װאלט ז־ אננעהױנן צז קל״נן אױף נק... אדער װק ד־ מורא םאר זינר װאלט ז־ נ־־טט אדומנענזמען װי מ־מ ־טטעכיקן דראט, רעמאלט װאלט ז־ נעװ־ש נעקראנן א נעלן או־ף דך. א ע״טװ״ל־קן נעלן, װעלכעד װאלט א־ן רער ם־נםטערנ־־ט םון דער נאכט םא־נענן א־ר העםלעכק״ט א־ן נער־ענקט נא־ ר־ צארט׳ ק״ט און הערלעכק״ט םון א־ר ױנגן קעדפער. ז־ האט ז־ך פארנע׳ אם; ז־ך םאר־עקט ר רעת,״״כט. זי װאי׳ם װאלט ראם שטעלט, וױ ד ״ו אנער ז־ דאט א־ן נאם... את־ם נ״דערנאכט געז אט ... א־ד הא־־ן ה א־־סנעשפ״ט *נקעןי י א־דע־ נעדו ־יטעכזט פאו בא טט טאן; ק״נמאל :־־ א, נק, ד װעט עז ■ געק־׳אפט. איר מערכ־ז״ט םון רער ז אז־ף דער ן אהױ האט ד געװאױנמ א־; ם־ז רעם עלעװ״טער. א־ן נערױש א־נער א״ן שטאק דרימער עזדענד, :נם אױטאמאנ־־־ן, װא מ״אמװ״ק, צ־ונן, •*. •*•*<•■**■ *•***••*•** אן א אג-׳<ו ל• 2- '\< אן ־ת. מענטש־לגכע קי־ל עמ־שט מ־ט דו,תג * ■*1*••* *********י■ ,־ ״ױי ־יו ״״ -* ־״-ו א״ מער, װאס א־ז ארו־ם י א־ן א־ר צי: האט זי :ער דעם ראז־קן נעת־ש א־: - אנער אז־ך נ־שט ותענעם קול, א־ר > דער נאס נ־שט נעהע־ט ע* :אך ****<•< •** ^******** •־**•־*<**** * ו < -<^< ~<*-ו<^ * א־־ך א״גענע גע־אנקק. א־ן די פר״ר, דעם א״גענעט תף צום ־לננן. װען רעד גע־טור״ :אך פר״ר איז נעװעזן אנאכט א־ן ם־ האט אר־נעתע־טר־ק א־ן א־ר רעם טזמי םון נאן און נאם. א ־טלאםלאזע, או־םדאטערנד־קע :אכט. א־ר קערםער ־א־ז א־ד געװעזן * * •*^**ו••*******-. * ׳•< ■ *<״* א־ם^א ~ ידז אזו־ דפ און אזו־ ־טװער. ז־ האט א־ם נענלעט א יוי ריר *** *ן ■ ך פיו נ־־טט געפזנען - געװאלט םטור װערן םון אים. נאם־ ט, געקתמט ז־ך, אוי גאנצע :אכט אזו־. נע ארט, נ״טט געהאט ק״ן רו. א־נדערפת א־ז ז־ נ־־טט נענאננק צו דער ארנעט. ק״ן כ־ה נ־־טט נעהאט. אמאך געטאן מיט דעו־ האנט: זאל ז־־ן ז זי א־ז געזעםן א־ן אק העמר נ״ם פענםטע־, נעק־קט או־ף די לויםנד־קע צזנן, נעראנקענלאז, מ־ד, פאו־־טלאפן. ־־ צזנן ז״נען דעלנע האנן נעא־־״ט צ־ ז״ערע געװען נעםאקט מ־ט מענ: נא־טעפט־קוננק. םנ־מער האנן דך נעט־אנ־ פארנ״ א־ר, אומ־ דייל־קע םנ־מעו־ םון מענעי און םרו־ען, א־ן ז־ א־ז נעװען פארא־נטערע־ א־ז מ־ט עםעם , א־ן :אר נעקזקט האט נאו־נ־שט געקלערט, : ט אזו־ אפזיק :עקאנ ז־ װאלט וױ גומ, װען 1ט נעװארן. ן לעבןן א פארנ״ל־־פנ- ם־ן ם״אטפארם דעד ***** *11•• ***** ״״<• •י<*י** *■->*••**• •**•**• ***• י <^**< נאקעטע האט נאמערקט ת כמעט א־ר נאנ־ו אי דוד פינםקי / ניו״יארק ו י א י ו ג ע ו ו 1. ד איז נעװען העסלעך. אומנרתמנותר־ק העסלעך. אםאקננעז־כמ, װאם האט אויסנעזק