Literarishe bleter · 1931-05-05 · 23 (5.5.1931) · p. Seite 435

זי״ט 435 ליטערארישע בלעםעד נום. 23 (370) 4 ► ױ דע־אלחנ־ע באקורט ,■>׳: •טט־מען פאד, ס״ קע;ן, 4 אס:ע• האלטענע. עד פ־לאלאכ־־טעד טעק• ו דעזאל־צ־עמ .לערן א־נעדגענעיי •־לא ,ל־ דעקאמענדאצ־עט. \י•* -ו או־ף דער לעצטעד ז־צונג םון דעד קאנפעדענ־ן לעדן געדא־־מן א די־ פארטדאגן לעגן פאדיט״־ענע־ א־נצלנע אדטאגדאם־ע׳ם־א'.;, װעגן לאט־־נ־ז־דן דעם אי׳ף׳פ־ת, לעגן נ־־ע;דאם־־טע צ־־ננפ א־נפ אלףיב־ת א־ן אז־• ל־טער. - עפ אנטל־קלט ז־ך ל־דעד אױפקופ־ע אדוט י־ פאד־ט־־דענע פראגן, א־ן ד־ קאנפערענ־ן א־ז צו ענדע. נאך ד־ ם־־עדלעפע ־טדום-דעדעפ םין נח פד־ל־צק־, ־. אפא טא־צז, ״.־. נ־געד, ס. ז־לבעדםאדב אזן ז. ד־זען לערט ױ קאנפע־ענ־ן געשלאסן. נחמן מײזיל. ױ רעזאלוציע באעומט ס״ ־נזמימען םאד, ״ב■ קעגן, 4 אםגע- געהאלטענע. ױ דױטע רעזאלוצ־ע (אד״נגעטראגן דודך דיר מ. מ. ז־ל״ בעדפארב, נ. םױלוצק־, ב. וױרג־ל־-בדן, םאלק ה־לפעױן א״א>: ױ קאנפערענץ באבול־פט.• דער או־םל־נ כון ױ העבדע־זמען א־ן דעד ״ד־־טעד יטם־אך דאדף ױן געבדט או־ף ױ זעלב־קע ־ם־דות וױ דעד או־פל״ג םון אלע אנדערע א־ת עלעמענטן. ױ קאנםערענ־ן ,־ער,אמענױדט ױ פ־לאלאג־־טע םעקציע םון ־לא וד מעגלעי ג־בעד צוטדעטן א־־פ׳ צ־ארבעטן די בלל־ם פאד דער פארוו־רקלעבונג םון אט דעם םױנ- צ־ם. צו דעד יא־ל־רקלענונג פונס דאז־קן םױנצ־ם דאדםן צוגע- צו־גן װעק ױ צענטדאלע ״ױ־טע ק־לט־ר-א־ן ׳טול׳א־נםט־טוצ״עם.• פע״ן-קלוב, ז־טורנאל־פטן ם־נ־־קאמ, צענטראלע ״ד־טע ״.■ול׳ארגאנ־- זאצ־עס, צענטראלע ״ד־יטע לערע־-פאי־א־נען. ״ױ־טע־ אדט־פטן-פאד- א״ן, צענמראלער דדוקעד-םארא״ן. 1 לײבוד ל ע ה ר ע ר / נ י ו ־ י א ר ק ש פ י \ לעצטע ז־נען לדל.ט, אנדעד־.־ געב״ט, אנדעד־ט אזפגעפאפט א;־ן אפעל־רן א-־ף אן אנדעד אופן. אבעד ױ ודםנשאפטלעבע אמתן פון אן עפאבע ד.אבן מעד ק״ן לעדט נ־ט, לען ז״ לערן אפגעל״קנט פון אנדעדע אמתן, לאם מען;עם־נט א־־ם ־טפעטעד. לאױעפ י < ל־םנשאפט האט בלו־ו א ו־נען דעמאלט, לען ד קאם־רט י־ ־־־־ ו עם קענען דאך עלב־קער זאך א־ן ב״דע זאלן ז־ לעבק״ט, פן דער און ,ל־ לארע^ . ־ פאד־ט״־ענע קאם־עם א£ד*# ׳טעארעט־קעד זאלן נ־ט פאד־ ׳; עפעפ א־ן ז־ך אל״;, א־ן נ־ט ק״ן קאפ־ע פרן עפעס אנדעד־ט, לעט אבעד א־ן דאדצן א־ן א־ז שבל-ה־שד פונם תב מענט־טן ז־גן דעד ־אי נאך א ־טפ־גי םון אתמ־קן לעבן. און או־ב דאב לעבן א־ז אזו־ קאמפל־צ־דט, אז א־ן ־טם־גל א־ז נ־ט גענוג, דארף םען דאבן א םך ־טם־גלעי. ■•4•• •44■>* 1 <* 'י ״< א־ן זב-אנט אלע א־נזעדע באמ־ונגען לעדן א״נגע־ג זאלן דזנכט אין ניע זאל י: נאך א ־טפ־גל פ־ן דע,־ ל־רקלעבק״מ. ***** א־־ע. לאם לאט אנשער ל־םנ־טאסט א־־םטזרעמען א־ר יא״זענע ****** > •> א־ן ױאם- א־ר זאל מען קענען זען ת ל־עלט לאפ-ז־בערער םיז נעענטער. אזא נדע- ,אבן כניר ד עב א־ז נא־ ק״ן לאזנדעד ניט, לאפ דערזען ז• א.