Literarishe bleter
- Journal
- Literarishe bleter
- Volume
- 7 (1931)
- Issue
- 29 (17.7.1931)
- Date
- 1931-07-17
- Page
- Seite 564 (sequence 16)
- Language
- Yiddish
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 64% known words query
- IRI
…/4795427-8804643-8804678--06834-4801937- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
ליטערארישע בלעפזער נוט• 29 (376) זײט 564 אויל אונזעד קולטוד־פראנט דעד זטעד ױני אין וױדז איז פא־װאנדל׳ט געװאדן אין אן איםפאזאנטעו־ מאניםעסטאציע םאר דער ײדישעד שול און ר|'ל- טור״. וױפל ױם-טוביט אזעלכע האבן טיר איצט א־ן דעש דעד־ שלאגענעם לעבן םון אונדערע קי׳ײנשטעטלעך? די ״װילנער טדופע״ אין לןןדז נאך דער שול קומט אונזער טעאטער. אויך ױ טריט םון אונזעד בעסעק ייױשן טעאט־גד זיינק געפענטעט א־ן נויט דזזקית און פאראוסערט לעבן. קימען׳אויף טתפעס םימ בעםטע בװנות, און לךמען׳א־ם אין איינזאמדףט, אץ הונגער. און װאם םאר א גדויסע באדײטונג דעד בעםערער ייױשער טעאטער שפילט און קאן שפילן בײ דער ארומיקעי םארלױרנקײט, םא־צװײפלזנג! ױ םיל-געפדוװטע און פיל־לײדגױקע ״וױלנעד טרוםע״ מיט דעפ הויסט-אנפירער נג מזאה איז נאך א״ניקע שװע־ע קלעם וד- דער געקומען צו ױך, און אן אפגעפרישטע געקוםען קײן לאדז, או;. װ־ טשה בדאדעחאן שױיבט אין ״לאתע־ פאלקםנלאטי/ ״איז ד ארײן אין לאדז טיט לער .־גיטעד פום״. ױ עדשטע םרעמיערע ױתשין אניעלם ״שװאדצע געטא״, רע- זש־ יעקנ ראטבױם, דעלןאראצײעט - א. פראנאשקא, מזויק - ה. יאן• און משה בראדערוןק שױיבט: האט זיך עם בײ ױ ״ודלנער״ מעשה-מזל א־יף א גליקלעכן אופן נוט צוזאמענגעפארט: רעזשיםער, אקט־אר, מוז־קעד, דעקא־אטאד האבן דך םאר- שטאנען (און אינ־עלן םארשטאנ;ץ>> און ז־ך ױ הענט נעגעבן. א־ך האב נאך בײ ױ ״וױלנער״ נ־שט גקען אזא גאנצע, אזא איינהיימלעכע, אזא קולטורעל-און דיםקרעט-גע- שפילטע פיעםע. עפעפ א נײער תח, א נײער ג״םט, א נײער, פױשעד ױגנט־• לעסער טעמפעראמענט שמער^ ארויס םון א־טלענן פ־אגמענט םון תר דאזיקער געבענטשטער אױםםירזנג, בעת בײ ױ ,,װילנער״ זײנען אפגעםרישט געװארן ױ םליגל. נישט יןקנױק דעדױף, װאם דאפ ײױשע לעבן ובםרט דאם ײױשע קינסטלעױשע אויםלעבן דך איז אײן אומאױפהערלעך-םעריאױשער אפהאקן ױ פליגלען; נישט אכטנױק דערױף, װאם דאם בעסערע ײױשע םעאטעד װעדט טראק- טידט בײ דעם עם-הסםר, מישטײנם געזאגט, וד פאניע זאגט•. ״וױ טשאדנאם טיעליע״ <אין שװארצן לײב>, װאם דעו־ ײד שער אק- טיאד װערט םארשװאדצט און םא־האםט - םון צושדער און פון זיך גוםא - װי דער שװארצםטעד קנעכט, וױ דעד ״נעגע־םטער נע- געד..." ווילנער פ$רל8ג פון ג. קלעצקין עם אױ ארויס פון דרוק: אן אויםגעבעםערטע אויפלאגע דעד םוגקעלעד ״־״י איא3 פרײי 00.צ גילדן ־♦ .23 1)1 ז>\16בא ,בזוובבפזב^ץ ,"ז16(םץ8״ .2(>ז6ק5 א שטראל ליכט אין א־נזער פאדחושכט קילטור-לעבן — א שט־אל ל־כט: ױ ס־ומם, װאם קומען פא־ דא און ד־אדט; א־ן אונזערע ײױש- .