Literarishe bleter · 1931-05-29 · 22 (29.5.1931) · p. Seite 425

ליטערארישע בלעפזער נוג/ 22 (369) זײס 425 נאד זעליק האט אלץ געזעצט מ־ט ד• פװםטן. ע־ ־אג געצ־יש אדנטעד ד ױסן און אין די דןשקעפ. פייקע האט א״ף ־עדעד פענ•;, ,דא־ עד האט באקזדען, גע־טױען: נאיא: ייז עד האט דך האפט־ק פא־קעדעדעט א־י א־ז אנג־יאפ; אױף צוױק א־פעדן געפל. שדן ד״טלעך פרן זעליקן האט עד דך אפגע־טטעלט, א ,ד״ט געטאי ם*ט דעד פא״ע דאפ פלזט פדן דעד א״פעױטטעד ליפ, אדעעגלייבט דך, פאדױפ• דעפ קאפ אזן א זאג געטאן גײט נדלזד.: - זע, פיאד א העלד• א־ך האפ דיך א•* דעד עדד: דז פאד׳ יטט־פט? עד אױ שװן •*<י*א<י״<| גו־־־יק :־ט צז דעו שױז פ־לקע אי7 ן דעד) א״לנ;ד י־ניע פו צר דע ינױקער העה אנטקעז אװעק א־ן ד* א,*כצ<ר ••*•••*•• ••^ס•* ***** אין זו ־'־׳ רדיםן׳ אדיבעד די פא;. איז ״יפ צזט ט״ך און אד אר ױ יאנקעב;זן מיט פארקאנעם א עטאטיקע יצטאט. אנדעד ז״ט פון דעד :אפן זיך צ• : אדיפעדצי ,עהאט פ־עד אנען האט פ־לקע : פ־נ־ ו קזפע אלטע םיקעװאטע געשטאנען א : מאהילנ־ק. הא א־ז דעם אלטן פאדעקט יע׳ יצדאטעב וױ מיט יצױאדצע װעלפע ז״נען םאםנעם, דא געװאיט טדײפן ױ פ־לקע האט יויאען■ נעטפן םין ל װען מ־ט ׳ן א׳ו'<■;. ־* 1 ן . ער-ען ,, ׳״ןו אי׳נן א דאדף עד ד אױף צדזת, די װענטקע. ער קען שט״ן און קדקן װי אנדערע :אפן. אלצא״נס זעה טען. װי דעד םדאפערל עזזדטט א־פעדן װאטעד. אזן מאמעד היינש א פישל אן צז פ־קן, און ־אפ םדאפערי נעמט דך מוקן מימ שפ״צל אזן יט־פן אין ױ דיטן, ה־פט דאפ האר־ן פ״ פ־לקען ס״ װי אן צז קלאפן װיי א גזלן. ער דױקט צזנויך ױ פץ־פטן אזן םארשטשעטעט ױ צ״ן; נ־גט אדונטעד די קני, שפד־נגט אזנטער אױף ױ שפ־ץ פינגעד און םאפט טלא-דציחה מ*ט ױ הענט אױף יעדערן, װאפ דעדװענט דך א קזל א־״פ׳ צזלאזן. און אויפ דאס פ־של ד־פט דך אפ, אזן דאפ העקל שפױנגט ארויכ פון װאםןןר א נאקעסעד - װאלט ער דעם שייגעץ דעם שליממזל דערהתעט. — אזיך מיר א פ־שער: העלד מ״נעד: צז דער נױק האט מען געדאדפט ג״ן דורך דעד ב־״טעד גאפ, װעלפע א־ז שמענױק פול מיט ױ מענטשלעך אין קאפעלוש;, מ־ט ,פאדפ־צמע קעלנערלעך, מ־ט שטעקעלעך אין די הענט. א־נעפ אזעלפן האט סילקע נימ אפגעמרעטן דעפ װעג, האט א־פ יענעד אדאפגעװארפן אזיפן ברוק. א צדױיטן האט עד ניט אפגעטדאטן דעפ װעג, האט א־ם יענער אױםגעם״דמ. נאר פ־לקען איז די גאנצע מעשד ם־ט ױ ״גדאפך מ־אזם געװאד;. עד האט א שפ״ געטאן און ז־ך אװעקגעלאזן צו דעד פױק ם־ט א ז״טיקעד גאפ אזן רא אױ א־ם גאנץ אומדערװארט אנטקעגן געקוםען דעד פ״ א״ גע־ האט זיך פזן פ.ץ ה־נטז '1' ־אפ <׳ ־עג■ <׳■׳ ׳ו ־עט פ־ נא־ פאד: *••**—** **<**>ן***_■* ><***<*<* ״י׳־-ױ דען הז־ך פאדקאשעדט, אזן ־עדעד מאי, װאפ ב״ איי פארנט אנגעב״גן איבעדן װאפעד, הא פאלקע־. *• ,■•••••ן * *•<<■****—**** ** •*•••*•■ ״ן ,מ<ן<.*׳ן א. -<׳ א שט־ פלעקט א;ט ער אױ ג< םץ הנאד״ עטאן וש א פ־שטשע ג האט א ם״לקע —••*••. 