־ן רדע^מ נענד־קן ח־טק צזצזקומען נענטער צ־ז רער א־ן ליבט פון עםעם אן א״נ־קן אמת. יער עלעאט־־טער ם־לא- איך וױים ניט, לאם עם דאט :עפ־לט ד נעכךמען צר יז ער א םון אלטן נתבנלאנד, קםענאפאן, לען ־אף ל־זט ז־ך פא־ ל• ז־ מסקנא, אז ת לעלמ א־ז נ־ט אזד רער עד דענקע• *ענ ט־לא. או אינזערער חדט־ש נא־ן אזנז אם. א(״:ז ך . ***.,1 ׳ - < געדאט א שטאדקע טד־בט, עד האט געגדױבט, א דאה .זערע צדה״ אר; בבזח צז פארתבטן אלע םעי.לע:ע טגלתן פון א*ז דאט א־ט גע- פא', דד־ט־פ. פונדעםטלעגן, ־טטעל א־ך מ־ד דקע דע-ודארמט* דך :־ האט לערן ז״ער ב־מער אז־פן דארצ;, לען ע ****** 1 >■• פייז א ...ז- דאם בי לא־ לען א־נז א ק־־מעד ־טפ־גל, קען מע גאנצע מאיט־נעתע, לאם ב,־ע;ז .1. או פאדאנענעד לעיימ, א־ז א ,יז איי־ן לעדט צעד־־קערט און צעדד־ט *, ז״ן דולק, ל מען ל־ם לבתח־לד״ אז מ־ד קענען ז־ך גאדנ־ט פאדלאזן או־ף א אז א ן זעד תרעקטער דעדפאתנג? א םר״נד דאט מל עס א־ז ב״ אזנז א־ן אמער־קע ק־ן נ״ם נ־ט, ט־ר זאלן כאר- מעל מקבל-םנ־ם ז״ן ליטעדאר־־טע געםמ םון יענער ױט ים, עם א־ז אױך ק״ן כ״ם נ־ט, אז ב״ אזעלבע געלעגנה״טן זאלן ־־ געםט את־סקומען מימ א טענד״ אז אזנזער ה־גע ־ױ־ט״ ל־טעראטזד שפיגלט נימ אפ דאט ״ױ־טע לעבן ם־ן אמעתקע. א,־ן :אטש ד־ פראנע - צ־ דארף ל־טעראמ־־ ז״ן א שס־נל פון לעבן א־ער נ־ט - א־ז אן אלטע א.־ן פארעלטערטע, אזן :אט־ט א־ן אזגזער א״גענער סב־בד, א־ז יטו־ן ױ םעמע אזא דעדעםענע, אז מען ־״:ט ז־ך דך יטו־ן גארנ־־טט צו דעדן א נ״עם געדאנק דעגן א־ד, פונ- דעםטױעגן לען נאר ױ פראיע לערט או־פגעה־־בן, דעדלעקט ז־ך א ל״דניטאפטלעבע ג־ױק״מ ז־ך צל באט״ל־קן א־ן ױ װייות־ם. אט דער ר״ן-םס־נפד׳אנ־־טעד ענ־ן, דער אױפבת־ז פון גע- דאנק א־ן געפ־ל אתט דער פראבלעם ״ל־טעראטזר - א ־טפ־גל ם.־ן לעבן־׳ א־נטערעם־רט מ־ך א האר נ־ט ,ל־נצ־קער, װ־ ד־ םרא׳ נלע״ גזפא. דאם א־ז ב״ מ־ד נאך ־טארפעד :עװאק, װען איך האב אנזמלטן געל״ענט א קרעפט־קע םארט״ד־קונג פ־נם ־טם־נל- שמאנדפ־נקט א־ן קונבט, װאז דער שר״בעד א־ז דך א־נגאנצן סזמך א־־ף דעד וױםניטאפמ. ת ל־םנ־טאםט - טענהט עד - :אמ־ט זיך מ־ט אלע :וחות צו זין א געטריעד שם־גל םון דער איזמ־קעד ל־דקלענק״ט. ת אױכגאבע םון דער ,ל־סנ־טאםט א־ז דך צז דער- טראנטן צז עפעם, נים עפעם אויםצוטראכטן. או־ב עם א־ז פאראן א ױינקל אין דער װעלט, צז לעלבן ת וױםניטאםט קען זיך, לזיט איר טבע, ניט צזתק, דעמאלט א־ז ת עובדא םון ־ע- נעפ א־נםטתטענט, ילט־טל, ק־נםט, לאם קען יא צוקזמען אדי־ן, אזנז צו געבן א תבמ־קן ־טפ־גל םון ־ענעם ל־נקל. אז דאם א־ז באמת דעד לעי. א־ן דער ציל פון .ל־םנ־טאפט דאט ביז א־ן ת לעצטע צ״טן ק״נער נ־ט געקענט ל״קענען. ראדזיטער פרא־, אזא ה״סעד םאיט״ד־קעד פ־ן דעך זעלב־טטענד־ק״ט םון קונםט, פארשם״ט אױך, אז ודםנשאסט א־ז און קען בלױז ז״ן א נעטר״ער שפ־נל פ־ן דער ,ר־רקלעכק״ט. א״נע םין ת הו־פט- אזנטערש״דן צוד־טן קונסט א־ן ,ל־טנ־טאפט, דאלט פרא־, א־ז דאם, לאס א־ן עױטטן פאל אםער־דן ט־ר מ־ט ־ט״נק״ט, לאט ד,ען דאבן פארש״דענע פאדמען, אבער א־ן ל־םנ־טאפט האנדלט ז־ך עם לעגן אמת. װאם א־ז בלז־ז א״זער. קזנםטלערק פין א״ן עפאבע קאנען לעבן ב־טלרם מ־ט ק־נםםלע־ק פון א צל״מער עםאכע, :אט־ט די