דעלמלעכע שילן. א גאנץ יא־ פא־אומע־ט לעבן: אן רעגיתנגם- שט־צע. נו־ם, דחקור״ הונגעד, א־ן דאך - קומט דעד ױם-טוב םארגעסט מוען אן אלץ, אין מען א־ז םד־־לעך, מען םײעדט דעם ױם-טונ פ־ן שאם;. ע־רגעץ אין א פױליש שטעטל, װאס דעם נאמען העק םיר צום עדשטן מאל - וױדז, - א־ום װ־לנע מסתמא, - אױ א קולטור-־ום׳-טוב. ״גאך קײנמאל — ־ערציילט מיט התפעלות אין ״ודלנעד טאג״ א וױדזער אײנװאױנער הירש בעלטאן - האט װ־ח נישט גע- זען אזא גדאנױאזן, ם־לםאדביקן ױם-טוכ װ־ א־ן טאג פון פײע־ן דעם סדאױקן ױכל םון ״עד ײױש-,זעלטלעכעד שול. שו־ן עטלעכע טעג פאר דער םײעױנג א־ז ־אס גאנצע שםעטל ש־ענער אזן בעםעד װאס אײנא־־ענק געװען באשעםט־קט מ־טן דעכ ױם-ט־ב. שײל-געב״דע געװען גאנצע :־, א־ז ױ זונטאג, דעם זטן ױ: ד״״ף דעקאױרט מ־ט דעד א״םױפן, באצ־דכ מ־ט לאזדנגען און בײמלעך. ־עקם פארטאג ז״נען א גרופע ראװער־םטן א־ן צאל םון 15 מאן אדו־סגעפארן א־בערנעמען ױ נדאםלאװעד פאלקםשול, װעל- כע א־ז געק־מען אנמ־ילצונעמען אץ דעד שמחה. באל־ א־ז אגגעקומען ױ ודדזעד ײױשע שול מיטן בלאז- אדקעסטער און פ־־ינט. ױ באגעגעניש ם־ן ױ שולן איז או־ס־.עפאלן ױער א־כפאזאנט. מימן ארקעםטעד ידאש איז מען א־יץ אין שטעטל. דעחזײל ױנען אגגעקומען ױ שױלן פון ױקשט און א־ג- נאלינע. ױ באגײםטעױנג האט דע־ג־״כש דעם העכםטן שטאפל, אלע האבן זיך געפילט װי אײן משפחה, א־ץ חברה פױ־נד. 10 א זײגעד פארמידט דך ־ע־ צ־ג צ־ ב־וך זלאטקינס קבד. נאך קײנמאל האט ,־ױדז נ־ט געהאט אזא דעו־לעכע און התלהבות- ױקע טאסן-דעראנםטדאצ־ע. כארו־ס פא־ן ױ ,־אװעדיכטן•, װ״טעד ג״ט דעד א־קעסמער, שפעטעד ױ ש־לן פון װ־דז, ב־אםלאװ, ױקשט און א־גנאלינע מיט ז״ע־ע פעגער, דער דדאמאט־שעד קרײז, על־ טעדן-קאמ־טעט, עלטערן, פ,־ײנ- און ם־מפאטיקער. אױפן בית-עולם זײנק געהאלטן געװאדן רעדעם צום אנ- דענק פוי פארשטארבענעם ברוך זלאטק־ן, דעכ גױנדער און שײצע־ פ־ן הײנם־קן בעל-ױבל, דעו־ ײױשעד שול א־ן וױרז. מעז גײט צוױק. בײ דעד שול װעדט דעד צוג פ־נאנדעדגע- לאז;. 3 א זײגער ק־מט פא־ ױ אקאדעמ־ע. דע־ זאל א־ז אנ- געפו־אםט מיט מענטשן. מען שט־יט אױף ױ קעפ. בײ א געהוי- בענעד שט־טוגג עפנט ױ אקאדעמ־ע דעד םאדדצעד םוז דעד שול- פארװאלטונג, עס קומק באג־־ס־נגען פ־ן ד ־אב־טדר־ענק, דראמא- מאטישן ק־ײז, אדקעסטעד, עלטעץ-קאמ־טעט, ב־בל־אטעק, באנק, גמילות-חם־, דעד ,־אט פון קלײנהענדלעד־פאדבאנד. ױ אקאדעם־ע באג־־פ; אױך ױ לע־רעד פון געקומענע שדלן. אלע באגױם־נגען װערן או־פגעגומען מיט שטױדמ־ש־ע אפלא־־םמענטן. 6 אװנט װ־עדם ױ אקאדעמ־ע געשלאסן מ־ט ־עם ל־ד ״אונזעד שול״ געזונגען ױדך ױ קינדעד פון ב־אסלאװע־ םאלקס־שזל. עם א־ז או־ך אױיפ- געטדאטן דעד באד פ־ן ־ױחעד ״שול־םריינד״. ם־פעלן װעדטער אױם־ צ־דױקן ױ באגײסמערונג םון עולם. ס אװנם א־ז פאדגעקדמען א חכדש״נ פאדוױ־ל־נג, װאו מען האם זיך געװיילש ביז טאב