Literarishe bleter · 1931-07-31 · 31 (31.7.1931) · p. Seite 604

ליםערארישע בלעפזער נוס- 31 (378) זײט 604 א ז ו י א י ז ע ם ג ע ש ע ן •. רײוסןדןר — *װי **< עם נןשזנן, רןמון, ם*רל*< ,ןדלםוריליגע״, מסרשס, 1931. ציעזםעדן אזעלבע אבםטדאקצ־עם ודי: ״זינגענײקער ׳:ז^אצ־רי, .ת׳ געד־קער קיראדט״, ״מיט םארב־טענער הנאה ד-אט דער דצננער ז־ך א־י־נגעגעםן א־ן זייער ארעם ניסיי סרײד״, ״ט־־אגן אויף די או־מ־ געמאמעדטע פלייצעם״ (א־ן א־בערנעטראגענעם ז־ןי. אם רעדט בי־ א־ם א גאסן-בדידל או־ף אזא לשון: ״פ־ן א־ך דדנט אינדערפר־ אױםגעשטאנען :אך מ־ט דעד נעבט־קער םדי־ד א־ן הארצ;. דער קלאםנד־קער טומל םון גאם האט ז־ך הי־נט דערטראגן אהער, ווי א י׳וסטיקער נעלעכטער, וד א ל־ב געזאנג. נא־ אז סיזי־נען סיא*ז:> א שעה נאך א שעה און א־ך האב ד־ך נ־שט נעזען, האט דך מיין פרײד גענוםען לעשי״ אאז״װ. סונדעסטווענן, נ־שט געקוקט או־ף אלע חםרונ־ה, ר׳י־ענט ז־ך דאמ ב־כל א־נער מיט א־נסערעם. דער דקד, װען מ׳קומט א־׳ בער די קאפ־טלען, װאם דער מחבר ציט און צ־ט מ־ט א דס- לעכער אומנאט־רלעכער שפראך, און םען דערנענטערט דך צ־ש םוף, װאו דער מחט־ װעדט אלײן מ־טגעױםן מ־ט דע־ אקצ־ע. ד־ גאנצע באשר־־בונג באקומט פידצלונג א; אנדער פנ־ם. ד־ ש־ל׳ דערונג א־ו דא קאנצענט־ירט, לענעד־ק, מינעמט זיך װ־רקלעך א־׳ בע.־ מ־טן טראגישן נ־רל פ־ן ד־ העלז־ן, דעד ע־קר פון אירענען, װאמ האט ז־ך רי־זפערערן בכלל בעםער א־ינגעגעבן, אזוי, אז םוף- נל׳םוף מאכט מען צו דאם ב־ך אונטער א געװ־םן חשס. ש. זארןןמב — וױלנער פארלאג פון בי קלעצקין — עס איז ־ררױס פון דרוק י א נײע אויסגעבעסעומע אח פזןופײנעוסזנ אױםלאגע פון ראמען ראלאן זשאן קדיםטאף פון פראנצױזיש א ה ר ן ם א ר ק אין 10 בענד ויל. אנסואנעפ. חז\. אין שטוב. וווז\ די פרײנדינם \1• דער ברענענדיקער דןרן. צ. דער סוף םון װענ. ■■ פרײז פאר אלע צען בענד 45 גילדן• .23 1:1זו\6|3א ,3לל823ז3^\ ,״זס&םז(^״ .ב1>)6ק5 I. באגינען. II. פריםארגן. III. יוגנט. ע1. בונם. ג\. יאריד. ווילנער פארלאג פון ב. קלעצקין 1 ק. טעטמײער דער מלאד-המװת 1 ײדיש יונה שפער. 1 * גרונויעז בילד םון שעסזריםן װוקס ב״ם נזניזלז םקול*ס*ר. שח־בן או־ף אקטועלע םעמעם דאמ אלעםאל;ע־׳אקט דעם ש־־פטשטערער, וואם וױל א־ן זיין װע,יק דעאג־רן או־ף ח עװלות פ־; זײן צ־־ט. ראם דא־ף א־ם אבער ר־צן בפרם א־ן ה־נט־קן מאמענט, װ׳ען ח געועלשאפט ,־עוױחרט א*,־ע אלע נאגר־פ;, װאם ו־־נען ש־ץ א־־נגעװאדצ־׳ט מבמד, דוחת. א־ך נלוינ דעחבעי אז ח ז־עדשיי״נג פ־ן צ־ױי ראםאנען א״ף א־־נע און רער;עלנ־קער טעמע םון צװ־ נאז־נ־ערע מחנ־־ם - א־ך