Literarishe bleter · 1931-07-24 · 30 (24.7.1931) · p. Seite 577

ריםערארישע בלעמער נום. 30 (377) זײט 577 קאדיע םאלאדאווםקי ׳ ווארשע ד ז ש י ק ע ג א ם י. א פ א ט א ש ו ן עס ליםערט םאר דער װעלט בראקירטע שחודות און בדוט םון דן און טעכטעד. און איך - מען ט־יט אויף טיר דא םיט רי םינגער: ״אט זי, די לינגערין, ארוח אין איד מאמען, ױ שלעםט זיך דא ארוש, און פלעכט םון א־נלעד אומנליק ־.ראטען. װאלט זי נעכטן ניץ ם־ט אונז אין גאש און זען - מען האט םארקאטעװעט דעם צװאנציק־עױקן אויף דזשיקע נומער צק״. און איך - איך האנ נישט װאם צו ענםםעק א װאו־ט, איך װײם - איך בין_ נישט םון ױ מענטשן ״םערװי״ םארמ. און כאטש עם שטײט אקװאל םון טרערן חינטער םײן אויג, בין איך םארליבט אין לעבן װי אצויג. סיא־ז םוםצנטער א־ן חודש אײר, עם זײנק טעג וױ נאלדענער זאסרען, עם שסעקט םימ םײגל׳מילך. שיר, שיד דאכט דך - עם איז גאט םאראן. עם קלינגם ױ לוםט. זומעד בליט אין מײנע האר, נאר איבער טיר שטײט שארף ױ טאגעדיקע װןצ־: דא װאױנען או־בעםםליזזע, קאמוניםטן, און נאך - גננים. טאג-טעגלעכקײמ איז א בלוטיקעו־ םאל, קלינגק אלע רעבער מיט אומגליק, טישן מיט - ד,ונגער, און דער בארװעם - מיט אינטעדנאציאנאל. ײדן װאױנען דא, - א סאלק צום אױםגק םאר געלעבטעד - וול. םאיאקאװםקי ז ו ן ױ װעלט מיט לינט םארפלײצן און טאג נאך טאג אזוי אן ת - עם האט ביז גאל צעױיצט מיך. און אט, אײנמאל. אין הײםן כעם א בלאםעד אזש םון צארן, איך שרײ דער זון אין םנים: —!!1נ831ו0 ** גענונ אין ניה־נום שליארען. איך שרײ דער זון: - דו םוילערקע אין צארטע װאלקנם םלאטערםט־ און א־ך א־ז היץ׳ אין םוילער קעלם, גײ זיץ און מאל םלאקאטן. הער אויפ, גאלדקעםיקע, ** ק-־ד ײזיי• דער זומער קאטשעט. אין לוםט בראט און בױם א בראנד. געװק איז עס אויף דאטשע. אקולאװ-באדג האט דויך געשטארצט, אויף םושקינא געהויערט, און אונטער בארג האט דך געשװארצט א דארף מימ כאםעם גרויע. און הינטער דארף איז דא א ראװ און דארט אין ראװ םלעגט זיכער ױ זון םארדנקען אלע אװנט לאנגזאם. לאנגזאם, איעד דכער. צומארגנכ װידער שטײט אויף װלאדימיר פאיאקאװםקי מיט וענדערט זונק גליט םארגאנג, צו יול * ,זון״ — *יז *ײגע סון רי *ןעפעם סון רעם נ*װ*וםסן רוםיסן פןעס װל*ריםיר מ*■ י*ק*װסקי, װ*ס *יז סןר*י*רן [*גונגען זעלנסס■ ם*רר *ין מ*סקװע. די *ינערזע[ונג *יז ס*ר• עסנסלעפס *ין .ססערן־■ ר ע י•