1 יי ׳־־״׳ו• אונטערצוגנפענען ז־ך םון א בעלן ײעז א פי־. דעדיאנגט י־ איד - האט ער א־פעו - רררהאװ! ־ דצאפלטע. פא אױפגעשפדונגק : פאדאסקע אױ ■ •••••■ ■• ו , . 1 — פאדש־װעי אסטו מי־ איפעתעשרא־ טריט דיי -אי־ף שטיק גרעט. מ־טן נאםן א*ט לאז געטאן אי״ף דך א זי האט א־ו; דע־ פ־- :עטאן אי ינזט*״ן לײדנט דאט א נאםעד;ר דעד אבע טעד ל־פט. פילקע האט ויך מ־ט א פלנקן פז־ג אז־פ אװע־גע׳ דדיט אז א ז״ט אץ א־ז אנטלאפן. עד א־ז געלאפן ל״פט, סיט א פאדױסענעפ קאם, אזנטעדשפױנגע הױפ־ האט זיך אפגע־ אזן פיוציזנג האט עד ז־ך דעדפ־יט זױ אן אפגעפענטעטעד זשערעפע•; אױף דעד פ־״ע־ לאנ קע. עד האט ז־ך הילפיק צעה־רזשעט. עדגע־ן װ״ט, פ־ן אן אונטעדשטאט־ק רזפן א קל־אטשקע. פ־לקע האט ז־ך א ױ.ע צוגעהעדט און װ• דעד אמאל צעגאםן ם־ט א היהשען פון א •זנגן אגעד. ױ קל־אטשע פזן דעדװ״טן האט ל״דנשאפט־״נך אפגעענטפעדט. פילקע - נאך אמאל; ױ קל־אטשע - ,װידעד. א-ז געװא־ן ז״עד םדיילעך. עד האמ דך אדומגע- יאנקע א־ז געװעז א פד״טע, א װ״טע, א לפט־קע; א י ׳<ײ <ן יל* , *•*^■**• <■•.•■<••••• ■יי^;■״ן שאו .*ן *•*^י*** ־י "1<1 ^> 'אגקטי א :זיט א צאט״לוז ••••■•*••• •••* •*•• •יג ״י ״ ן י <־ יך האכז ג ן דעד ז״ט *•*•• א *טט*** ^ן• ... יאטער •'ט. א׳״ן ב-״־י עפל א״] •*'1 -ן ׳ו■ ״ו״ דאפ ז װאדעפ, װאפ ד,אט פ־יקע האט אז־פגעהז־פז דעם ־אפ און אפגעמאפטן ױ שטאט .״ן.-. ער אױ יררדער. יצעד ציפקעם זעל־ק, - דער שװאו ״צער שױאך װ״ס;, װי שד ■ אנמקעגן ם־לקען. הויף און גל״ך - =־׳*? ארױב ם פאלע- נ״ע ־?ג א־ז אױפעד צו ער אױ ער געקוםען אהער. ם״ק אנגעהדב;: דער גאם. זעליק ד.אט אויף באב װעדםטו װא־ ער? םוז־קאנט מ״נ־ ניט, -פארװאם זעט מען ױך ױ אויגן אין מער מען זעט ױך אז פלוצלונג פארפאלן, אזױ דאש נ־ט? פ־לקע האט אים א*עמאפמז מיט שטאל־ן פ־ן אױפן ביז אדאפ; - ג״, ג״ אז מ׳װעט ױך דאדפז, װעב םען נאך דיד שיקן. עד האט געװאלט פאדב־ג״ן. אבעד פ״ זעל־מן האבן שזין ױ או־גן געשהאנן װי אגגעגלטע שפיזלעך. ער האט פילקען פאדשטעלט דעם ןך*ןי . - הער אקארשט, הינטישער מוזיקאנט ױו: - ױ האפט צ״םקעז צוגעשטעלט א ב״פל, צי נ״ן? זאג: יא, צי ניץ? איז .װאפ־ זשע םדאפםטו זיך - דאפ װעט ױר געשענקט ז״ן? הו מ״נפט, מ׳װעט עפ ױד שװ״גןז זעלק איז אלץ נעענמעד זדגעטדאטן. ר הענפ האבן דך שרן ב־ איפ ארניטן לעבן ױ קנ־ אנגעצױנן זד שטאיענע םפרעזש־נעפ: - דו ם״נסט, אז דו האפט או־פגעהערט צז ק־מע;, װעט מען ױך שױן ניט נעפינען? דו מ״נפם, אז הו װעפט ז־ך פון מײ׳ נע הענט אחױםדר״ען? אץ א ױפ ,װעל איך ױה ניט אונטעה׳ האקן? און ױ קישקעס ןועל א־ך ױד ניט אױיםלאזן? אזן ױ אנגעצױגענע םרםמן האפן שזין פ״ אים אזנטן לעפן ר קני אנגעהױבן אדזמצופאדן. פ־לקע האט א־ם מיט דעה האנט אפגעשטדפט: - זע, זע: וױ עד האט ױך עם צעיאפמעדט: נא־ זעל־ק א־ז א־ם שויי א־״נגעפארן מיט ױ פויםטן אונ׳ טעד ױ ריפן. פ־לקע האט זיך א װאקל געטא;, אפעד א״נגע- האלטן ױ גל״בגעװ־פט. ער האט ז־ך שנעל אדםגעגל״גט אין שטרענג געםאכט: