Literarishe bleter · 1931-05-22 · 21 (22.5.1931) · p. Seite 403

ױיט 403 ליטערארישע בלעטער נומ. 21 (368);אז אד;אױ.ל< ־<־ איר פעצהאױע;. האט פאנמאן פא־דאנט ד• אױ;ן. ד• א-ם רעמא־יט;עװארן ר־:ע־, ־אש ם;־ש לע:;ער א■ ו ■ ,-** ־ראפ •טל־:;ט אד־ האט פאנמאן ל־י;עהאט ט־דק.;ערעדט האט ער;עזען אםנעדאקט, זעיטן דך :עקא:ט ארן יצטע: זאלן :־־ א־ט ז־ך נ־־טט פ־׳אזטע־ן, זא־ין ז־ך - | ־־[. ץ* ר־ט א־טלי־ף: _ ״"^^1 אי" *אט*ט •**•*^ןײ••*״* ^ן א.דע* א־ן פא־־ן? - דאט באװעט־־טע? - האט יא-פ ז־ך א־יער־.עפרע;ט. פאפראן האט :י־־ך :־־טט;עע;טפע־ט. ע־ האט א־־־פגע;־רען פזן דער קע־טע:־*־ אז־ליע,־;עט פא־טב־:א־, ־זא־ א־־פן טארע ־טפ־נל א־ז געװען אז־פנעקױצט, אז עט א־ז ארי,:ה פ־ן יאר־בן. א־ן אז •*••* ך*^ן•• *•^ן*•**■**••* *• ■* <ץ*ן■*•^*^ •*•••• ^ן••• •%•••*• •**■•^״ ,־ע, זיך;עהאלטן א־ן א־־ן •טארן א־יערן ט־רע־: יצער נער״ - אװדא־ נ־־טט ס׳אמעד־קאנעד. א־־ף דער ״•טװאד :אם ד.אט :עטראכן ־*נף ־דבל. אן ארער־קאנער דאלא־ פ־ר א־ן : זעי׳ צאלט רען פאר מיצ אזא אהאפט קען ־ט־־ן דאבן א ר״־כה — װאב פאר יט:**, באר־ב אזא: :עטאן מ־ט ב־טזל. װאל־זטע? - האט ארמיי ד — האט ז־ ט־ארע :״טט — האט זינא־־ע אזזעקגע־טטעיט יא־;- א־טרײבי;ע- י ו ■1■ מז צרט :אטט - פאנטאן, א:**אז ט-? — א־־אנק, ױ:א־דא רארקאדנא, :אמיט א״ טעי; טאן צ פאנמאן דך א זדיב :עטאן, א־ז געדזטא:ען א:עײדענער איפערן םאםאױאר, האט א::ע:אםן דױי :לעזער ט״ א*ן איז :עױען פי:קט ־<| ױ* ^**ט צען *** ױ*ט עי*א*עי*?1*ערם. א־ז ב״ א־ב;עװען א בבזד צז באױנען ד־ *א דעם אמת — דאט , װ״ב מען דאך — ב״ אי*ך, פאכראן, געדאל^ט רעתי*ן צים א״ן :רונטעװען, בארים זיך :עדאל^טן אין א״ך? תוך, — ױאם זא:ט מען בײ זאגן? מען דארםט ־י : װאס זאל רען - איז ״:ארקאמפי;״? דז יטדין קאגטר״דעדא־רציאנעײי ש־ל־ אז־ף ענגלאנד, א־־ף פדאנק־״ך, א־־ז ױ >•**•••^•• ״״<׳ ־ו׳ א::ײן, בארים ־־א״יי זאל אזױ *יי*טע• עלעמענטן א־ז לאנד... סי ־אגן ד־ •■ן• ••*•*>•* ****** *•*• •••יד ױ ־ - ״ <~ - ־ ־י -ו- .לעך - דאט םאר־ם מ*ט ז**ן ם :*ט טייגן? — - װאב ה״סט סיװע: ן אנעד * •*•***■ז**** טיפער;;דראםן א* גאנצעד;־טבד״ט ז־ך א״־ן נא־דע צ־שעהא״פ;. י :יט? — דאט זי - אזן א־צט א־ז דען •<•■••••• —< -ןי —י—ו - פ־ע: א־ב, פ-ײ א־ט, רעט קארז;־בט: <־,־ :עװעזע:ער באלעיאט ריטן ייכהאי׳טער האין ז־ך א:־.ע- ו־ך פא.״צטא:ען א־־פן װאז;ר,, אזן אז יאר־ב האט ז־ך ר־ט װאב דער טארגן װעט ב־עעען. ה־:ט א־ז אלין טו־ט. אז־ב פאיױק, אז־ב ה־יזער, או־ב;יטער, אזיס באר־ב ליעװ, דער צ־קעד־רא״אט. זאל ראױ״ן אט דעד יטל־פל ס־ט ױ?ארבן, ר־ט ױ צ־:;לעך, אן עפן טאן ױ ׳טטאלע;ע קאבע, װעט אל־ן צזר־ק אז־פלעבן - די פאבױק די ה״זע,־, ױ ג־טער. א־ז איבע־ אלעס - באױב ליעװ. ער האט אה״ב געטאן דעס יטליסל צום ר,ײל, װ־ אלענעױקע זאך, איב ארוככעדעיכט, א־ט געהאלטן, װ־ אקר־ע. דאב װ״ב האט :אך אלין געיטפ־לט, געױסז ױ לעצטע פע:טעב. ױ קלא:;ען, ד־ ־טטיקער ליכט האנן צוגעגימעז ב״ א־ב די רא־ד״ פאר די א־־־.