Literarishe bleter · 1931-08-07 · 32 (7.8.1931) · p. Seite 617

זײם 617 ליטערמרישע בלעםער ניס• 32 (379) ליובע וואסערמאן / ירושלים ל ■ ו־ ע * נ#כס װאס סאנס א־נב ב,־~טן, ט־שן םאל װאױנט דעד גיד־ער הארטער ־טט־־ן, און אויף א־ט א־ן ־טט־־*ער נאבט א־ך און דו אל־־ן. האט די נא:ט, די ־טט־ל־נ בלױע א־בער בארג א־ן בו־ם ־ע—טט־״ט, האט דער ד.־םל ר־־ן און לו־טער קל״נע ־טטערנדלעך סאת־־ט. האבן גלעקער פון רער נאבט אויפן טורעם ז־ך צעקלונגען, האבן הערצער צװ־• געצאשלט ■ און א־ן יטטוטען װײ געזונגען. האבן ל־םן ־טט־ל באװעגט ז־ך, און ק־ין װארט ז־ך נ־ט געזאגם. א־ז געװען אנאבט אזא, אנאבט װאם האט געטאגט. יױסלים, ײנ-, 1931 או־ף דערנער־װעג;, םים צעשטאבן, דעם געםים, געם־ט צעברא:;, און די טוט איז אויעערונען - דעכ װעג נאך נימ געפונען. ש נ י ס װן און יט־ן פון סארגן־דו־ט באשײנט דאם םעלד טיט קארן-ברויט. םויעױם-םיץ־לעך ברוין םארב־ענט, בינדן םנאפעס - םלינק די הענט, גע־טםאנטע ם־דן םאבן יטטו־ב, שװארצע ק,־אען זוכן רויב. קוטמ "אפאםטעך םימ די שאף, װײסמ ניט םו־ערטע םון שלאף. ברויט, געקעכץ איז שטענדיק גדײט אויםן גרינעם גראז צעשםרײט. שטײט און םרײט ז־ך גוײנער װאלד, הילכט אליד םון ארבעט באלד, נלױער ט״כל םליםט דך שםײ1 םארן פויער טרײבט די טיל. י א ו ש כיהאב געװאנדערט און געװאנדערט, גאנצע טעג, גאנצע געכט. װאו דער שליאך? און װאס דער צ־ל? כיהאנ געזוכט, און געזוכט גאנצע טעג; גאנצע נעכט: אשטראל םון זון, פון וױנט אגלעט, און געםונען: שװארצע שאטנס, גרױען אוםעט, גרינע גאל. כינין געגאנגען און געגאנגען גאנצע טעג, גאנצע נעכט מאנטאגם, מיטװאכם ד ד ז טראכט םען - װערמ םען גארנ־ט קליגער, לאכמ םען - װערט םארטונקלט ־אב געם־ט; ם־ן גרויסע שטובן ודיגט א־דים א הונגער און שטרױבלט דורכגײערם א־ן זײער טר־ט. גײע־ ײדן א־ם א־ן שטאש, ײרן שטיקער וױ־טאג. מר־־^ט ערד ז־ך א־נטער זײ, װ־ א צעבראכן ב־־ק, מז־עםט םען ז־ך - א־ז װאס-זשע װעט ז״ן םא־בן? שײדט מען זיך - ברענט יאוש אינם בליק. עבגי םעז - .דערט דער ביםן ניט דעדשלונגע;, און או־ף געלעהערם ב־יערט א געדאנק: נעם און װא־ף צור־ק דײן קאפ און ל־ב און לעבן און שרײ צו װעלט;: םוחל דײן געשאנק - - םול א־ז שטאט ם־ט פנ־םעד פארלאשענע או־ף גאםן - וױ גרו־ע ם־־ערן א־ן טד־בער נאכט אן ל־כט... יהודה לים / ביאליםטאק יידן שבתן אין פראםטע £־ל א־ז שטאט מיט פניםער םא־לאשענע אויף;אסן - װי גוזיע ם״ערן אין טרינער נאכט אן ל־בט; און םירעדמ א צער אויף שלעסער םרן צוגעםאכטע קלײטן א־ן בײטאגן - ״דן שנתן אין םראםטע םאנמאגם, מיטװאכס םיט םארדדוס א־־פן געזיכט. נ־שםא צו ודאם דך נעםען... םוחט םען דך אויף די גאםן, םארשטעלט פק אסט א געניץ טימ ױ בלאסע הענט. םסחר? װ־ א טרוקן ברונעם; און ערדל עס לינט אויף איר דעך פויעד, שאדט טען זיך װי שאטנם נײ ױ װענט. ק־צלט אין ר דלאניעס - ,זעט םען צײלן געלט, און םדלע עטערס - םן־הסתם א נם; האםט מען -װערם טען נ־ט געהאלםן, ,לערט נמת־ן אויסגעװענט אין אײן םעת־לעת.