Literarishe bleter · 1931-05-01 · 24 (1.5.1931) · p. Seite 464

ליטעריזרי־שע בלעםער נומ 24 (371) זי״ט 464 וױםן ב~ א־ם, וױ האט עד עםזןם סארבראנה א־ן אםת׳הויז, װי אזר־ א־ז א־ם דארט געגאנגען מ־מ ס־מען? חנה װאקסט םון דער מינוט, ױ איז ױר אזא ־טלאנהע און תנע, אז ס׳תכט דך: אט-אט װעט ד זיך איבערברעבן. אגליק נאר, װאם דער קאלנער אירער איז אידװארצער און פא־מאכטער, האלט ד דך אזוי ־טײן און גלייך. דעם קאפ מוז ד אבעד אביםעלע את׳ בערבױגן צו לייבויטן, בשעת ד רעדט מיט איפ, אי,־ע ברעמען זיינען ױיער געדיכטע און אז ד רעדט, מוז מען איר גלויבן... לייבױמ דערציילמ איר, אז ער האם מ־ט ס־מען געמאכט א םוף. - ביסט גערעבם געװען, תנד״ זי איז פאר מיר נ־ט ק־ן פאד. סאדטמייסמ... אט דאם-א... דאס דאזיקע... אסוף און געענריקט:... איך האב מיך גאר מ־ט איר ניט באדארםט אנהייבןי... און פא־- װאס האב איך תר ניט געםאלגט. חנה? דו ביסט דאך מיר עםעס אזוי װ־ אש,װעםטער... איבעד חנהס בלאבי םנים םארציט זיך אדאזלעכע סארב, זי פרעגמ איבער: - װי האסםו געזאגט, אדי װי איטװעסטעד? לייבו־ט הערט זי אבער ניט, עד רערט יטוין אן אפהאלט: - דער יטװארציאד זאל אזו• װיסן, מיר מיט איר א־נא־ינעם. װ־ א־ך װ־יפ, װאס איך ד,אב מיר דא אזוי פארדתדלם... נאר ת םאר׳ יטם־־סט... אט דאס-א א־ז דאך טאקע... איך האב דאך לףנעם ניט, כיהאב דאך אפילו ניט מיט װעמען אװארט אויםצותידן... חנד איז יט״ן א־צט אינגאנגצן א פאיםלאמטע. ד כאםט אן לײבויטן בײ דע־ האנט און ם,־עי.ט איס איבעד מיט א הײדעי־קן רול: - אזוי זאכסטו, דו האםט קײנעם נים? און װאו א־ז דײן ־טװעסטערי לײבױט איז?װ־ן אבער בארט־אגן, עד ד,אט דאך ־טו־ן פא־- יטפעטיקט אױף א״ן לעקציע אין דער פארט־י׳יטול, האט ער זיך מיט חכהן גיך אםגעזעגנט און ארױכ-־-דטםתנכען אויפן םול׳כע- םאקםן טיאמװײ. חנה האט דך אװעקגעלאזט אײנע אל־־ן און דך אויסנעמ־יטפ צװייטן דעם אײלנתקן עולס פון יער טומ^־־קעױ גאס... 1927. רראסן או־ף ת אלע, װאס האבן זיך ארום הונט פארקליבן און חוזקן און האלטן אין א־ן לאבן. װען <ר װיל זיך נאר את־נמײטן, װאלט ער ת רא א־עמען ת קעם צעפלעט. א־בערה־יפט סימע... זי איז נאך עתער פ־ן אייעסע;. אט האט ז־ או־פכעהו־בן םון דער ערד אפאר- בלאט־קט ־טטעקעלע און געגימען ה־אבלען דערמ־ט ט־טעמבערלענס איינצ״קן םוס, װאס האלם נאך א־ן צאםלען. דעד גאנצער קעדפער כאװעגט דך ־טו־ז נ־מ, נא־ דער םום צאפלט זיך, און דעד קע־םער תפט דך אזו־ װי אם. סימע ט־טעפעט אלעמאל םונסנ״ מימן שטע׳ קעלע דעס הונט־ פ־ם זי לאכט דערב״, דוכט דך, נאך ה־לכ־קער װי המיד. ת א־בעתקע פון רערל לאכן שױן עםעס ,יױיניקער... ל״- כ־־ט ־טט-ט גאר םון א ז״ט, דאך זעמ ער אל־ן װאס אדום הונט טוט ז־ך; ער נעמט א־צט ק־ן א־־כ נ־ם אראם םון סימק, װ־ אזו־ ד בו־גט ז־ך אלעמאל מיטן ־טטעקלע. - װען ער װיל, װאלט ער א־צט צוגעכאנכען צ־ דער דאזיקער ס־מען און פא־םארן א־ר אין ב״רע באקן אר״ן, אז זי זאל א־ם האבן צד געדענקק... נ״ןז ער װעט ד נ־ט פאט־טן, ער װעט איד נאר ואגן אט דאס-א... אז טאקע... - ס־מע, - ג״ט ער צי צו איר, ס־מע, ת הע־סט... סימעלע לאכט אים אנטקעגן א־ן םניס ארק, זי ־טטעלט א־ם ארױס אצונג. ל״בוש צ־נדמ ז־ך א;. ער װ־ל עםעס אויס־טר״ען, נאר ז״ן ק־ל בל״בט א־ם ־טטעקן א־ן כאיגל, און סיסע טוט דערװ״ל א כאם צװ״ ־אטן םאר ת הענט א־ן פאר־טװיכדמ מיט ז״ א־ן װאלד. ל״בו־ט־ האט יכד־ז נארנײטט נ־ט געזאגט, ע־ האט נאר םלוצ־ס דערפ־לט, אז ער א־ז א־~) א־ן אז ער א־ז רא א־בעתק... זאל מעז ־ט״־ז װאס ג־כער עסן װארמעס, ער, ל״בוש, האט א־צט ־טטארק ק״ן צ״ט נ־־טט... ער פאדערט א־ו־ס א־ן קאנצעלאריע ת- נע דאקומענטן. ע־ מוז נאך ה״נט אװנט אױעקםאק ם־נדאנען. באטש ער האט נאך אטאג דר״ צו םא־ענתקן ז״ן טעדמ־ן. כאמע םא־ז אװעקבאק, אז ער ־טט״ט ־ט־•; מ־טן פעקל א־ן האנט. זוכט א־ם אם ס־םע מ־ט א גע־טר״: - ב־םט מ־טײגע. צ־ װאס. ל־־בױט? װען נ־ם נ־כל, װאלט א־ך ראך אםילו נ־ט געװאוכט, אז ת םא.־סם אװעק. ל״בו־ג־ קוקט או־ף א־ר נ־מ, ער דד־יט נאר דאס ק״מעלע פ.ץ קארז־נקע און ־טטאמ־׳ט: - װאס? הא? א־ך בא־ אין ־טטאט את־ן: כיהאב ק״ן צ״ט ניט:... ער לו־םט זדפ טראמװ״. ס־מע באיל־יט א־ס אבלאסע, ד טאםט ז־ך אלע װ״לע ב״ ־ער בתסט און קאן בשום אופן נישט םאר- שט״ן. װאכ איז מיט איס? פלוצ״ם טוט ל־־בוש אשטעל אראם ר־ קארדנקע או־ף דער ערד און עד טוט איר אקוק גל־־ך אין ת או־גן אר״ן: - אױס, ס־מע, או־כ• ב־סט פאר מיר ניט ק״ן םאר: ג״ תר צ־תק, א־ך װעל סיר ש״*ז אל־־ן ט־עפן רעם װעכ... סימע װערט אל־ן בלאסער. ד לאכט אםילו אקאם נ־ט. זי איז נאד א״נכעשםאדם א־ן באכל״ט איס ב־ז צום טראמװ״. ער זעט ד ־כװ־ן אם־לו ניט. דע־ טראמװ־ האט אנגערוישט. ל״בוש איז אװעק- אז ל״בוש האט שםעטער מיט עטלעכע װאכן באגעגנט חנהן ב״ א״נעס א ראג, האט עד אל־ין ־כװין נ־ט געםילט, װי סיהאט זיך ב״ א־ס ארו־כנעריכן: — א, חנה עד האט דך גאד נאתש צעשמ־יכלט, חנה רתקמ אים ת האנם; ד האט קיי; צ־ים ניט, װיל ד דך נ־ך, אויף א״ן פוס רער- -| וױלנער פארלאג פון 3. קלעצקין אלע װעוק פון ׳. אפאטאשו נילה 1. א ראםאן סץ א םערר׳גנב . ... 5.20 2. אונסערוועלט. 5.60 3. היברו.-.6 4. אלײן.-.5 5. לינטשערײ.-.6 6. פוילישער װעלדער (יזס*ן) .... 7.70 7. 1863 .. . 5.50 8. ארום רי חורבות.550 9. אויף זײטיקע װעגן.—.6 10. ביאנקא.6.50 11. די סענצערין (יזמז).9.60 12. קלאםנקאםף (דױקם זיד>. םרײו םאר אלע ןן בענד גראשירט-68.60 גענונדן <רן 11 ■רסכט־נענו 93.50, 11 לוקסיס״נענו 00 25ן ' .23 1)1 ״\ס31א ,3^\$23ז3^\ ,*'ז€ו1סץ8״ .82ז6ק5 13.196 .ס .>1 .ק