ן האבן ז־ך געגורען דױיען יל־־ע ,־עדעד, ־טט־קלעך דעגגבזיגן. א־צט א־ז ער זיבער געװען, אז א־•;, דאב י.א;צע א־בערקעתג־־ט, א־ז א חלום. באר־ס האט :־ט געהערט, װ־ פזן ק־ע״טט־טאט־ק ז״;ען א;;ע- קזמען קארבאראל;, קארבאראיקעב. ז״ האבן זיך אױ־עעדױיט א־ן רארקס-גאס, א,־״ :אך א ױ־, א,־־;אך א ־״. .־װיטע פע;ער, פ״קל־יך. זז־לן״געקלאפער, פג־םער ױנגע, ל־כט־קע. ױ דאכ געזא;;, אז־ט ־טװ־בן האנן געצ־טערט: .פזן ה״סן רזרח ב־ז צפון א־ן ־טטארקער םזן אלין א־ז די רו־טע ארמ״ז באדיס ל־עװ האט ז־ך אריב געטאן םון דער יטטול. ער האט פארראכט דאב פע;בטער, עב פארױגלט. זעא־־ע האט ־ט־־ן :־יטט;עיטפ־לט. זי א־ז געזעבן םיט ד־ פל״צעב צו רער פ־א;א. ר־ אפגעארבעטע הענט, מיט ױ לאנ:ע, ױ;ע פ־::עד, האבן פא־־טטעיט דאש םניב. באױב• א־ז אונטעױ;״.א;כע;, האט אנעב;עטאן רעב װ״בכ הענט, ז״ געקו־טט. דאס ד,זל ז״נס אפאר־־זזמטב, אטרז־ע ױקכ, האט זיך געבעטן= - זינאטשקא... זי-יאטשקא... 2. מען האט אנגעקלונגען. באר־ב האט צ־ױק;עעפנט דאב פעו חכױב.;אך איס אכאפטע בארװעבע ײנגלעך. נאך אן א־בעױ-עשראקן ה־נטל מ־ט אבילעױי. א־ן ױ ,װ־ אװ״טער דוף, אזן איבער דער בזיגיקער מארקט-:אב האט צעל״גט נאך אטיםערע שטילק״ט. ^•••* ^•** האט פאבראז אנגענומען א א־יפ י■1 צעלאכ א־ז די א־־;ן, א־ן ״ אנגעבלאזענע באקן א־ז :עװען קענט־ק. '(״־ אמא א **■^*ו■* *•••••• :־נא־דא האט געעפנט ױ טיר. ׳ו ״ ו י א־ עױ-ע־ן ד,ט א־ב א־יך אגע־^עכטער. פונב לאנגן קאױדאד האבן ז־ך דעדטראגן טױט־, װע־טע־. ׳;א־דע האט אן עפן :עטאז ־ רא י - ױ ק־נדעד ז״נע־ן עננל־שן א״א=• -״־־ ק״ז רער עיטערעי ײז׳ :א־ז אױ־נגעקזרען נא-טן. אװאדערב.;ל־־ך עב ^•■••*■*• ■*•■ * ■ ׳;<׳ י ץ■ י ••■•••• •<•^ *•• — ■•• * [, װ־ עפ >• ••••*•1■**•,*•<• ■•••• ׳•<״י^׳ פט* ״ ׳ו ל־;ן;־ט;עזא;ט. ד װאלט ק״נמאל :אך ק״ן;״, בלז־ז װאב ־א־ז - ־אב װ״י א־לע, •*- •■* *>***<•**^*• •••*** **•*•**-^•ז •*■ < * ׳ ׳>׳־[< < ■).־ י -*♦*****י.?**- ^י^* דאז. א*ר -״ ו נ*א 'םע־־, עד קאלאנ־ע םרן ־־אכ״ פאטעד הא־ײ. א־*כע א־ז אד,ע** םארטראגן :עלא פער אקאזאק, א־ז געפאלן א־ן א;װזארע־נ־טט־־־ב ר־ט א־ז געװאקבן א־ן א דאב ר״ אװ״ל א־נס אר״נגאנג. װי ער װאלט יעװארט מען זאל איס בעטן װ״טער. אהו־בעד, דאס פנ־ב הויט אזן נ״נער ױ באקן, ױ א״בער- שטע ל־פ אזן דער עיקײ ל־ הזיט ארוס דעװ :אםגע, אזש בלו־לעך, װ־ דער גל־שטש פון דעס שטאלענעפ;אל-רעבער װאלט ז־ך א־ב א״נגעגעסן אין פנ־פ. ער האט עלעגאנט אצי געטאן דעב ענגל־׳ קעפ, זיך פארנ״גט, אין פױעד באגױבט ז־נא־יען, דערנאך גא-ב;. דאב דארע פנ־ם האט ז־ך ישעת-מעשד, ק״ן ױד ניט;עטא;, װ• עב האט געפאסט פאר אד״־ינז אנגעשטעלטן פון ..נארקארפ־ן״, בלז נאך געװק ליעװס בובהאלםער.;־שט געזעצט אז־בנאן, ק״נמאל נ־שט דעד״אזט ױ ל־עװש זאלן איס אנג־סן אגייאז ט״. אזן אז ז־נאןדע האט געשם־לט א־ר ־טאפען, עני׳עך; צעיטאטנט,;עװען מאן איז פאב ־עדן א־ ד־ פױד :מאז ז־ך פאנ אי ק״נמאל זיד