Literarishe bleter · 1931-05-22 · 21 (22.5.1931) · p. Seite 401

זײט 401 ליטערארישע בלעטער נוט• 21 (368) ע ד •*<••*•*•* •*•ל•* *, .׳<״..< * ,< _ .— ***^!••***• ס•• א -, ., ,, - א , . , .. '1׳ ■ י •~ •••-■••• ••••■•••••• *• ••׳ •< ׳לי ״ ־ ' ׳* ׳■״1 •* א 1 י *! ־א ~ע א־ן ת־ •טעד״ א ב־נטי אץ א •טיץנװ,ב£, - ד־ רנעב א״ז רי פ־נטיע■ —••׳ רגעם א־ן די ם־נט־עך זיינעז ב״־ז די ם־נזד• דײבם. בערטע קלינג ניו-יארק ש ט י י ן איך האי צלגעסאבט די אױנן: ד.אבן ־םטיינער ז־ך געצויגן פאר ד־ או־גן. 1 .א-ן -<׳ ו ך >״<.*• . •••••*•* *••••••• אן דעם *טט־־ן, דליאנ דעם זךד. א־ז צעפעדירט •:זוין דער קלאמעדן ז־ך פעדעם איינצ־קע צום ־טט־־;, א ׳^*•* פ א ד ש ע מ ט <״* פון זונ־קן טא־.. ב־ז א־ן דעד נאנט, א־; ק־ך פאדבראבט. די ,ל־־םק־ט פון ריינע הענט, א־ן ק־ך פאד־טװענדט פאד ד־ד א ר-אלצ־־ט צוצוגד־־טן. נאר דערנאך, אל־ן א־ז פאךט־ק. דעד ט־־ט געגר־־ט, ב־םט,״ א זאטעד א־ן ־טטוב אד־־ן צוטאל ניט אנגעד־רט דעם װײן. ד־ ראכל־ם א־־פן טי־ט. א־ד׳ רײנע װ״םע הענט. ז. ו ו י י נ פ ע ר םשה־לײפ הײלפעדן װאלד, א־ן ה־רט יאגט ױך נאך א פלינקן א טיגעד א ה־יב, קאפ ־ו 1.1 ארמאטערט. ט*ט צארנ״ק א לײב י צעקנא־יט, דך דונער דער אומה פק א װאלף, - א ר״ י^ייב י הע*, כ׳ינזר• ל״ט! ה־ע־, ריט : י,אפ׳ - זילבער-־דאטלעך צ־עבױנן או־ף ז״ן ר האד׳ װע״פ־־טע א־ נראב, א־ ב א־ן ל־פן ••••— •*•*•• אלן ,־עדט עד, פאין דענפטראד ז״נע װ־ בװאל־עם םדן א ד-־־בן בארנ אראפ פון װאם-ז־טע ,־עדט עם א־נזעו לאם א־ז דער א־נטעו — , און — ד־ך האב אי רעד ט־נ־עד דען, צ״ װ־םט דעד ל־ב, צי װ״םט ־טטאדק און קא־ט. פ־ן רעם או־פב־ױ: און פאד־דאם? ר םיבה *• •••••••* —•• *•••*•*• א ן ש ן ו רער ארלעד דק, פאדװאם ־עד טוט א ה־־ב צ• װ״םט און - ז־ך - ז״נע א-ן אין רער ה״ך ז־ך א צעלאז? די י׳״־נ^ א ז״ד. לייב טדט אין דיעד לופט ז״ן בערן׳האנט א ה״ב. אי ר״טה װאם טול־עט ז־ך צו א ־טטוד־עם׳רנט אדף נרנעם נדאז. ג״םאו־ף און ,רנטן, רעד ״נאםנפו־קעדי׳ א־ן ז״ן ר־־ן ר־ט נלעקלעד פון נאנט אוין װ״ט זעזעט א־ז צעבראלגעט זי׳ינע טאצי — צעדז־ט־נד דעקלעך* ד־ װעלט א־ז פײל, - צעפאלט ז־ ז־ך א־־ף אלן םענט־טן ל־־פן אום. װ־ קדן אלן .־אצ;. בד־לן צװנעקאװעט צװ דער ד״אװהדיקעד נאז, :ט עד ־אראל ר־ט אלנז א־ן א־ז נ־־טט ה־. פדיליננם-װינטל איבער פרי־ט-צענרינטן נדאז, ••ן•••** * * _ : הע־, ר־טד, לײבז 4ײ- 1 ר־טה און פון אלן פ־׳ ױאל־ ־אל ב־פטו עם ם־ט ״נענענעל־ך אצ״נ־ דעד ט־נער אײנגע־טטילט, דעד ד״ב :אד־טפ־לט א־ז, װי א קינד. אדלם א־ז א געךף־ט פון לעפל, טעלעד אי־ן א־ן דעם אל־ן - דעד אורדו ר־טה ל״בם - ז״ן צעד דער אורדו פון א ,װאלף, ד־ ה פון יטװעדן בעי־, ״אם הקה ז־ך ריט ר לאפעהקע טהט אהעד, א־ן דענםטמאל ב־םט־ לעבן א־ם א גדעזל א־ן א ־טטוױער עם דאבכ ז־ך דיד, אז באלד, אט באלד א־ן ־עד א ה״ב טאן רעט ר־ט ר פ א־נדע,־ד.רד, ** •*— •*• ס*•••*׳ א־ן א־ן ־על־עקטרק׳ליבם, נער־־טט פון ד־עם צ־נאר- װעםטו א־נר־טן פון א לטטדרעם ז־ך רעדזען, א״ עפיעם נ,דױזארם װיעט נע־טע־. אזי־־-א דצט ער ־טעהנװ״ז מ־ט אונז דא א־ן קא:״, א ק־נריט״פלאב״לעד״, א ־הור־־טעד נע־ט,־״, א־ן ב״דע אזו־ פלדצ־לונ־., אזו־ אוםגערבט. א־ז רעם על־עקטרק-ל־בט געז־: ז־ך ג־עלט־עםט. צ־טערט ז״ פאד ם־ר, :אד רר, :אד א־ם אל״;. פאר אלצדננ, װאם א־ז ׳ט״ן, -