Literarishe bleter · 1931-05-19 · 25 (19.5.1931) · p. Seite 483

דיט 483 ליטערארישע בלעםער נוים• 2$ (372) זעען ז~ א־ן ד־לד ש־ן ױאלד אל״ן מאדגן-ױ־ן, ו.אטט חשד א־ן :אטס חן. צד־־גן א־ן געדו־עז :אגױשן ז־ך, און אזון א ד־־מע א־־מן קאם יטיקט צו ז~ אה־־טע ט,־ײשט אדאפ. . ציט ז־י דודנז סנך צו זון אה־ן, טאנצז ז־י טאד א־ד א־ן גא־׳ד א־ן גדין. הודז־טען צו די ק־נדעדלעך, טאטנעט הו־ך און דאונדערלעך, דאליז״״ױ־יט גומל נענם־טנדיק, מ־ט ד־ ק־־־נען גלענצנד־ק. ה־־נט ער, דעד נאהעי׳טעד, או־ף ז״ן ־טט־ט, ו־נגען אי׳ע ק־נדעדלעך ם־ט א־ט. ז־נגט א ז־נן״זונענדיקעו־ ־ט״ן נ־ר רלנוחד־ק א־ן דאלד אר־־ן. זינגט דורך ז־נן ה־םלען הויך א־ט־ל מ־ט צד־ק־ט א־ן עטדות *־ל, און ז״ טוען ז־ך דעדנארעמען, און ז״ לו־נטן און דעדדארעמען, :עמק א־׳ע ק־נדעדי׳עך אד־־ן א־ן דעט ו־נגענד־קן ־טנ־נה״־ט־ן. ז־נגט מ־ט ז״ אזו־ דעד גאנצעד דא־׳ד, ־און דעד גד־־טע־ םדק ־ט־,־ה ־טאלט, :־טוק און :־טאנע, גרילן, ט־־געלעך, נד־מי׳עך מ־ט :אט־־טע א־־געי׳עך, אלטעד מאך א־ן ־ונגע גדעזעי׳עך, :,־ו־נעד נעד א־ן ,־אזע העזעלעך, ג־טן דך צענו־ף אנטצ־קטע־דה־ט א־ן א״ן ג,ה־־טעד, ז־נגענד־קעד פ.־״ד. ג״ט די ־ט־דה א־ן ױ ה־מל׳ען הױך, ז־נגען מ־ט א־ן :אד ױ ה־מל׳ען או־ך. א־ז טאד גאט דער ל׳וינ״געזאנג ז־טעד פ־ן דעט הארפן־קל׳אנג, י׳־נעד םון ל־ד־ט״קול א־ן ז־ן טעמטל-־טטאט אמאי1. אן אז־ט נאד, טיף טאד־טטעיןט א־ן טנך, ־טט״ט דא־ דער מנ־טף או־טן דאך, א־ן אד־טטן דאלקה׳אק טארקל־־ט, און נ־ט די־ה םון א־ט, טארטראנטעדה״ט, ־טט״ט דער א־טמדא־, ז״ן נ״זעד האד. נ״דע קוקן ם־ט אט״,דל-צעד, זעען דעט באהעלםעד וױ עד ג״ט, און אנ״ע, דאונדעו־ל׳ענע םױ־ר או־םן סאלק ־־טדאיי ג״ט מ־ט א־ט, און עם זיננט דאט דעלטאל א־ן ז״ן ־טט־ט. נ״דע ־טמ״ען ־טוואר־ן און נרומען: דער נעל״־טט״טונ א־ו געקרמען דעד נעל-־טם-טונ א־ז געקומען האנ א־ך נדף דערפ־לט ױ רךאפט פון א גדױםער ליידנשאםפ - און נעהערט מים םױיד דעם צ־טער םרן דעט קױגם-מאױט פון ױ צייה;, און דאם קומען פק געװיטער אין ױ קלינגענױקע וױ־םן. האט נאצדאונגען מיך ר קראפט סון דעד נרויטער י׳״ת־טאפט און נעזען האב איך פא־ דך נאכאנאנד און װאונדערליך: א״ג;, ז*״גן תיט-געצונק, דאט עס קימט אדף ז״ קיין ־טלאף נ־ט, ,דא־נק, װאונק, נ־מ-סארבונק, א־ן צדם בלוטן נעםט קק םוף ניט. װ־ א־ך זע ז״ נאר פאר זיך, גדויל־ר, ה״ל־ק, װאונדעדליך. )\1. דעד פאהעלםעד ם.ץ די לענענרן װענן טעל-שם־םוב ז־טומעט זומער אינדעדפױ, טוט אל־נע פױיד אצי, םוי-געבאדן, זון-באהעלם, דורך דער סאתנױקער דעלט. ג״ט דך אבאהעלפעדל און ג״ט, זינגט פאר זיך אנ־גון ־טט־לערה״ט, ג״ט דך ל־־טזעל־ק פון הויף צו הו־ף, קל־־בט ױ קל־ינע ק־נדערלעך צונױף.' ק־נדערלעך א־ן אנגטט םארלאזענע, מעקענע םון וױנט צעבלאזענע, פון ױ שחיטה״טעג געבליבענע, פון אטױט-־טדעק אומגעטר־בענע, - נעמט ער ז״ א־ן חדר טױ־ אװעק, לי־נט ער אן דעם ־ט־־נעט זומער-װעג, פ־רט ז״ װ״ט אין פױיטן פר־ אױ־ט לוםםערט זיך דער נ״זעד חלום או־ט. ג״ט אדוים ױ זון םון ־ט־־ד, ג״ען קינדערלעך א־ן םױיד, װעלדד או־ט און װעלדל א״ן, אין אשפיל םון גױנעם ״ױן. ג״ט עד, דעד באהעלםער, טד״ באדאױט. דאקטן הינטעו ז״נע אקםלען או־ט םאםנע-־טטאמען ה־םע, דזיקע, טאםנע־־ט־םצן גאלדן-שםיז־קע. װאלד געדכטק״ט א״נזאם-א״נזאמער, סול םיט םומנעי״ט מיט גרויזאמעד, ־טסיק קינדערלעך אין יעדן טדאט, אז ז״ ג״ען, וױ וצוך, סים גאט.