מיין דא ,־״ױפעדערם ,־א׳ מאן און ר. מ־צמאבערם ״א־־פן נד־ק״ — א־ז א ם־מפטאם פ־ן א געל־םער װענדונג א־ן אונזער ־ונגערעד פדאזע. ״אזו• איז עם נעשען״ פארמאנט נ־ט ק־ץ גרו־סן פעדםא׳ נאז־ש פון ק־נםטלעחש׳באארבעשע ב־גװץ. ךער שטח, װאם די ־ער צײר־נג נעמט אחם. א־ז אבאגרענעצטער און א־ז רעחבער ג־בער גענױנט צום :א־אקטער פדן א נאװעלע. רער םוזשעט א־ז;א־ אז א־־נפאבער. - א־ן רער גאנצער ם־פ־ריהמעשה מאבט רעם א־־נ־חק, וױ מיװאלט עם שו־ן גע־חיסט פץ םר־עד. דװאלט גע׳ זאגט, או ח האנדל־נג אנטודקלט ז־ך צו׳קאנסעקדענט, און אין גאנצן ,־אמאן פעלט ־ענע א־מגעחםטקײט פין לינ־עפ, װאם ג־ג־ צ־, אדדבא, צ־ דער עכטק״ט א־ן צ־ דער װאדש־ינלעבקייט סון רער פאב־לע א־ן העלפט אונז אזױ׳אחם צו דער א־נערצײנונג םאר אלעםאל עם או־ך קוטט א־ן לעבן זיץ רעאליטעט, װײל אץ אז םען דאדף נ־שט, ־ך, א־ך מ-ן דא :עחבט. פא־שט־ט ז ארמ־ בח צר ז-ן צעעניזץ, אויםטערלישע נעי םמראכטן עפעס :עחבם. א־מ: - ר־קטאר - אן אד׳ ־אמאן זפע־ערם ,־ דער העלר פץ ח־ נעטםלאזער א־נטעל־גענטער ױנגעדמאן, גאקענט ז־ך צ־םעל־ק מ־ט א גאםן-מײדל, .דאם א־ז, יםאדשט״ט ז־ך>, שםאױק א־דעאליז־רט ד־רכן םחנר. ער באפח־נרט זיך טיט א־ר, וױל זי אחיםםיק אױפן ־רך ה־שר א־ן פ־עלט בײ א־ר. ז־ זא־1 ג־ן א־בעט;, אבער כ- דער א־בעב דערקענט םעז ד, מע־ װארפט ז־ אח־ם: געטחבן דורנ; ר״־נגער, א־ז ז־ געצװאונגעז צוחק צד םארקױםן א־ר קערםער. װ־ק׳ טאד ח־־בט ז־ אן חושד צד ז״;, דעחדםט דך און פא־לאזט ז־. ער האט באלד חרטד״ אבזע־ עם א־ז שו־ן צו׳שפעט, ז־ בא׳ ג-ט זעלבםטמארד. דאם א־ז א־ן קורצל דער ם־פ־ר-המעשה פון דעם נ־ך. דער מ־נ־ האפ, קענם־ק, ז־ך שטא־ק :עמ־ט, אז ודקטארם פ־דאנאמיע לאר א־ו־ם בולט, קא־כט נ־שט ק-ן שטחבן און פא־בן צו דעױ׳ ער װאם ער לעבט א־בער אץ װאם אלצ־־נ־., צ״לן בפר־טר־ט דאס רנג א־ז אזױ אידעאליזירט, אז ךיז• ט־אבט, אבער רע׳ אחינצודחנכען א*ן דעױ װ־ױקלעבע־ ־?ם םחנד־ שטערב . פון . בעה ,ר־קטאר גײט, למשל, א־אפ זײן העלד אלער װעלט פ־ן ׳זאל עד האט;עראלט אחיננ-ן, כח מ הױז, .ראו א חיך באקאנב א־ב רארםן פא־בעטן צדט אדנט׳בו־ו־ט, האם ער ז־ך אין ארעם ־טטאדצער צופרידנקײט זיך טיפער ארומנעהילה אין בר־יטן, גראען הארנםט-מאנםל־. א־א רעקא־אט־װע גװמאחקע שײלדעחננ פץ א ד״־נגעחקן קען טאב;, פא־שט-ט ז־ך, בלױז א זאטער... פון אזא מץ אידעא׳ ל־זאצ־ע ל־דט ראם נאנצ־ע נ־ך, ראם א־ז געשח:; א־ן א מאד׳ נער פארל־טעראר־שטער שפראך, א שפראך אן או־ס־.עפ־צטע. אדף הו־בע קנאפל. דאם א־ז עפעם א מאדנער ם־ן שפ־לער״ - נישט צ־ ,־ײרן מ־ט םשוטע װעךטער, נא־ צװ־ניען דעם לײענער, ז־ך פאר׳