װי אן ארנעם־דפ. א נ,־״טער, פלאט־טיקער נאז, װעלכעד א־ז את־םנעזעצט נעװאק או־ף א־ר םנ־ם מ־ט אזא קראםט, אז ער א־ז א״ננעזונקק מ־ט ז״ן קנאכן ט־ף צװי־טן אירע אוינן און א־נערנעלאזן אוינן צװ־־ק רי נאקן אנו־״ט ־טטיק סלייש און צװ״ לאננע נת־טע :אזלעכער. דער קא־ טאםםראפאלער צוזאםענ־טטויס םון דעם נאז מיטן נעז־כט האט םסר״מא אױך צעטר״םלט ת צ״גער א־ן א־ר םויל. ז״ ז״נק א־ר אױס״ געװאקסן א־ן מגושםתקער אומארדענוננ, קתכנתק א״נע א־נעד די אנדעו״ע. שטזםנתק א״נע ת אנדע־ע, םארלו־םנתק א״נע ת אנ־ דערע דעם װעג. אנער א־ר קערםער א־ז נעװעזן ש״ן, שלאנק א־ן נראזדעז, מוםקלתק און נױנזאם. א־נעתעצוינן םיט אפראכטםול װ״םער הז־ט, װעלכע װאלט אזױ האװהתק גענלעט נעװארן םון אמאנס היעט. נאצ־רט מ־ט צװ״ שט״םע נריסטלעך — װ״םע טוינן־נתסטלעך, און נאטורמט מ־ט א האלז, װאס א־ז נעװק װ־ פון א״אכאםטע־ - אז־ף תכטער-ל־טון. .1 פון ה־נטן געזען, ז״נק א־ר מענער נאכנעיאפן. מ־ט נאװאונ־ דערונג, ס־מ התפעלותתקעד דעדװארטונג, נתיט הנאה צו האנן פון דעם גק־כט, װאס ת אױנן װעלן דערזען. נ״ם אנ־אנן ד, האנן ת אױסנעשו־דערמ. אצי נעםאן זיך םון א־ר, װי ז״ װאלטן אפ״ נעשטוםמ געװארן. ם־ם האנן דך אונטעדנענראכן, אוינן האנן ז־ך אננעפילט מיט עקל, אױף ת ליםן האט דך נענעטן אקללה.;• האט געהערט ת א״ליקע נאװאונדערנתקע םענעד• טתט־ הינמער דך און געזק די נתיזאםע אנםטױשוננ נ״ם אנ־אנן ד. אין אנה״נ האט עס ד נעטתנן צו םארצװ״םלונג, שיר נ־ם צו זעלנסטמארד. נאלד האט זי אנגעהו־נן צו םארשנעלערן א־,־ע טתמ, אום נישט אנגעיאנמ צו װעדן. איר גאננ א־ן ת נאסן א־ז געװארן אן אנטלױםן און אגע־עג. דערנאך האט זי אננעהױנן צו נא־ האלטן איר געזיכט. שםעטעד האט זי צוגענענן צו א־ד העםלעב״ ק״מ אנ״זן ניסטיקן נליק. װעלכעד האט םאדגרעסערט רעם שרעק פון דעפ אניאגער. נאך שםעמער האמ ד נעװןולמ װעק נל״כג־לטיק, אנער דאם איז א־ר נישט נעלוננק. א־ר שיינער נעזונטער קערםער האט גע- נענקט נאך םר״ד - נאך דער םרייד םון לינע, םון אוםארמוננ, פון מענער-לאסקע. נ״דעתאכט אויף א־ר געלענער םלענם זי ז־ך צ־ען און װ־נדן אזן קתםק, מיט קלאםנתקע םולמן און נרענענ- תקע אויגן האט זי נעװאלט ת נאכלו־םנתקע טר־ט, נעװארמ אױף ת, צוגעהעדט דך צו ת. ניז ענדלעך האט זי געהאט םאר דעם אניאגער אשמ״נל ארף אית ליםן. אםשר װעט דער שם״כל םארשטעי1[ א־ר העםלעכ- ק״ם, אפשװאכן דעפ שרעק, דערהאלםן אין דעס אנ־אגער עםעם םון ז״ן ם־יערד־קער נאװאונדעדנתקער נתעתק״ט. דער שמ־יכל האמ געדארםמ ה״םן, אז ד לאבט א־נעד ז״ן אנםמוישו:: און לאחם אים א״ן מיטצולאכן.