Literarishe bleter · 1931-07-17 · 29 (17.7.1931) · p. Seite 557

ליםערארישע בלעםער נום• 29 (376) ׳יי זײט 557 ד אםתר שומיאמשער / קאליפארניע נ ■ ■ ע ל ■ ד וו עס װעףט נ־ט;עזעט־קט מ־ט לא^הא: ד־ א,־םרו םדן דנעטן ־־.זטאק. א,־ן כיםנ־ט שמ־ינלט צעװ־־טאזט א־ן טונקעלן טד,־־עד ם־ן;לאק. צידט מען ט׳אזטנליק אין ז״ירן, א,־; עזםי־נערנעו־ ביייט :ױ־יארק הל־םט װער: — צארן ,־ועט ט־ירן - די אזמרו ם־ן דגעטן ־טטאר כיארעמעי בל־ט ,־ועט פענקען דע,־ד.־־בן צ,־ װערן םין ־טםאט,• טיא־־עםע בל־ט ,װעט נעדענקען די זינד פון א םאלשן גנאד. מיין בל־ט װעט םארנעמען רעט צא־ן םון געה־יל־קפע דרענט םאנ־ וד־. און בליען מיט טייט װעט רער רארן םאר ז־נר, םאר בלומ־קע צװ־... בדודעד דיכטעד :א:ע;ענײן ״.- ..ך א״. .״נ־־ע., או־ף װ־יטער, נ־ט רא-קע־ ער־• בריעמעק מ־ר אזיף ד־ ר־־ען או־ף אוםעט־קן םנ־ט ם־ן ערר. דאס נלוט װעט א״ב־ק דך רו־פלען, און טיהאד־ן װעט ־טטו־נען יא־ ם־־־־ד: װאו נעמט אונזעד בל־ט ד־ ט־ו־ער;. פרו־ער אן לךן ־טום באיט־־ד?... א־עדערער ם־ן אונז טראנט אן א־וב, אן אױב א־ן טונקעלן בליט: מראכן מיר ד־ ער־טטע אם־״ער דיעט װ״טאנ םון אייגענעט מוט. טראנן ריר נאך אלין רי פאילוימדוני., נעיקארבט אין װיי םון נלט; 1 לאזן מיר טיליב או:זע.־ס ׳טענק און נעמען אן אלץ םאר גוט. ז־ינען ד־ר א־ן דער *טמראף געבענטיטטע געהי־ליקמ צו װעק םא־ צער. אוניער ם־״ד א־ז נאך אי1־; ר־ ־טענסטע. אונזער גלוינן א־ן מענט־ט און ־טנר. 11. זיצן מ־ד אלע אינרר־יען אין ־טװייגן נאך טיםער םין טויט. לייגן דך בלויער די ־טני־ק אױף אונזער געװא־נריקטער דיױט. אץ די שסלע טעג 1 א־ן די יטםלע מענ םון די־עער א־ז נ־ו-־ארק נלױז א מדברד־ק נל־ק. איעדערער ודי.ט דך באזרנד׳ער אױף זיין ארעמער, ודיליקער שטריק. נ־ען פאדזזלזטטע װעזגס, נעםײניקטע - לייב און נלוט. נ־־ען דורך גאםן א־ן סקװעק, חלומען: ארנעס, בו־ויט. בלאנקען :עזעמלען אין מדבר, או־ף ד־ ל־םן נדענט א וױ־; עפענען טד־זנמער מיילער א ־טטופען, געםײנ־קט גע־־טר־־. װאקפן די מדערן אל־ן העבער פ־ט ־טמ״נערנעס הארין צו;אמ; צעג־סט דך א ־טמ״בל אױף דעבער, א ־טמײבל םון נאל־קן ־טםאט. א•; ר ־טםלע םענ *־ן הונגער א־ז נױ-־ארק נלױז א רדנרד־ק נלק איעדערער װינט ױך נאזונױער או־ף זײן אדערעד, הײליקער יטטר־ק. 11. ב־סגרים הײנט ױ מװעק א־ן נאםן, און ט־ דך א נרנ ניז גאר. כיהאב;עװײנם מײן האר־ן װי א יטקלאם־ן צד םלעכטן א ױם-טוב א־ן װאר. ־צו דײנע ־טטײננדע מו־ערן ציט ראכ נעםיט *•; בלוט. אויף אלעמענם הענמ - אנאדויעק, אויף אלעסענס מויל - א שניט. הארכן די יטטײנעתע אויעק אוי ־טםעלן אײן ס׳האר־ן אין קאן - א שלײכן, א צוקן, א ה־־עק, א הױעק ם־ן ױם-טוב אױף םאן. און הונגער טוט אלץ נאך גערו־ערן אויף הענט, אױף נילדערנע צװײ - אויף אונזערע אוינן - א טרדעק; אויף אונזעדע ל־םן - א װי־״.. 111. מ״ן בלומ װעפ סאתעמען רעס צאק םון געהײליקטע הענם םא־ וױי. אין נל־ען מיט טויט װעט דער רארן םא־ ױנד, פא־ נלונרקע צ,װײ...